Ετοιμη να εγκαταλείψει την Ελλάδα σε περίπτωση που το κόμμα της Ελπίδα για τη Δημοκρατία δεν καταφέρει να εισέλθει στη Βουλή δήλωσε η Μαρία Καρυστιανού σε συνέντευξη που παραχώρησε στο Mega, συνδέοντας την πολιτική της κάθοδο με την προσπάθεια να αλλάξει το πολιτικό σκηνικό και να αντιμετωπιστούν, όπως υποστήριξε, η διαφθορά και η ατιμωρησία.
«Αν δεν καταφέρουμε να μπούμε στη Βουλή και να πείσουμε τον κόσμο ότι πραγματικά οι πολίτες μπορούν να τα καταφέρουν καλύτερα, που δεν έχουν την κομματική εμπειρία, αλλά έχουν την εμπειρία της ζωής και της εργασίας, τότε για μένα θα έχει τελειώσει» ανέφερε και συμπλήρωσε: «Και αν θα μείνω στην Ελλάδα; Η αλήθεια είναι ότι θα φύγω. Δεν θέλω. Αγαπώ πάρα πολύ την Ελλάδα. Θέλω πραγματικά να κάνω ό,τι καλύτερο μπορώ. Αλλά αν τελικά μείνουμε μόνοι μας (…), να μείνω και να βλέπω ανθρώπους όπως βλέπουμε τώρα, καλή ώρα, τον κύριο Γεωργιάδη να μιλάει τόσο απαξιωτικά και να έχουμε βροχή σκανδάλων που παραμένουν ατιμώρητα; Οχι, αυτό δεν θα μπορούσα να το αντέξω».
Απαντώντας στις απαξιωτικές επιθέσεις του υπουργού Υγείας για τις αναφορές στην ιστοσελίδα της σχετικά με την «κβαντική ιατρική», η κυρία Καρυστιανού υποστήριξε ότι ο υπουργός μετατοπίζει τη συζήτηση. «Τα έχει μπλέξει γενικά. Πάλι ξανά στο επίκεντρο η κβαντική ιατρική. Λες και δεν μπορεί κανείς να πληκτρολογήσει στο διαδίκτυο τον όρο και να δει τι είναι η κβαντική ιατρική. Είναι συνήθης η πρακτική του κ. Γεωργιάδη να σηκώνει σκόνη για να καλύψει την ουσία» είπε, ενώ ξεκαθάρισε ότι «κβαντικός ιατρός» ως ειδικότητα δεν υπάρχει.
Σε ό,τι αφορά τις πολιτικές συνεργασίες, απέκλεισε συμπράξεις με τα συστημικά κόμματα, λέγοντας ότι «τα κόμματα αυτά μάς έφεραν εδώ που μας έφεραν», ενώ τόνισε πως δεν επιθυμεί απλώς την αποχώρηση του Κυριάκου Μητσοτάκη από την κυβέρνηση, αλλά «κάτι διαφορετικό, κάτι πραγματικά ελπιδοφόρο, κάτι καινούργιο», που, όπως είπε, θα καταπολεμήσει τη διαφθορά. Ερωτηθείσα, τέλος, εάν φοβάται, απάντησε: «Φοβήθηκα μία φορά στη ζωή μου… Οταν μπήκα σε έναν χώρο που ήταν σαν ένα τεράστιο γκαράζ, που ήταν άδειος, και στη μέση ήταν ένα λευκό φέρετρο. Εκεί φοβήθηκα. Αφού πέρασα αυτό, δεν φοβάμαι τίποτα, τίποτα όμως».
