Εκμεταλλεύτηκα την ηλιόλουστη Κυριακή στη Θεσσαλονίκη για να επισκεφτώ το ήδη διάσημο Μουσείο Θεσσαλονικέων Μητρόπολις, που άνοιξε τις πύλες του στο σχεδόν καθόλου τουριστικό, δυτικό τμήμα της πόλης. Συγκεκριμένα, στο… Μητροπολιτικό Πάρκο Παύλου Μελά. Είναι το μουσείο που φιλοξενεί όσα ευρήματα ανασύρθηκαν από τα σημεία που σκάφτηκαν για την κατασκευή του υπόγειου σιδηροδρόμου της συμπρωτεύουσας.
- Κωνσταντίνος Σχοινάς
Εκεί συνυπάρχουν μία από τις σημαντικές (και επικοινωνιακές και ουσιαστικές) επιτυχίες της κυβέρνησης, μαζί με ένα ισοδύναμα μεγάλο… ρεντίκολο της ιδίας!
Οσον αφορά το μουσείο καθαυτό: Πραγματικό κόσμημα, στεγασμένο σε έναν αναπαλαιωμένο στρατώνα (εγκαταλειμμένο στη φθορά για δεκαετίες μέχρι πρότινος), υπόδειγμα για το πώς θα έπρεπε να είναι ένας σύγχρονος, δημόσιος χώρος πολιτισμού. Αν και κατανοώ την γκρίνια και τα πικρόχολα σχόλια που εκτοξεύονται (τα δικαιολογώ λόγω της όλης περιρρέουσας κατάστασης στη χώρα), η αλήθεια είναι πως αδικούν αρκετά το αποτέλεσμα των εντατικών εργασιών που έγιναν για τη δημιουργία του συγκεκριμένου μουσείου. Αν μη τι άλλο, ένας τέτοιος χώρος καταξιώνει και την αφανή δουλειά πολλών αρχαιολόγων που κόπιασαν κοντά στους μηχανικούς, σε ένα έργο -όπως το μετρό Θεσσαλονίκης- που εξαρχής ήταν εν μέρει… μια τεράστια αρχαιολογική ανασκαφή! Αυτοί και η δουλειά τους αξίζουν οπωσδήποτε πολλαπλάσιο σεβασμό εν συγκρίσει με τις φιέστες εγκαινίων του μετρό και τους πανηγυρτζήδες υπουργούς, υφυπουργούς και παρατρεχάμενους!
Εκτός από την πληρότητα στην παρουσίαση των εκθεμάτων και το πλούσιο, διαδραστικό, ενημερωτικό υλικό, το μουσείο έχει ακόμα μία εμφανή αρετή: παρουσιάζει ουδέτερα την οθωμανική περίοδο, ως μια στιγμή στην ιστορία της πόλης, δίχως ενοχλητικά… φρουφρού κι αρώματα που να πασχίζουν να διαφημίσουν μια σχεδόν ερωτική σχέση με τους καλούς μας γείτονες… Στο διά ταύτα, συγκεντρώνει το ελκυστικό αυτό μουσείο ορισμένα καλά στοιχεία που η κυβέρνηση θα έπρεπε να τα έχει ως σταθερό υπόδειγμα, διότι είναι περισσότερες οι φορές που αποκλίνει από αυτά και ξεστρατίζει σε σκοτεινά μονοπάτια.
Ως προς το Μητροπολιτικό Πάρκο Παύλου Μελά: Δηλαδή το πρώην στρατόπεδο Παύλου Μελά στη Σταυρούπολη Θεσσαλονίκης. Απλώς… δεν υπάρχει ακόμη πάρκο, πόσο μάλλον… μητροπολιτικό πάρκο! Δέκα προσφάτως φυτεμένα δενδρύλλια σε μιαν άκρη και από εκεί και πέρα μια έκταση όσο αρκετά γήπεδα ποδοσφαίρου με ακανόνιστα διάσπαρτο, αφρόντιστο χορτάρι, μερικά υπεραιωνόβια, ψωριάρικα πεύκα και, ανάμεσα σε όλα αυτά, φθηνές κατασκευές δήθεν για να κάτσει ο επισκέπτης (το καλοκαίρι ιδίως θα κάτσει εκεί μόνο αν θέλει να αυτοκτονήσει μαρτυρικά διά του καύσωνος)! Παραπέρα υπό διαμόρφωση σκαλοπάτια και άλλες επιφάνειες, που θα μπορούσαν να γίνουν επικίνδυνες για ανθρώπους ηλικίας από 5 έως 105 ετών. Κι όμως, γι’ αυτό το υπό διαμόρφωση πάρκο (που έχει πάρα πολύ μέλλον ακόμη) πραγματοποιήθηκαν ήδη λαμπρά εγκαίνια. Το ακόμα πιο κωμικοτραγικό είναι ότι σε αυτά τα εγκαίνια προσκλήθηκαν υψηλά ιστάμενα πρόσωπα της αντιπολίτευσης και όλα κατ’ ουσίαν έδωσαν τα θερμότερα συγχαρητήρια στον Ακη Σκέρτσο, που εκπροσωπούσε εκείνη την ημέρα τον πρωθυπουργό! Προσπέρασαν δραματικά εύκολα το γεγονός ότι εγκαινιαζόταν ένα έργο που μόλις άρχιζε, ενώ ήταν και ηλίου φαεινότερον ότι δεν προοριζόταν για… να τρέξει. Η αντιπολίτευση κατορθώνει να παρουσιάζεται ως ουρά του καθεστώτος κι αυτό είναι η μεγάλη συμφορά της σημερινής Ελλάδας.
Φυσικά, το συμπέρασμα είναι ότι ένα υπέροχο μουσείο πελαγοδρομεί μέσα στον προβληματικό περιβάλλοντα χώρο του. Οι δε τουρίστες που θα παίρνουν τον πρωτόγνωρο γι’ αυτούς δρόμο προς τη δυτική μεριά της Θεσσαλονίκης για πολύ καιρό ακόμη θα βλέπουν το μουσείο και θα ρίχνουν μαύρη πέτρα πίσω τους, διότι δεν θα βρίσκουν έξτρα κίνητρο να κυκλοφορήσουν στην περιοχή.
Τώρα που τελειώνει και ξεθωριάζει το «Ελλάδα 2.0», τουλάχιστον θα έχουμε ως παρηγοριά το παλικαρίσιο 0-1 εναντίον της ποδοσφαιρικής Γερμανίας…
Από τη στήλη «Σχοινί κορδόνι» της «Δημοκρατίας»
