Οι ΄Ελληνες πολίτες κάθε μέρα και περισσότερο αναρωτιούνται πως φτάσαμε στα μνημόνια και τη χρεωκοπία ενώ από τα ΜΜΕ και μέρος του πολιτικού κόσμου τίθεται θέμα έρευνας και αναζήτησης υπευθύνων αλλά ερίζουν για το αν η έρευνα θα ξεκινήσει από το 2010 η από το 2009 η και παλιότερα…
Δυστυχώς στη χώρα μας όλοι βλέπουν το δένδρο αλλά χάνουν την εικόνα του δάσους,βλέπουν τα συμπτώματα της ασθένειας αλλά δεν αναζητούν την αιτία γιατί αν αναζητούσαν την αιτία παρακμής της χώρας έπρεπε η έρευνα να γίνει σε βάθος για να αναζητηθούν και φωτισθούν οι πραγματικές αιτίες των γεγονότων.
Θα είχε έννοια μια έρευνα για το πώς η χώρα οδηγήθηκε στη χρεωκοπία και το μνημόνιο αλλά δεν γνωρίζω αν η Βουλή θα μπορούσε να κάνει με αξιόπιστα κριτήρια αυτή την έρευνα γιατί σίγουρα αυτή η έρευνα θα αποδείκνυε την τεράστια διαχρονική ευθύνη του πολιτικού κόσμου. Το σωστό θα ήταν μια τέτοια έρευνα να ξεκινήσει από τα πρώτα χρόνια της μεταπολίτευσης και με επιστημονικά κριτήρια να ερευνηθεί σε βάθος όχι μόνο το θέμα του χρέους αλλά και των τυχόν σχεδίων ανάπτυξης σε συνάρτηση με τον τρόπο λειτουργίας του πολιτικού μας συστήματος.
Είναι βέβαιο ότι μια τέτοια έρευνα θα αποδείξει ότι οι λανθασμένες κινήσεις ξεκινούν από τα πρώτα χρόνια της μεταπολίτευσης (π.χ. κρατικοποίηση της Εμπορικής Τράπεζας ) και γίνονται κανόνας μετά το 1981 με γιγάντωση του δημόσιου τομέα, με δήθεν «ανασυγκρότηση» πτωχευμένων επιχειρήσεων και με δανεισμό που αντί παραγωγικών έργων στήριζε έναν άκρατο καταναλωτισμό με αποτέλεσμα αθρόες εισαγωγές από το εξωτερικό αγαθών πολυτελούς διαβίωσης λόγω ανυπαρξίας Ελληνικής παραγωγής.…
Η μεταπολίτευση καλλιέργησε ένα μοντέλο τρόπου ζωής και σκέψης καταστροφικό για τη χώρα, με τα κόμματα να ζητούν μεγάλο δημόσιο τομέα και να αποκτούν μαζικότητα με στόχο την νομή της εξουσίας από όλους, με διορισμούς των ανεπάγγελτων γόνων της «νομενκλατούρας» στην διοίκηση δημοσίων οργανισμών αλλά και των απλών πολιτών-οπαδών στο δημόσιο με αποτέλεσμα γιγάντωση αλλά και αναποτελεσματικότητα του δημόσιου τομέα. Αυτή την εποχή τα πολιτικά μας κόμματα «ποδοσφαιροποίησαν» την πολιτική ζωή καλλιεργώντας το μοντέλο του «πολίτη-οπαδού» που οφείλει να μην μιλά για τις παρανομίες του κόμματός του και η αφοσίωση ανταμείβεται με συμμετοχή στη νομή της εξουσίας,με κάποιο «ρουσφέτι».Κάποιοι έντιμοι με θάρρος που τολμούσαν να κάνουν καταγγελίες «περιθωριοποιούνταν» από το σύστημα ως «απροσάρμοστοι»..
Ο γράφων δεν έχει ιδιαίτερες οικονομικές γνώσεις αλλά με την κοινή λογική έβλεπε την επερχόμενη καταστροφή με την υπερχρέωση της χώρας και των πολιτών. Ως πρόεδρος του Δικηγορικού Συλλόγου Θεσσαλονίκης είχα εισηγηθεί και εκδώσαμε στις 16-11-2006 ένα ψήφισμα καταγγέλοντας την υπερχρέωση των Ελλήνων πολιτών με ευθύνη και του Τραπεζικού συστήματος που με παραπλανητικές διαφημίσεις ζητούσε από τους πολίτες να πάρουν «εορτοδάνεια» και «διακοποδάνεια» συμβάλλοντας στην γιγάντωση καταστροφικού καταναλωτισμού(το ψήφισμα αναδημοσιεύεται αυτούσιο στο επίμετρο του βιβλίου μου «Με το βλέμμα στο μέλλον» εκδ.ΙΑΝΟΣ 2014)και εκφράζοντας την ανησυχία μας ζητούσαμε από την κυβέρνηση αλλά και την Εισαγγελία έρευνα και λήψη μέτρων…αλλά μέσα στην παραζάλη του άκρατου καταναλωτισμού μας αντιμετώπισαν ως «ενοχλητικούς»…
Δεν έχει νόημα να πούμε περισσότερα. Το μοντέλο τρόπου ζωής και σκέψης που καλλιέργησε και επέβαλλε στους πολίτες στη μεταπολίτευση το πολιτικό σύστημα με κάποιους υπερεκτιμημένους ηγέτες,οδήγησε τη χώρα στη χρεωκοπία καταστρέφοντας δυστυχώς το μέλλον και των Ελλήνων που δεν γεννήθηκαν ακόμη
Ο Δημήτρης Γαρούφας είναι δικηγόρος-πρώην πρόεδρος του Δικηγορικού Συλλόγου Θεσσαλονίκης.
