Παίζει το χαρτί τού… Ανδρέα ο Ανδρουλάκης
Με «βαριά» ονόματα και παρουσίες η πανηγυρική εκδήλωση για την επέτειο των 45 χρόνων από την επική νίκη του ΠΑΣΟΚ το 1981
Μήνυμα ότι το ΠΑΣΟΚ δεν αποτελεί «κόμμα νοσταλγών» του ευκλεούς κυβερνητικού παρελθόντος αλλά διαθέτει στιβαρό σχέδιο που δύναται να οδηγήσει στη «Νέα Αλλαγή» έστειλε χθες από το Αιγάλεω ο πρόεδρος του κόμματος Νίκος Ανδρουλάκης.
- Από τον Γιώργο Χατζηδημητρίου
Σε μια πανηγυρική εκδήλωση για την επέτειο των 45 χρόνων από την επική νίκη του ΠΑΣΟΚ στις 18 Οκτώβρη του 1981 που δημιούργησε στη χώρα ένα πολιτικό περιβάλλον ανθεκτικού δικομματισμού, ο Ν. Ανδρουλάκης υποστήριξε ότι έχει το πρόγραμμα και τα στελέχη για να το εφαρμόσουν και κάλεσε τον λαό να τον εμπιστευτεί.
Η εκδήλωση εντάσσεται στη λογική της έγερσης ενός κομματικού πατριωτισμού που επιστρατεύει η ηγεσία του κόμματος παίζοντας το ακόμα φορτισμένο συναισθηματικά σε κάποια ακροατήρια χαρτί «του Ανδρέα». Κι αυτό προκειμένου να αποφύγει την τρίτη θέση στις επόμενες εκλογές, κάτι που θα οδηγούσε το μεν ΠΑΣΟΚ σε υπαρξιακές περιπέτειες, χωρίς να αποκλείεται ο κίνδυνος της διάσπασης, τον δε επικεφαλής του σε πρόωρη πολιτική αποστρατεία.
Μπροστά σε ένα πυκνό ακροατήριο όπου ξεχώριζαν οι γκρίζοι κρόταφοι, ο Ν. Ανδρουλάκης υποδέχτηκε όλα τα κορυφαία στελέχη του κόμματος που κατέλαβαν τις πρώτες σειρές των καθισμάτων. Την ομιλία του παρακολούθησαν με θερμό ενδιαφέρον όπως έδειχναν οι αντιδράσεις τους ο πρώην πρόεδρος της Βουλής Απόστολος Κακλαμάνης, ο Κώστας Λαλιώτης, ο πρώην πρωθυπουργός Γιώργος Παπανδρέου, η ομάδα των βασικών δελφίνων, Χάρης Δούκας, Αννα Διαμαντοπούλου, Χάρης Παυλίδης, Μ. Κατρίνης, Μ. Χριστοδουλάκης, Νάντια Γιαννακοπούλου, και όλοι όσοι πρωτοστάτησαν στην πτώση του Γιώργου Παπανδρέου, με προεξάρχουσα τη Μιλένα Αποστολάκη…
Με μια ομιλία προγραμματικού αμιγώς και οραματικού χαρακτήρα, με έντονα όπως λέχθηκε σοσιαλιστικό χρώμα, που θύμισε «παλιό ΠΑΣΟΚ», ο Ν. Ανδρουλάκης προσπάθησε να επανασυνδέσει το κόμμα του με τις λαϊκές δυτικές συνοικίες όπου παλιά χτυπούσε η καρδιά του ΠΑΣΟΚ και τώρα είναι πίσω από το ΚΚΕ.
«Εδώ χτυπά δυνατά η καρδιά των λαϊκών συνοικιών της Αθήνας. Εδώ συναντώνται οι αγωνίες και τα όνειρα του καθημερινού ανθρώπου. Η αγωνία για το πώς θα βγει ο μήνας. Η αγωνία για το ενοίκιο, για τη δουλειά, για το μέλλον των παιδιών. Η προσπάθεια του μικρομεσαίου που ανοίγει κάθε πρωί το μαγαζί του και παλεύει να σταθεί όρθιος. Αλλά εδώ υπάρχει και κάτι ακόμα. Υπάρχει ελπίδα» είπε. Και πρόσθεσε: «Η Ελλάδα δεν χρειάζεται ούτε μια τρίτη θητεία αλαζονείας ούτε μια δεύτερη ευκαιρία στην αποτυχία. Χρειάζεται μια νέα αρχή!».