Ορισμένοι πολιτικοί μπορεί να συνηθίζουν τις «υπόγειες» διαδρομές και τις άνομες συναλλαγές με ύποπτα στοιχεία. Ενίοτε μπορεί να συναλλάσσονται με εγκληματίες, να δέχονται «δωράκια», να κάνουν «εξυπηρετήσεις». Ομως, δεν επιδιώκουν σε καμία περίπτωση να φωτογραφίζονται με επικηρυγμένους δολοφόνους -εκτός αν οι πολιτικοί είναι Τούρκοι και οι εγκληματίες κρατικοί υπάλληλοι και παρακρατικά στοιχεία.
Στην Τουρκία, η μεγαλύτερη εγκληματική οργάνωση είναι το ίδιο το κράτος, το οποίο δεν έχει Ιστορία αλλά ποινικό μητρώο. Πρόσφατη απόδειξη για την εγκληματική φύση του τουρκικού κράτους είναι ότι ο πρόεδρος της χώρας Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν φωτογραφήθηκε με τον Κενάν Ακίν, τον δολοφόνο του Σολωμού Σολωμού, ο οποίος έπεσε νεκρός το 1996 στο οδόφραγμα της Δερύνειας στην Κύπρο, όταν προσπαθούσε να κατεβάσει από τον ιστό της τη σημαία του κατοχικού ψευδοκράτους.
Ο Κενάν Ακίν, όταν δολοφονούσε τον Σολωμό Σολωμού ήταν υπουργός του ψευδοκράτους και ταυτόχρονα πράκτορας των τουρκικών μυστικών υπηρεσιών. Αξίζει να σημειωθεί ότι σε βάρος του Ακίν έχει εκδοθεί διεθνές ένταλμα σύλληψης από την Ιντερπόλ, και υπάρχει μάλιστα επικήρυξη για τον φίλο του Ερντογάν, με το ποσό των 460 χιλιάδων ευρώ.
Ο Ερντογάν φωτογραφήθηκε με τον Ακίν κατά τη διάρκεια της επίσκεψής του στα Κατεχόμενα, στέλνοντας ένα ξεκάθαρο μήνυμα στην Ελλάδα: ότι η πολιτική του επιβραβεύει την άσκηση βίας σε βάρος μας και ότι η μόνη γλώσσα που καταλαβαίνει είναι η ισχύς.
Φυσικά, δεν είναι απλώς αφελές αλλά γελοίο εκ μέρους μας να περιμένουμε από τους ξένους να βγάλουν τα κάστανα από μια φωτιά που καίει εμάς. Τα ζητήματα του Ελληνισμού και της αξιοπρέπειας της πατρίδας δεν είναι θέμα ούτε του ΟΗΕ ούτε της Ιντερπόλ ούτε της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του ΝΑΤΟ. Η δολοφονία έγινε από Τούρκο αξιωματούχο, το θύμα ήταν Ελληνας και οι Ελληνες οφείλουν να απονείμουν Δικαιοσύνη.
Και μόνο αυτή η φωτογραφία θα έπρεπε να αρκεί για την Ελλάδα να προβεί σε μια σειρά αντιμέτρων σε βάρος της Τουρκίας -και υπάρχουν πολλά βέλη στην πολιτική και διπλωματική φαρέτρα της χώρας, τα οποία μπορούν να πλήξουν τον παραβατικό αντίπαλο.
