Εκτός ελέγχου βρίσκεται η κατάσταση στη Λέσβο, με τους κτηνοτρόφους να εμφανίζονται απελπισμένοι κι αποφασισμένοι να συγκρουστούν ανοιχτά με τα μέτρα που εφαρμόζονται απ΄την κυβέρνηση για την διαχείριση του αδθώδους πυρετού. Οι επαγγελματίες λένε «όχι» στις μαζικές σφαγές και ζητούν να ξεκινήσει άμεσα πρόγραμμα εμβολιασμού, όπως και στην Κύπρο.
Η κρίση δεν περιορίζεται πλέον στο υγειονομικό σκέλος. Έχει μετατραπεί σε βαθιά κοινωνική και παραγωγική σύγκρουση, με τους κτηνοτρόφους να αντιδρούν έντονα απέναντι στις μαζικές σφαγές κοπαδιών που προβλέπει το ισχύον πρωτόκολλο. Συνεταιρισμοί και αγροτικοί σύλλογοι της Δυτικής Λέσβου, σε συνάντηση που πραγματοποιήθηκε χθες στην Άντισσα, αποφάσισαν να ζητήσουν την άμεση παύση των σφαγών, την εφαρμογή καθολικού εμβολιασμού, τη στήριξη των μπλόκων στο λιμάνι της Μυτιλήνης και τη διενέργεια επιδημιολογικής μελέτης.
Στο ίδιο πλαίσιο, σήμερα Δευτέρα δηλώνουν ότι θα αποτρέψουν τη σφαγή ολόκληρου κοπαδιού στην περιοχή της Φίλιας, όπου έχει εντοπιστεί κρούσμα.
Στον Μεσότοπο, μία από τις σημαντικότερες κτηνοτροφικές περιοχές του νησιού, η κατάσταση βρίσκεται εκτός ορίων, με τους επαγγελματίες να δηλώνουν απηυδισμένοι. Κάτοικοι έχουν προχωρήσει σε αποκλεισμό της περιοχής, εμποδίζοντας την πρόσβαση των αρμόδιων αρχών και επιτρέποντας μόνο τη διενέργεια αιμοληψιών. Μετά από γενική συνέλευση σε ιδιαίτερα τεταμένο κλίμα, οι κτηνοτρόφοι αποφάσισαν ομόφωνα να μην επιτρέψουν ούτε σφαγές ούτε ελέγχους στα κοπάδια τους, δείχνοντας ότι η εμπιστοσύνη προς τη διαχείριση της κρίσης έχει ουσιαστικά καταρρεύσει.
Η εικόνα γίνεται ακόμη πιο ανησυχητική, καθώς, σύμφωνα με πληροφορίες, ακόμη και η επιχειρησιακή διαδικασία ταφής των ζώων διακόπτεται, με ιδιώτες που συμμετέχουν στην υλοποίηση των μέτρων να αποσύρονται επικαλούμενοι πιέσεις και απειλές. Έτσι, η βασική αλυσίδα αντιμετώπισης της νόσου -έλεγχοι, απομόνωση, σφαγές, υγειονομική ταφή- παγώνει στην πράξη.
Η αντίδραση των κτηνοτρόφων δεν προκύπτει σε κενό. Το πρόσφατο κρούσμα αφορά σε εκμετάλλευση με περίπου 1.800 πρόβατα, σε περιοχή με υψηλή συγκέντρωση μονάδων. Για τους ίδιους, η προοπτική μαζικών σφαγών δεν είναι απλώς ένα δύσκολο μέτρο, αλλά μια άμεση απειλή για την επιβίωσή τους. Το πλήγμα δεν περιορίζεται σε ένα κοπάδι, αλλά απειλεί να συμπαρασύρει ολόκληρο τον παραγωγικό ιστό.
Στη διάρκεια της συνάντησης στην Άντισσα, αναδείχθηκε ιδιαίτερα η ανάγκη προστασίας του ζωικού κεφαλαίου και ειδικά της φυλής του λεσβιακού προβάτου, που αποτελεί βασικό πυλώνα της τοπικής παραγωγής. Ο κτηνίατρος Γιάννης Τσακίρης υποστήριξε την ανάγκη 10ήμερης αναστολής των σφαγών, ώστε να πραγματοποιηθούν αιμοληψίες και να εκπονηθεί επιδημιολογική μελέτη, η οποία θα μπορούσε να ανοίξει τον δρόμο για μαζικούς εμβολιασμούς.
Ανάλογη ήταν και η θέση του εκπροσώπου του Συνεταιρισμού Μεσοτόπου, Μανώλη Κωνσταντιδέλλη, που τάχθηκε υπέρ της καθολικής εφαρμογής εμβολιασμών αντί της συνέχισης των σφαγών.
Τεράστιος ο αντίκτυπος στο νησί
Οι συνέπειες επεκτείνονται και πέρα από την άμεση παραγωγή. Η κρίση απειλεί την αξιοπιστία προϊόντων ΠΟΠ και ΠΓΕ του νησιού, όπως η φέτα και το λαδοτύρι Μυτιλήνης, καθώς η υγειονομική κατάσταση της περιοχής αποτελεί κρίσιμο παράγοντα για την εμπορία τους. Ενδεχόμενη ανεξέλεγκτη διασπορά μπορεί να οδηγήσει σε περιορισμούς και απώλεια αγορών.
Παράλληλα, τίθεται και το ζήτημα των ευρωπαϊκών ενισχύσεων. Οι αποζημιώσεις και τα μέτρα στήριξης συνδέονται με την εφαρμογή των προβλεπόμενων διαδικασιών. Αν αυτές παρεμποδιστούν, υπάρχει κίνδυνος καθυστερήσεων ή περιορισμών στη χρηματοδότηση, επιβαρύνοντας ακόμη περισσότερο τους ήδη πιεσμένους παραγωγούς.
Μέσα σε αυτό το περιβάλλον επανέρχεται το ζήτημα του εμβολιασμού, ως πιθανό εργαλείο περιορισμού της νόσου. Ωστόσο, η εφαρμογή του απαιτεί κεντρική απόφαση και συνοδεύεται από περιορισμούς στο εμπόριο, γεγονός που μέχρι στιγμής δεν έχει επιτρέψει την υλοποίησή του.
Το βασικό πρόβλημα που αναδεικνύεται είναι το έλλειμμα εμπιστοσύνης. Στη Δυτική Λέσβο δεν καταγράφεται μόνο μια υγειονομική κρίση, αλλά ένα βαθύ ρήγμα ανάμεσα στους κτηνοτρόφους και την πολιτεία. Οι παραγωγοί εμφανίζονται αποφασισμένοι να υπερασπιστούν το ζωικό τους κεφάλαιο, ακόμη και με συγκρουσιακές πρακτικές, ενώ η διαχείριση της κρίσης δοκιμάζεται σε πραγματικό χρόνο.
Δείτε επίσης:
