Η ίδρυση του Συμβουλίου Ειρήνης από τον Αμερικανό πρόεδρο φαίνεται ότι αποσκοπεί στην αποδόμηση του ΟΗΕ, ενώ λειτουργεί υπέρ των τουρκικών επιδιώξεων
- Γράφει ο Λάζαρος Καμπουρίδης
Οι τελευταίες εξελίξεις και ειδικότερα οι αποφάσεις του Αμερικανού προέδρου δείχνουν μία ιδιαίτερα ανησυχητική εύνοια προς την πολιτική της Αγκυρας και του προέδρου Ρ. Τ. Ερντογάν, ο οποίος αντιλαμβανόμενος την αναβάθμιση του ρόλου της Τουρκίας από τον φίλο του Ντ. Τραμπ, στις τελευταίες του δηλώσεις τόνισε και πάλι την υλοποίηση των οραμάτων του και την κεντρική σημασία της χώρας του στη νέα τάξη πραγμάτων.
Υπάρχει μία σειρά από συγκεκριμένους λόγους για τους οποίους η Ελλάδα θα πρέπει να ανησυχεί και θα πρέπει να λάβει τα μέτρα της, καθώς θεωρείται σίγουρο ότι η τουρκική πλευρά θα προσπαθήσει να εκμεταλλευτεί τη θετική προς την Τουρκία αύρα του Αμερικανού προέδρου Ντ. Τραμπ.
Η ίδρυση του Συμβουλίου Ειρήνης από τον Ντ. Τραμπ, το οποίο φαίνεται ότι αποσκοπεί στην αποδόμηση του ΟΗΕ, λειτουργεί υπέρ των τουρκικών επιδιώξεων. Θυμίζουμε ότι ο Ερντογάν πολλές φορές έχει δηλώσει δημόσια ότι ζητά την αλλαγή του ΟΗΕ, τονίζοντας χαρακτηριστικά ότι «ο κόσμος είναι μεγαλύτερος από πέντε», στηλιτεύοντας στην ουσία τη δομή των πέντε μόνιμων μελών του Οργανισμού. Δεν είναι τυχαίο ότι με την ανακοίνωση από πλευράς Αγκυρας ότι προσχωρεί στο Συμβούλιο της Ειρήνης τα τουρκικά ΜΜΕ καμαρώνουν, με τον Ερντογάν να κάνει δηλώσεις τονίζοντας ότι «η Τουρκία θα αποτελεί την άκρη του πόλου στη νέα τάξη πραγμάτων».
Οι εξελίξεις στη Συρία και ο τρόπος με τον οποίο οι ΗΠΑ θυσίασαν τους Κούρδους, οι οποίοι αποτελούσαν τους συμμάχους της Δύσης και ιδιαίτερα των Αμερικανών στον πόλεμο εναντίον της τρομοκρατίας και ειδικά του Ισλαμικού Κράτους (ISIS), αποτελεί το πιο καθαρό μήνυμα στήριξης της πολιτικής της Αγκυρας στην περιοχή. Με απόφαση Τραμπ ενισχύθηκε πολιτικά και οικονομικά ο μεταβατικός πρόεδρος της Συρίας και πρώην τρομοκράτης Αλ Σάρα, ο οποίος προέλασε και διέλυσε τον στρατό των «Δημοκρατικών Δυνάμεων της Συρίας» των Κούρδων και των συμμάχων τους. Η Αγκυρα πανηγυρίζει για την εξέλιξη αυτή, καθώς με μία απλή απόφαση του Τραμπ διαλύθηκε η απειλή η οποία προερχόταν από τους Κούρδους της Συρίας, κάτι το οποίο δεν είχε καταφέρει η Αγκυρα σχεδόν 15 χρόνια τώρα και παρά τις αλλεπάλληλες στρατιωτικές επιχειρήσεις που πραγματοποίησαν οι τουρκικές ένοπλες δυνάμεις (ΤΕΔ) στη βόρεια Συρία.
Η στάση του Τραμπ στη Γάζα, ο οποίος επιμένει να δίνει ειδικό ρόλο στην Τουρκία πιέζοντας τον πρωθυπουργό του Ισραήλ Μπ. Νετανιάχου να δεχθεί ακόμη και τουρκική στρατιωτική δύναμη στην περιοχή, προκαλεί ιδιαίτερη εντύπωση, καθώς οι ΗΠΑ φαίνεται ότι «αδειάζουν» έναν παραδοσιακό σύμμαχό τους και μάλιστα για ένα θέμα που άπτεται της εθνικής ασφάλειας του Ισραήλ. Η έκπληξη αναφορικά με τη στάση των ΗΠΑ υπέρ της Τουρκίας και έναντι του Ισραήλ δεν περιορίζεται μόνο στο θέμα της Γάζας αλλά και στο θέμα της Συρίας, καθώς η ισραηλινή στρατηγική είχε εστιάσει στη στήριξη των Κούρδων της περιοχής, τους οποίους όμως ο Τραμπ αγνόησε ή καλύτερα διέγραψε.
