Τι συμβαίνει με το Μουσείο Φιλικής Εταιρείας στην Οδησσό; Το ίδρυσε το 1992 ο Κων. Καραμανλής, το έκλεισε το 2023 ο «περαστικός» υφυπουργός Πολιτισμού Γιατρομανωλάκης.
Το μουσείο το ανέστησαν οι έμποροι του Πειραιά το 1991, πρωτοβουλία του τότε προέδρου Γιάννη Πολυχρονόπουλου, ο οποίος συνεπαρμένος από την όλη υπόθεση δαπάνησε πολλά χρήματα για την αναστήλωση (στην ουσία ανακατασκευή) της οικίας Μαρασλή, στην οδό Κράσνι, στο κέντρο της Οδησσού, η οποία, με δική του πρωτοβουλία, ονομάζεται σήμερα οδός Ελλήνων.
Μετά ήρθε ο πόλεμος και τώρα το μουσείο, που έχει περάσει στη δικαιοδοσία του υπ. Εξωτερικών, βρίσκεται στο «δεν ξέρουμε ποιος είναι αρμόδιος». Κατά άλλους, το μουσείο έχει γίνει κομμάτι στις «μπίζνες» ντόπιων και Ελλήνων παραγόντων. Ας δούμε τι είπε ο τελευταίος διευθυντής του μουσείου Σωφρόνης Παραδεισόπουλος.
«Το Μουσείο της Φιλικής Εταιρείας ιδρύθηκε το 1979 επί Σοβιετικής Ενωσης ως τμήμα του Ιστορικού Λαογραφικού Μουσείου της Οδησσού» αναφέρει. Στη δημιουργία του σημαντικό ρόλο νομίζω ότι έπαιξε και η ιστορική επίσκεψη του Κωνσταντίνου Καραμανλή το 1979 στη Μόσχα.
Το Ιστορικό Λαογραφικό Μουσείο της Οδησσού ζήτησε με αίτημά του προς τον δήμο να εγκατασταθεί το Μουσείο της Φιλικής Εταιρείας στην ιστορική του έδρα, στην οικία δηλαδή του Γρηγορίου Μαρασλή, ο οποίος υπήρξε και μέλος της Φιλικής Εταιρείας. Ο δήμος έκανε τις απαραίτητες ενέργειες και μάλιστα διέθεσε και δύο παρακείμενα κτίρια. Το 1991 είχε ήδη αρχίσει η ανακαίνισή τους. Ηταν όμως μία δύσκολη οικονομικά περίοδος, με τη διάλυση της ΕΣΣΔ.
Τότε, συνέβαλαν στην ολοκλήρωση των εργασιών ο Εμπορικός Σύλλογος Πειραιά και ο τότε πρόεδρός του Ιωάννης Πολυχρονόπουλος. Το 1994 το Ελληνικό Ιδρυμα Πολιτισμού, το οποίο έχει ως σκοπό τη διάδοση του ελληνικού πολιτισμού και της ελληνικής γλώσσας, δημιούργησε παράρτημα στην Οδησσό και ανέλαβε τη λειτουργία του μουσείου.
Ο Ιωάννης Πολυχρονόπουλος είναι σήμερα πρόεδρος του ελληνο-ουκρανικού επιμελητηρίου. Ο ίδιος μάλιστα χρηματοδότησε τη νέα μουσειολογική μελέτη, που εκπονήθηκε πριν από λίγο καιρό, για τον εκσυγχρονισμό του μουσείου. Η οικία Μαρασλή βρίσκεται στη λεγόμενη πλατεία Ελλήνων. Εκεί οι Ελληνες έμποροι έχτιζαν τα σπίτια τους. Το ισόγειο των σπιτιών λειτουργούσε ως εμπορικό κατάστημα και στα επάνω δωμάτια κατοικούσε η οικογένεια.
Σκεφτείτε ότι η πόλη της Οδησσού είχε αρχικά ρυμοτομηθεί με άξονα την ελληνική αγορά και το λεγόμενο “παλαιό παζάρι”, τα οποία ένωνε ένας νοητός άξονας που τα συνέδεε με το λιμάνι της Οδησσού. Πέντε Ελληνες διετέλεσαν δήμαρχοι της πόλης, με τον Γρηγόριο Μαρασλή να είναι δήμαρχος επί 17 συναπτά έτη. Ακόμη και σήμερα στην πόλη συναντάμε δύο αγάλματά του, ενώ και η υψηλότερη διάκριση του Δήμου Οδησσού φέρει το όνομά του. Θα επανέλθουμε, η υπόθεση έχει ψωμί…
Η ΑΚΙΣ
