α. Η κυρία Μαρία Λεπενιώτη έγινε ευρέως γνωστή στο πανελλήνιο ως πρόεδρος του Τριμελούς Εφετείου Κακουργημάτων Αθηνών στη δίκη της Χρυσής Αυγής την περίοδο 2015-2020. Ηταν εκείνη που ανακοίνωσε την «ιστορική» απόφαση με την οποία ο Νίκος Μιχαλολιάκος και κορυφαία στελέχη της οργάνωσης κρίθηκαν ένοχοι για διεύθυνση και συμμετοχή σε εγκληματική οργάνωση. Προχθές φωτογραφήθηκε δίπλα στον ΕΛΑΣίτη κ. Τσίπρα. Είπα κι εγώ… Ολα έχουν μία εξήγηση.
β. Εγραψε η «δημοκρατία»: «Στο Μαξίμου θυμούνται όποτε τους συμφέρει τον ιστορικό ιδρυτή της Ν.Δ.». Ερωτώ την εφημερίδα: «Αποκλείει το να είναι εκεί στη Πειραιώς φανατικοί χριστιανοί και μην κοιτάνε τι έκαναν στην πανδημία που κυνηγούσαν τους παπάδες. Απλώς τώρα στη Ν.Δ. εφαρμόζουν την εκκλησιαστική δέηση “Τα καλά και συμφέροντα ταις ψυχαίς ημών και ειρήνην τω κόσμω, παρά του Κυρίου αιτησώμεθα”. Πού είναι το περίεργο;»…
γ. Αυτές τις μέρες διαβάζω το βιβλίο του εξαιρετικού Γιώργου Τσάμπρα «Μιχάλης Σουγιούλ». Σε κάποιο σημείο η κόρη του συνθέτη Ηρώ αφηγείται: «Δευτέρα, που ήταν το ρεπό των καλλιτεχνών, πολλές φορές είχαμε συγκεντρώσεις στο σπίτι. Ο πατέρας μου καλούσε όλη τη αφρόκρεμα των Αθηνών. Σακελλάριος, Γιαννακόπουλος, Τραϊφόρος, Βέμπο, Γούναρης, Μαρούδας, Πρετεντέρης, Τσιφόρος. Ολοι αυτοί συγκεντρώνονταν στο σπίτι μας». Να γιατί θυμήθηκα το τραγούδι του Σουγιούλ «Απόψε μελαγχόλησα».
ΧΡΗΣΤΟΣ ΜΠΟΛΩΣΗΣ
Από τη στήλη «Ριπές» της «δημοκρατίας»