Ενα άλλο θέμα που προκαλεί αρνητική εντύπωση σχετικά με την εύνοια των ΗΠΑ προς την Τουρκία είναι η περίπτωση της αναγνώρισης της Μουσουλμανικής Αδελφότητας ως τρομοκρατικής οργάνωσης από αμερικανικής πλευράς. Ενώ οι ΗΠΑ είχαν ανακοινώσει ότι θα αναγνωρίσουν τη Μουσουλμανική Αδελφότητα ως τρομοκρατική οργάνωση, τελικά διά στόματος του υπουργού Εξωτερικών των ΗΠΑ Μ. Ρούμπιο έγινε γνωστό ότι η αναγνώριση αυτή αφορά μόνο τα παραρτήματα της Αδελφότητας στην Αίγυπτο, στην Ιορδανία και στον Λίβανο, αφήνοντας έξω με ιδιαίτερα επιδεικτικό τρόπο τους βασικούς πυλώνες της οργάνωσης, δηλαδή την Τουρκία και το Κατάρ.
Ενα άλλο πολύ σημαντικό σημείο που φαίνεται ότι ο Τραμπ «κάνει πλάτες» στην Τουρκία και αφορά τα συμφέροντα της Ελλάδας και της Κύπρου είναι οι ανακοινωθείσες συνεργασίες των αμερικανικών εταιριών Exxon Mobil και Chevron με την τουρκική πλευρά για έρευνες και εκμετάλλευση υδρογονανθράκων μεταξύ των άλλων και σε περιοχές εθνικού μας ενδιαφέροντος, δηλαδή στην ανατολική Μεσόγειο. Θυμίζουμε ότι ήδη Αγκυρα και Chevron έχουν πλησιάσει τον μεταβατικό πρόεδρο της Συρίας Αλ Σάρα και έχουν συνομιλήσει για την έρευνα και εκμετάλλευση υδρογονανθράκων στη θαλάσσια περιοχή της Συρίας, η οποία έχει σχέση με τα συμφέροντα της Κύπρου.
Το θέμα της εύνοιας Τραμπ προς την Τουρκία και οι αποφάσεις που αυτός έλαβε οι οποίες εξυπηρετούν την πολιτική Ερντογάν στην περιοχή αλλά και την αναβάθμιση της Αγκυρας γεωπολιτικά θα πρέπει να ανησυχήσουν την Αθήνα, η οποία πρόκειται να συζητήσει με την τουρκική πλευρά στο επόμενο ταξίδι του Ελληνα πρωθυπουργού στην Αγκυρα. Ενα ταξίδι το οποίο φαίνεται ότι πραγματοποιείται με τις ευλογίες των ΗΠΑ, κρίνοντας από τις τελευταίες δηλώσεις της Αμερικανίδας πρέσβεως στην Αθήνα.
Η Αγκυρα δείχνει ενοχλημένη από την προσέγγιση με το Ισραήλ και την πολιτική αλλά κυρίως αμυντική ενίσχυση του άξονα Ελλάδα – Κύπρος – Ισραήλ. Φαίνεται ότι η Τουρκία βιάζεται να προλάβει την ενδυνάμωση αυτού του άξονα εκμεταλλευόμενη τη θετική προς τα τουρκικά συμφέροντα στάση του Τραμπ, ο οποίος δείχνει να κάνει σχεδόν τα πάντα «για τα μάτια του Ερντογάν».
Η Τουρκία έχει ανησυχήσει ιδιαίτερα από το γεγονός ότι η τελευταία επίσκεψη του Ισραηλινού υπουργού Αμυνας στην Αθήνα ήταν ανησυχητικά εντυπωσιακή όχι μόνο λόγω της πολύ μεγάλης διάρκειάς της, σε αντίθεση με τα διπλωματικά πρωτόκολλα, αλλά κυρίως λόγω των ουσιαστικών αποφάσεων που ελήφθησαν για την αμυντική θωράκιση της Ελλάδας και ιδιαίτερα των νησιών του Αιγαίου, έναν χώρο τον οποίο η Τουρκία εποφθαλμιά σε εφαρμογή του δόγματος «Γαλάζια Πατρίδα».
Η τουρκική πλευρά, έχοντας κατά νου και την εύνοια Τραμπ προς τον Ερντογάν, εκτιμάται ότι κατά την επίσκεψη του Ελληνα πρωθυπουργού στην Τουρκία θα πιέσει σε δύο βασικά θέματα, ένα πολιτικό και ένα επιχειρησιακό. Το πρώτο αφορά τις διαπραγματεύσεις για το Αιγαίο, καθώς η Αγκυρα θεωρεί ότι η συγκυρία αυτή είναι πολύ θετική για άσκηση πίεσης προς την Αθήνα για την επίλυση των θεμάτων «ως πακέτο». Το δεύτερο θέμα στην επιχειρησιακή του διάσταση αφορά την άσκηση πίεσης προς την Ελλάδα προκειμένου να σταματήσει την προμήθεια και εγκατάσταση των υψηλής τεχνολογίας ισραηλινής κατασκευής οπλικών συστημάτων στα νησιά του Αιγαίου, απειλώντας επικαλούμενη τα γνωστά θέματα της αποστρατιωτικοποίησης.
Η Ελλάδα στην πολύ κρίσιμη αυτή καμπή έχει να επιλέξει μόνο τον δρόμο προς τα εμπρός, που δεν είναι άλλος από αυτόν που οδηγεί στην ενίσχυση και επιπλέον επιτάχυνση της συνεργασίας με το Ισραήλ σε όλα τα επίπεδα και ιδιαίτερα στο Εξοπλιστικό καθώς η αμυντική θωράκιση της Ελλάδας με τα υψηλής τεχνολογίας ισραηλινά οπλικά συστήματα αποτελεί τον βασικό παράγοντα αποτροπής έναντι της τουρκικής απειλής.