Σε ένα νέο ρεσιτάλ, ο υπουργός Μετανάστευσης και Ασύλου Θάνος Πλεύρης επιχείρησε να ντύσει με τεχνοκρατικό μανδύα μια πολιτική που στην πραγματικότητα συνιστά πλήρη αποδοχή της αδυναμίας φύλαξης των συνόρων της χώρας.
Αντί για αυστηρή αποτροπή και άμεσες απελάσεις, ο υπουργός Μετανάστευσης εμφανίστηκε αυτοδοξαζόμενος επειδή οι ροές υποχώρησαν από τις 65.000 στις 41.000, από το 2024 στο 2025, λες και οι δεκάδες χιλιάδες παράνομοι νεοεισερχόμενοι αποτελούν κάποια ασήμαντη λεπτομέρεια και δεν έρχονται να προστεθούν σε όσους έχουν ήδη μπει σε μια χώρα που δημογραφικά φθίνει τάχιστα.
Ο υπουργός δεν έμεινε όμως εκεί, αλλά ακόμη μια φορά προχώρησε σε πανηγυρική επίκληση των «ήρεμων νερών». Σύμφωνα με όσα είπε, θεωρεί εθνική επιτυχία «ότι τώρα η Ακτοφυλακή μας μπορεί να πάρει τον Τούρκο λιμενάρχη και να του πει “βλέπω συγκέντρωση πληθυσμού εκεί πέρα” και να αντιδρά ο Τούρκος λιμενάρχης».
Προφανώς ο υπουργός δεν διδάχτηκε ότι οι Τούρκοι από τα… ήρεμα νερά της κυβερνησής του το μόνο που εξυπηρέτησαν ήταν τα δικά τους συμφέροντα και τώρα εξαπολύουν τις «επιθέσεις» τους κατά της χώρας μας, βάζοντας στο τραπέζι θαλάσσια πάρκα, συνεχείς παραβιάσεις στο Αιγαίο και όλα τα υπόλοιπα. Διαβεβαίωσε δε ότι «μέχρι στιγμής δεν υπάρχει κάποια ένδειξη που να υπαγορεύει αλλαγή στάσης της γείτονος», κάτι που όμως φαίνεται ότι φοβούνται άλλοι συναδελφοί του στην κυβέρνηση και κάνουν ινκόγκνιτο επισκέψεις να δουν σε τι κατάσταση είναι ο φράχτης στον Εβρο.
Ο υπουργός δεν έμεινε όμως σε αυτά. Αναφερόμενος στις αυξημένες ροές από το Μπανγκλαντές, ισχυρίστηκε ότι η πιστοποίηση στοιχείων και οι βιομετρικοί έλεγχοι από την πρεσβεία τους μπορεί να διαρκέσουν δύο, τρεις ή και τέσσερις ολόκληρους μήνες. Αλήθεια, πόσες επιστροφές στο Μπανγκλαντές έχουν δρομολογηθεί από τότε που είναι ο ίδιος υπουργός; Και αλήθεια, έχουν σχέση οι ροές Μπανγκλαντεσιανών, με τη νομοθετική ρύθμιση που η κυβερνησή του είχε φέρει για τη συμφωνία με το Μπανγκλαντές, η οποία νομιμοποιούσε χιλιάδες παράνομα ευρισκόμενους στη χώρα;
Οσο για τα ακριτικά νησιά, οι δικαιολογίες του κ. Πλεύρη προκαλούν την κοινή λογική. Υποστήριξε ότι η μεταφορά των 205 μεταναστών από την Κρήτη στη Σάμο δεν συνιστά επιβάρυνση, επειδή είχε προηγηθεί μετακίνηση άλλων προς την ενδοχώρα. Με απλά λόγια, το υπουργείο αντιμετωπίζει τη Σάμο, τη Λέσβο, τη Χίο, τη Λέρο και την Κω ως μόνιμους διαμετακομιστικούς σταθμούς, εκμεταλλευόμενο -όπως είπε- την «εμπειρία» των τοπικών δομών. Χωρίς να μας διευκρινίσει πού ακριβώς πήγαν αυτοί που έφυγαν από τα νησιά αυτά.
Πήγαν σε άλλες δομές; Αφέθηκαν -παίρνοντας άσυλο- στο κέντρο της Αθήνας; Οι δικαιολογίες για τις καθυστερήσεις των απελάσεων και οι έπαινοι στα «ήρεμα νερά» δεν πείθουν κανέναν. Και οι υποσχέσεις για «κέντρα επιστροφών» με δεκάδες χιλιάδες αφίξεις κάθε χρόνο δεν αποτελούν λύση.