Ο Αλέξης Τσίπρας μπορεί να γίνει με τόση άνεση ρεζίλι σε θέματα άκρως σοβαρά ώστε σε υποχρεώνει να αναρωτιέσαι αν το κάνει επίτηδες, αν αυτοτρολάρεται…
Σε συνέδριο της εφημερίδας «Το Βήμα», υπό τον γενικό τίτλο «Διάλογοι για την Αθήνα: Από τον μύθο στη σύγχρονη πόλη», ο Τσίπρας αναφέρθηκε στις… περιπέτειες του καλωδίου ηλεκτρικής διασύνδεσης Ελλάδος – Κύπρου – Ισραήλ. Η τοποθέτησή του έδειξε ότι ο ταλαίπωρος ο… επαναλανσαριζόμενος νομίζει, εδώ και χρόνια, ότι το καλώδιο προορίζεται για την τηλεφωνία όχι για την ηλεκτρική διασύνδεση τριών χωρών.
Είπεν ο απίθανος αυτός τύπος: «Εδώ μιλάμε για ένα καλώδιο τηλεπικοινωνίας, σύμφωνα με τη σύμβαση της θάλασσας, το Διεθνές Δίκαιο δηλαδή, δεν υπάρχει καμία υποχρέωση μια χώρα να ζητάει την άδεια άλλης χώρας, ακόμα κι αν περνούσε από την υφαλοκρηπίδα της».
Τελικά, όποτε αναφέρεται σε ζητήματα που σχετίζονται με τη θάλασσα τα θαλασσώνει. Τη μια μας τσαμπούναγε ότι η θάλασσα δεν έχει σύνορα, την άλλη φανερώνει την παχυλή άγνοιά του για στοιχειώδη εθνικά ζητήματα, τι ακριβώς θέλει να κυβερνήσει αυτός ο άνθρωπος;
Τούτη η πετυχεσιά θυμίζει και αυτό με τα ταμπούρλα που θα βαρούσε και θα χόρευαν οι αγορές και τον διάλογό του με τον Κλίντον, όπου ο πανέξυπνος πρώην πρωθυπουργός μας και μιλούσε τα αγγλικά χειρότερα από καμάκι του Συντάγματος της δεκαετίας του ’70, και δεν καταλάβαινε γρι απ’ όσα του έλεγε ο συνομιλητής του.
Από τη στήλη «Ηρεμολόγιο» της «Δημοκρατίας»
