Απογευματάκι και είχε αρχίσει να υποχωρεί ο… φονικός καύσων των μετεωρολόγων και να ενσκήπτουν τα φονικά κουνούπια των τηλεοπτικών μαϊντανών και μη, όταν χτύπησε το κινητό μου:
«Ο κ. Τάδε; Σας τηλεφωνούμε από το πολιτικό (προσέξτε το «πολιτικό») γραφείο του κυρίου (και ανέφερε το όνομα ενός πρωτοκλασάτου υπουργού) για να σας ενημερώσουμε ότι αύριο στις 11.00 ο κύριος (ας τον πούμε Μαυρογιαλούρο) θα μας αναπτύξει το θέμα “Πόσο πλούσιοι είμαστε, αλλά δεν το έχουμε καταλάβει, διότι είμαστε ψεκασμένοι” και θα χαρούμε πάρα πολύ (μάλλον δεν θα κοιμήθηκαν από την αγωνία τους αν θα πάω ή όχι στην ενημέρωση-προεκλογική συγκέντρωση…) να σας έχουμε κοντά μας».
Δυστυχώς έμειναν με τη χαρά, διότι δεν πήγα και είμαι σίγουρος ότι θα τους ξίνισε ο τραχανεύς (Γ. Βασιλειάδου). Τώρα να ρωτήσω: «Πού βρήκαν τον αριθμό του κινητού μου;». Μπορεί να τους τον έδωσε η κυρία Ασημακοπούλου, εγώ όμως θα σκεφθώ πολύ αν θα κινηθώ νομικά εναντίον τους. Μετά το τηλεφώνημα, θυμήθηκα μία φράση του Θανασάκη Γκοβότσου (Βύρων Πάλλης) που άφησε κάγκελο τον μπακάλη κουνιάδο του Μελέτη (Ντίνος Ηλιόπουλος): «Βαίνομεν προς εκλογάς» («Θανασάκης ο πολιτευόμενος», του Αλέκου Σακελλάριου, 1954). Αυτά.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΜΠΟΛΩΣΗΣ
Από τη στήλη «Ριπές» της «δημοκρατίας»
