Δεν είναι τυχαίο ότι ο υπουργός Εξωτερικών Γιώργος Γεραπετρίτης προεξόφλησε τον χαρακτηρισμό του ως μειοδότη. Ηξερε τι είδους πολιτική επρόκειτο να ασκήσει στα Ελληνοτουρκικά, υλοποιώντας τις εντολές του πολιτικού προϊσταμένου του, Κυριάκου Μητσοτάκη. Σε συνέντευξη που έδωσε χθες στο ραδιόφωνο μίλησε για τις αντιδράσεις της Τουρκίας για την πόντιση του καλωδίου της ηλεκτρικής διασύνδεσης Ελλάδας – Κύπρου – Ισραήλ, μια ενέργεια που, σύμφωνα με το Διεθνές Δίκαιο, δεν απαιτεί την… άδεια των γειτονικών χωρών.
Μεταξύ άλλων ο κ. Γεραπετρίτης είπε τα ακόλουθα εξοργιστικά: «Καταλαβαίνουμε όλοι ότι από τη στιγμή που πρόκειται να υπάρξουν έρευνα και πόντιση σε θαλάσσιες περιοχές οι οποίες δεν έχουν οριοθετηθεί και υπάρχουν διεκδικήσεις εκ μέρους και της Τουρκίας είναι προφανές ότι αυτό θα μπορούσε να δημιουργήσει τριβή, αυτός εξάλλου είναι και ο λόγος που μακροσκοπικά η Ελλάδα αλλά και όλες οι χώρες της περιοχής προς όφελος της περιφερειακής σταθερότητας θα έπρεπε να οριοθετήσουν τις θαλάσσιες ζώνες τους».
Με τη φράση «πόντιση σε θαλάσσιες περιοχές οι οποίες δεν έχουν οριοθετηθεί και υπάρχουν διεκδικήσεις εκ μέρους και της Τουρκίας» ο κ. Γεραπετρίτης ακούστηκε σαν να ομιλεί εξ ονόματος της Τουρκίας. Δικαιολογώντας τις προκλήσεις της γείτονος, ανέφερε επιχειρήματα που δεν έχουν καν αρθρωθεί επισήμως από την κυβέρνηση Ερντογάν! Και ο ίδιος ο κ. Γεραπετρίτης και ο Κυριάκος Μητσοτάκης είναι υπεύθυνοι και υπόλογοι για την τροπή που παίρνουν τα πράγματα στις ελληνοτουρκικές σχέσεις.
Σχετικά υπενθυμίζεται το κύριο άρθρο της «δημοκρατίας» της 21ης Μαρτίου 2025, που σημείωνε την ανάγκη να υπάρξει και μια προανακριτική επιτροπή για τα εθνικά ζητήματα και τις επιζήμιες για το έθνος μας υποχωρήσεις της κυβέρνησης προς την Τουρκία:
«Ας μην ξεχνάει ο κ. Μητσοτάκης ότι, όπως γίνεται τώρα προανακριτική για τα Τέμπη, μπορεί και πρέπει να γίνει για τα εθνικά ζητήματα, για την Κάσο, για την αποστολή όπλων στην Ουκρανία και για μια σειρά άλλων θεμάτων, τα οποία ελπίζει να λησμονήσουμε.
Ομως ατοπήματα, λάθη και εγκλήματα σε βάρος του έθνους δεν λησμονιούνται. Ούτε συγχωρούνται ούτε παραγράφονται».
