Δηλαδή, για να βάλουμε τα πράγματα στη θέση τους, όπως έλεγε ο κυρ Ζήσης στο «Οι Γερμανοί ξανάρχονται», αυτή η σπουδή που δείχνεται στην υπόθεση της θείας που είπε την ανιψιά «χοντρή» (είναι, άραγε;) με βάζει σε υποψίες. Ενα τόσο δα οικογενειακό καβγαδάκι (πόσα θα είχαν προηγηθεί, άραγε, χωρίς ουδείς να δώσει σημασία;) κινητοποιεί αστυνομίες, αυτόφωρα, εισαγγελίες και χώνουν τη θεία «μέσα».
Το ερώτημα είναι αν κάποιος αποκαλέσει κάποια «όμορφη» ή «κούκλα» χωρίς να είναι, αυτή θα παρεξηγηθεί; Μάλλον όχι. Αν η θεία είπε την αλήθεια, τότε προς τι το μίσος και ο αλληλοσπαραγμός; Ξέρετε τι υποψιάζομαι, σύντροφοι; Οτι προετοιμάζεται μια λογοκρισιάρα, νααα, με το συμπάθιο.
Θα λέει ή θα γράφει κάποιος μια κουβέντα που δεν μας γουστάρει (π.χ., ο «τάδε υπουργός είναι πολυλογάς») και αμέσως θα γίνεται επίκληση του δεδικασμένου (διότι θα καταδικαστεί η θεία, τι διάολο τόσος ντόρος, έγινε;), της πολύκροτης υπόθεσης (κάτι σαν την υπόθεση Ντρέιφους…) του Αργους Ορεστικού και θα κλείνουν εφημερίδες (όχι όλες βεβαίως…) ραδιοτηλεοπτικοί σταθμοί (όχι όλοι βεβαίως…), θα καταδικάζονται δημοσιογράφοι (όχι όλοι βεβαίως…) και μπορεί να αφαιρούνται και βαθμοί από την ομάδα του «εγκληματία» (όχι από όλες βέβαια…). Ο Θεός των χοντρών να με βγάλει ψεύτη…
ΧΡΗΣΤΟΣ ΜΠΟΛΩΣΗΣ
Από τη στήλη «Ριπές» της «δημοκρατίας»