Εγγράφηκαν στον Κατάλογο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO, πιστοποιώντας την οικουμενική τους αξία
Η εξέχουσα διάκριση μέσω της αναγνώρισης και της αποδοχής από την UNESCO των μινωικών ανακτόρων ως μέρους του Καταλόγου της Παγκόσμιας Κληρονομίας αποτελεί ορόσημο για τον μινωικό πολιτισμό, την Κρήτη και εν γένει τη γένεση του δυτικού πολιτισμού. Σε δήλωσή του ο μόνιμος αντιπρόσωπος της Ελλάδας στην UNESCO Γιώργος Κουμουτσάκος τόνισε ότι ο διεθνής οργανισμός έβαλε στην Κνωσό, στη Φαιστό, στα Μάλια, στη Ζάκρο, στη Ζώμινθο, στην Κυδωνία δική του σφραγίδα κύρους, αναγνωρίζοντας τη σπουδαιότητα και τη μοναδικότητα του μινωικού πολιτισμού. Ενός πολιτισμού που έλαμψε πριν από 5.000 χρόνια, με την πολιτιστική του δημιουργία, την ανάπτυξη του εμπορίου σε όλη την ανατολική Μεσόγειο και τη διαμόρφωση μιας στιβαρής κοινωνικής δομής, που είχε στο επίκεντρό της τα ανακτορικά κέντρα.
Η εγγραφή των μινωικών ανακτορικών κέντρων στον Κατάλογο Παγκόσμιας Κληρονομιάς ανακοινώθηκε στο πλαίσιο των εργασιών της 47ης Συνόδου της Επιτροπής Παγκόσμιας Κληρονομίας και συνιστά τη διεθνή αναγνώριση της εξέχουσας οικουμενικής αξίας των έξι εξαιρετικά σημαντικών αρχαιολογικών χώρων της Κρήτης. Η επιτροπή βασίστηκε και στην αξιολόγηση του αρμόδιου συμβουλευτικού οργάνου της, του Διεθνούς Συμβουλίου Μνημείων και Τοποθεσιών – ICOMOS, αναγνωρίζοντας την εξέχουσα οικουμενική αξία των μινωικών ανακτορικών κέντρων, την αυθεντικότητα και την ακεραιότητα του αγαθού, καθώς και την ύπαρξη ισχυρού πλαισίου προστασίας και δομημένου σχεδίου διαχείρισής του. Η υπουργός Πολιτισμού Λίνα Μενδώνη, κατά την ολοκλήρωση της διαδικασίας εγγραφής, δήλωσε ότι ο πολιτισμός του προϊστορικού Αιγαίου, που αποτέλεσε ρίζα της ευρωπαϊκής σκέψεως και αισθητικής, «αναγνωρίζεται και καθιερώνεται παγκοσμίως».
Τα μινωικά ανακτορικά κέντρα, στοιχείο ταυτότητας του μινωικού πολιτισμού στη διάρκεια δύο χιλιετιών (2800-1100 π.Χ.), αποτελούν κιβωτό και θησαυροφυλάκιο αξιών, μύθων και κοινωνικών ιδεών και έχουν επηρεάσει την καλλιτεχνική και την πνευματική σκέψη. Η μινωική τέχνη επηρέασε την καλλιτεχνική σύνθεση σε ολόκληρο τον κόσμο, σε ποικίλους τομείς όπως η φιλοσοφία, η ζωγραφική, η λογοτεχνία, η μουσική, η ποίηση, το θέατρο και ο κινηματογράφος. Η σύνθετη αρχιτεκτονική τους, με επιρροές από την Αίγυπτο και την Εγγύς Ανατολή, καταδεικνύει σύνθετους κοινωνικοπολιτικές δομές, οργανωμένες γύρω από ένα ιεραρχημένο διοικητικό σύστημα. Αποτελεί δε μαρτυρία για τη γεωργία, την κτηνοτροφία και το θαλάσσιο εμπόριο και πηγή τεκμηρίωσης για τα δύο αρχαιότερα συστήματα γραφής στην Ευρώπη, την κρητική ιερογλυφική και τη γραμμική Α, τα οποία επινοήθηκαν από τις αρχές της 2ης χιλιετίας π.Χ.
