Οι Αγιορείτες μοναχοί Νήφων Ιονέσκου Προδρομίτης και Νεκτάριος Κρέτσου, πρωτοψάλτης, εντάχθηκαν στο Αγιολόγιο με απόφαση της Ιεράς Συνόδου στο Φανάρι
Δύο νέοι Αγιοι προστέθηκαν στο αγιολόγιο της Ορθόδοξης Εκκλησίας, με απόφαση του Οικουμενικού Πατριαρχείου, το Σάββατο 18 Οκτωβρίου, κατά τη συνεδρίαση της Ιεράς Συνόδου στο Φανάρι. Ειδικότερα, κατόπιν αιτήματος του Πατριάρχη Ρουμανίας κ. Δανιήλ, το Ιερό Σώμα αποφάσισε ομόφωνα την αναγνώριση της αγιότητας δύο Ρουμάνων ασκητών του Αγίου Ορους, του ιερομονάχου Νήφωνα Ιονέσκου Προδρομίτου και του μοναχού Νεκταρίου Κρέτσου, πρωτοψάλτη.
Οι βίοι τους είναι άρρηκτα συνδεδεμένοι με τη ρουμανική παρουσία στο Αγιον Ορος, και ιδιαίτερα με την Ιερά Σκήτη του Τιμίου Προδρόμου, όπου έζησαν, αγωνίστηκαν και αγίασαν.
Ο Οσιος Νήφων Ιονέσκου Προδρομίτης γεννήθηκε στην επαρχία Βασλούι της Ρουμανίας το 1799 και από νεαρή ηλικία φανέρωσε έντονη κλίση προς τη μοναχική ζωή. Από μικρός ήταν αφιερωμένος ολοκληρωτικά στην προσευχή και την άσκηση. Μαθήτευσε κοντά στον αρχιμανδρίτη Ιρινάρχ Ροσέτι στη Μονή Χοραΐτσα, όπου το 1826 εκάρη μοναχός. Το 1840, με βαθιά πίστη, αναχώρησε για το Αγιον Ορος μαζί με τον συμμοναστή του, Νεκτάριο Κρέτσου. Οι δύο ασκητές εγκαταστάθηκαν αρχικά στη Μονή Κουτλουμουσίου και αργότερα στη Σκήτη της Αγίας Αννας, όπου ο Νήφων εκάρη σχημονάχος.
Η ζωή του εκεί χαρακτηριζόταν από σκληρή άσκηση, διαρκή προσευχή και αδιάκοπη φροντίδα για τους πνευματικούς του μαθητές. Το 1852, με όραμα και πνευματική διορατικότητα, έθεσε τα θεμέλια της Ιεράς Σκήτης του Τιμίου Προδρόμου, η οποία γρήγορα εξελίχθηκε σε φάρο πνευματικότητας και κέντρο αγιότητας για τους Ρουμάνους μοναχούς. Αργότερα ίδρυσε το Μετόχι Μπουκιούμ στο Ιάσιο, ενισχύοντας την πνευματική παρουσία των μοναχών στην πατρίδα του. Τα τελευταία χρόνια της ζωής του τα πέρασε ασκητικά και μόνος του κοντά στη θάλασσα του Αθω, αφιερωμένος στην προσευχή και την αγάπη προς τον συνάνθρωπο και εκοιμήθη οσιακά σε ηλικία 100 ετών.
Παράλληλα, ο Οσιος Νεκτάριος Κρέτσου γεννήθηκε το 1804 στην πόλη Χούσι της Ρουμανίας. Μαθήτευσε στη σχολή του σεβαστού Αρχιερέα Γρηγορίου, όπου ανέπτυξε την αγάπη του για τη θεία λατρεία και τη μελωδία. Το 1820 εκάρη μοναχός στη Μονή Νεάμτς και δύο χρόνια αργότερα, το 1842, αναζητώντας βαθύτερη πνευματική ζωή, εγκαταστάθηκε στο Αγιον Ορος και συγκεκριμένα στη Σκήτη της Αγίας Αννας. Εκεί, με αδιάλειπτη προσευχή, ξεχώρισε για την ησυχαστική του ζωή και την ανώτερη ψαλτική του τέχνη. Το 1854 μετακινήθηκε στη νεοσύστατη Σκήτη του Τιμίου Προδρόμου, όπου η προσφορά του ως πρωτοψάλτη έγινε σημείο αναφοράς. Με το μελωδικό και ταυτόχρονα θερμό ψαλτικό του ύφος χαρακτηρίστηκε «Αηδόνι του Αγίου Ορους». Ο Οσιος Νεκτάριος υπήρξε παράδειγμα ήσυχου και αφανή ασκητή. Εκοιμήθη στις 18 Νοεμβρίου 1899, αφήνοντας πίσω του την ακτινοβολία της ψαλτικής τέχνης και την αγάπη προς τον Θεό.
