Το πρόσφατο περιστατικό με το ουκρανικό θαλάσσιο drone γεμάτο εκρηκτικά που εντόπισαν ψαράδες στη Λευκάδα, σε συνδυασμό με την αντίστοιχη έκρηξη ουκρανικού θαλάσσιου drone στο λιμάνι της Κωνστάντζας στη Ρουμανία, αναδεικνύει την εξής αχαρακτήριστη πρακτική του καθεστώτος Ζελένσκι: Επεκτείνει τον ρωσοουκρανικό πόλεμο στα εδάφη και στις θάλασσες κυρίαρχων, συμμαχικών προς την Ουκρανία κρατών. Το Κίεβο, επιδεικνύοντας πρωτοφανή και προκλητική αδιαφορία για την ασφάλεια των ίδιων των… σωτήρων του, μετατρέπει το Αιγαίο και τη Μαύρη Θάλασσα σε εμπόλεμες ζώνες, αδιαφορώντας πλήρως για τις πιθανές απώλειες και τον κίνδυνο που διατρέχουν ανυποψίαστοι πολίτες, η εθνική ασφάλεια των χωρών τους και η οικονομία τους.
Το υπουργείο Εξωτερικών της Ελλάδας αναγκάστηκε να καταθέσει διάβημα διαμαρτυρίας με καθυστέρηση περίπου ενός μήνα! Ομως η κίνηση αυτή φαντάζει απελπιστικά λίγη και καθυστερημένη μπροστά στο μέγεθος της πρόκλησης. Η Ουκρανία συνεχίζει αδιάκοπα να απαιτεί χρήματα, βαριά όπλα και τυφλή πολιτική στήριξη, χωρίς η ίδια να παρέχει απολύτως κανένα αντάλλαγμα ή έστω τον στοιχειώδη σεβασμό. Αντιθέτως, η στάση της ηγεσίας της απέναντι στον Ελληνισμό παραμένει ιστορικά υποτιμητική και ιδιοτελής.
Αρκεί κανείς να θυμηθεί την περιβόητη ομιλία μέσω τηλεδιάσκεψης του Βολοντίμιρ Ζελένσκι στην ελληνική Βουλή, όπου δεν βρήκε ούτε μία λέξη να πει για τη βάρβαρη εισβολή του «Αττίλα» στην Κύπρο και την πεντηκονταετή παράνομη κατοχή μεγάλου τμήματος της επικράτειας της Μεγαλονήσου από τους Τούρκους. Το θράσος ξεπέρασε κάθε όριο όταν, μιλώντας στην κυπριακή Βουλή πάλι μέσω τηλεδιάσκεψης, η σύνδεση «έπεσε» ως διά μαγείας τη στιγμή που η πρόεδρος του Σώματος έθετε το ζήτημα της τουρκικής εισβολής. Η επιλεκτική ευαισθησία του Κιέβου απέναντι στο Διεθνές Δίκαιο αποτελεί μνημείο υποκρισίας, καθώς απαιτεί την παγκόσμια καταδίκη της ρωσικής εισβολής, την ίδια ώρα που κλείνει επιδεικτικά τα μάτια στα εγκλήματα της Αγκυρας.
Η κυβέρνηση Μητσοτάκη οφείλει ξεκάθαρες εξηγήσεις στον ελληνικό λαό. Με ποια λογική η Αθήνα έχει κυριολεκτικά «χρυσώσει» την Ουκρανία, αδειάζοντας τις ελληνικές αποθήκες πυρομαχικών και στέλνοντας πολύτιμο στρατιωτικό υλικό, ρισκάροντας παράλληλα τη δική μας αμυντική θωράκιση σε μια εξαιρετικά εύφλεκτη περιοχή στην οποίαν έτυχε να έχουμε… γείτονες τους Τούρκους; Τι κερδίζει η Ελλάδα από αυτή την τυφλή, μονομερή και αλλόκοτα δογματική υποταγή στις επιταγές του Κιέβου;
Τα ουκρανικά όπλα θέτουν σε μέγα κίνδυνο τους Ελληνες στα ίδια τους τα νησιά και τις τουριστικές περιοχές. Αρα η πολιτική του «δεδομένου συμμάχου» μετατρέπεται σε εθνικά επικίνδυνη αφέλεια. Η κυβέρνηση πρέπει επιτέλους να δημοσιοποιήσει το ακριβές κόστος της βοήθειας που έχει αποστείλει και να εξηγήσει ποιο είναι το εθνικό αντάλλαγμα για αυτή τη στάση. Η ανοχή απέναντι στην ουκρανική ασυδοσία πρέπει να σταματήσει εδώ.
Από τη στήλη «Η θέση μας» της «Δημοκρατίας»
