Η Τουρκία δεν ανακάλυψε ξαφνικά την οικολογία. Τα περιβόητα θαλάσσια πάρκα που εξήγγειλε δεν είναι τίποτα περισσότερο από μια καλοστημένη γεωπολιτική παγίδα. Ενα εργαλείο ωμού στρατηγικού εγκλωβισμού της χώρας μας στο Αιγαίο, κρατώντας ομήρους τους Ελληνες ψαράδες.
Οπως εξηγεί στη «δημοκρατία» ο ναύαρχος ε.α. Λ.Σ. Νίκος Σπανός, η Αγκυρα χτίζει συστηματικά το παζλ της «Γαλάζιας Πατρίδας», τοποθετώντας μεθοδικά ένα ένα τα κομμάτια. Η βασική διαφορά εντοπίζεται στη γεωγραφία. Ενώ η Αθήνα εξαγγέλλει πάρκα κινούμενη αυστηρά εντός των 6 ναυτικών μιλίων και των χωρικών της υδάτων, η τουρκική πλευρά απλώνει τον δικό της σχεδιασμό στην ανοιχτή θάλασσα. Οπως το πάρκο από τη Ρόδο μέχρι το Καστελόριζο.
Δεσμεύει αυθαίρετα μια τεράστια έκταση 21.700 τετραγωνικών χιλιομέτρων. Σε απόσταση που ξεπερνά τα 20 με 30 ναυτικά μίλια από τις μικρασιατικές ακτές, η Τουρκία επιχειρεί να εγκλωβίσει πλήρως το ακριτικό νησί. Θέλει να ακυρώσει στην πράξη την ελληνική ΑΟΖ. Και το άμεσο θύμα αυτής της επιθετικότητας είναι οι άνθρωποι του μόχθου.
Οι αλιείς μας στην ανατολική γραμμή βρίσκονται πλέον αντιμέτωποι με τον ευθύ κίνδυνο της σύλληψης. Τι ακριβώς θα συμβεί αν ένας επαγγελματίας βγει για αλιεία στα διεθνή ύδατα, πέρα από τα 6 μίλια; Ο κ. Σπανός είναι κατηγορηματικός. Δεν κινδυνεύει μόνο ο ψαράς του Καστελόριζου. Στο στόχαστρο μπαίνει ο αλιέας της Ρόδου, της Κάσου, της Καρπάθου.
«Επαγγελματίες που διαθέτουν νόμιμες άδειες και έχουν κάθε δικαίωμα να επιχειρούν στα διεθνή ύδατα. Η τουρκική πλευρά θα ισχυριστεί ότι πρόκειται για δική της προστατευόμενη ζώνη. Το τουρκικό λιμενικό θα επέμβει, θα δηλώσει ότι εφαρμόζει τη δική του νομοθεσία και θα προχωρήσει σε συλλήψεις, οδηγώντας τους απέναντι, στο Κας» τονίζει ο Νίκος Σπανός.
Την ίδια ώρα, η ελληνική Πολιτεία καλλιεργεί μια στρεβλή πραγματικότητα με βαριές συνέπειες. Η εθνική μας νομοθεσία απαγορεύει ρητά στις ελληνικές μηχανότρατες να ψαρέψουν δυτικά του 25ου Μεσημβρινού από τις 15 Ιουλίου έως την 1η Οκτωβρίου. Και τι συμβαίνει στην πράξη;
Οσο οι Ελληνες παραμένουν δεμένοι στα λιμάνια με κρατική εντολή, 60 με 70 τουρκικές ανεμότρατες αλωνίζουν ανενόχλητες. Σαρώνουν τα αλιεύματα. Καταστρέφουν τον βυθό. Μπαίνουν μέσα σε προστατευόμενες περιοχές Natura, δίπλα στους Αρκιούς και στο Φαρμακονήσι. Κανείς δεν τις σταματά.
Οσο για το ελληνικό Λιμενικό; Περιορίζεται τις περισσότερες φορές σε μια διακριτική παρακολούθηση από απόσταση. Λείπει, βλέπετε, η πολιτική βούληση για δυναμική αποτροπή. Αν όμως η Πολιτεία συνεχίσει να κλείνει τα μάτια περιμένοντας να δει το πρώτο ελληνικό αλιευτικό να ρυμουλκείται στο Κας, το παιχνίδι θα έχει ήδη χαθεί.