Η EUROSTAT μίλησε και η αλήθεια είναι αμείλικτη: η Ελλάδα του 2024 κατέχει την πανευρωπαϊκή πρωτιά στις ανεκπλήρωτες ανάγκες ιατρικής περίθαλψης. Δεν είναι δεύτερη, ούτε τρίτη. Είναι πρώτη και με διαφορά, με το 21,9% των πολιτών να δηλώνει ότι δεν κατάφερε να λάβει την ιατρική φροντίδα που χρειαζόταν. Γιατί; Δεν είχε λεφτά. Περίμενε μήνες και ήταν μακριά από δομές. Και αυτό το ποσοστό ξεπερνά κατά σχεδόν 19 ποσοστιαίες μονάδες τον ευρωπαϊκό μέσο όρο.
ΑΠΕΝΑΝΤΙ σε αυτή την εθνική ξεφτίλα, ο Αδωνις Γεωργιάδης εμφανίζεται χωρίς ίχνος ντροπής και δηλώνει ότι «το ΕΣΥ είναι στην καλύτερη κατάσταση που ήταν ποτέ». Τι να πει κανείς; Οταν ο κυνισμός νικά την αλήθεια, η προπαγάνδα φοράει κοστούμι και βγαίνει στα κανάλια να πανηγυρίσει για το έργο της. Αλλά ο λαός δεν ζει σε τηλεοπτικά πάνελ. Ζει στα νοσοκομεία-φαντάσματα, στα ράντσα των Επειγόντων, στα ασανσέρ που πέφτουν και στα κλειστά ιατρεία της επαρχίας. Ζει στην ανασφάλεια, στην ταπείνωση, στην απόγνωση. Και ξέρει πολύ καλά ότι το «καλύτερο ΕΣΥ όλων των εποχών» είναι ένας ετοιμόρροπος μηχανισμός, απογυμνωμένος από γιατρούς, εξοπλισμό και αξιοπρέπεια.
Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ Μητσοτάκη δεν «κατάφερε» να καταστρέψει το ΕΣΥ – το επεδίωξε. Μεθοδικά. Ψυχρά. Συνειδητά. Το σχέδιο ήταν και είναι απλό: απαξίωση του δημόσιου τομέα υγείας, ώστε να αναλάβει τη «δουλειά» ο ιδιωτικός. Ποιος ωφελείται; Οι κλινικάρχες, οι εργολάβοι, οι σύμμαχοι του «επιτελικού κράτους». Ποιος πληρώνει το τίμημα; Ο φορολογούμενος πολίτης, που ψάχνει για αξιοπρέπεια σε μια νοσηλεία και βρίσκει ταπείνωση.
ΤΟ ΠΙΟ ΑΝΑΤΡΙΧΙΑΣΤΙΚΟ στοιχείο από τα ευρωπαϊκά στατιστικά αφορά τους φτωχούς: το 32% όσων κινδυνεύουν από φτώχεια στην Ελλάδα δεν έλαβε την αναγκαία ιατρική φροντίδα. Μιλάμε για κοινωνική γενοκτονία με γραβάτα. Αν είσαι φτωχός, θα περιμένεις. Αν δεν έχεις να πληρώσεις, θα πονάς. Κι αν δεν αντέχεις άλλο, απλώς… δεν θα νοσηλευτείς. Η «αγορά» δεν χωράει τους αδυνάμους. Η κυβέρνηση, επίσης.
ΑΥΤΗ η κυβέρνηση δεν θέλει ΕΣΥ. Θέλει «πελάτες υγείας». Θέλει τον πολίτη εξαρτημένο από τον ιδιώτη, τη χορηγία, το ρουσφέτι. Ο,τι κινείται στο Δημόσιο πρέπει να σπάσει, να σαπίσει, να πουληθεί. Είναι το ίδιο μοντέλο που βλέπουμε στην ενέργεια, στα τρένα, στην Παιδεία. Τώρα, είναι η σειρά της Υγείας. Οι τεχνοκράτες του Μαξίμου μπορεί να φτιάχνουν ερωτηματολόγια, powerpoints και ψηφιακά dashboards. Ο κόσμος, όμως, δεν ζητά πλατφόρμες – ζητά γιατρούς, ράντσα που δεν υπάρχουν, μονάδες που λειτουργούν και φροντίδα χωρίς πορτοφόλι στο χέρι.
ΑΝ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ακόμα ντροπή και φιλότιμο -έστω μια σταγόνα-, ας πάνε ο πρωθυπουργός και ο υπουργός Υγείας χωρίς κάμερες και συνοδεία σε ένα δημόσιο νοσοκομείο να δουν από κοντά «την καλύτερη κατάσταση του ΕΣΥ όλων των εποχών». Αλλά δεν θα πάνε. Γιατί το ξέρουν. Και το χειρότερο: τους βολεύει. Η Υγεία καταρρέει. Οχι από ανάγκη, αλλά από επιλογή. Η σιωπή μας δεν πρέπει να είναι συνενοχή. Πρέπει να γίνει κραυγή. Προτού το ΕΣΥ γίνει παρελθόν – όπως κάθε έννοια κοινωνικού κράτους σε αυτή τη χώρα.
