Τσουκαλάς κατά Μαρινάκη για τουρκολιβυκό μνημόνιο: «Μόνο που δεν μας κάλεσε να χειροκροτήσουμε»

«Οφείλετε απαντήσεις, σταματήστε να κουνάτε το δάχτυλο», απάντησε ο Κώστας Τσουκαλάς στον κυβερνητικό εκπρόσωπο, ο οποίος κατηγόρησε τον Νίκο Ανδρουλάκη πως μιλώντας για ήττα «νομιμοποιεί την άλλη πλευρά».

Πολιτική αντιπαράθεση ξέσπασε μεταξύ της κυβέρνησης και του ΠΑΣΟΚ με αφορμή την επικύρωση του τουρκολιβυκού μνημονίου από τη Βουλή της Λιβύης και τις επιπτώσεις της στα εθνικά συμφέροντα.

Σε άρθρο του στην ιστοσελίδα iefimerida.gr, ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ Νίκος Ανδρουλάκης άσκησε οξεία κριτική στην εξωτερική πολιτική της κυβέρνησης, τονίζοντας μεταξύ άλλων: «Η εξέλιξη και κατάληξη της υπόθεσης του τουρκολιβυκού μνημονίου εικονοποιεί και πιστοποιεί τις συνέπειες μιας εξωτερικής πολιτικής χωρίς σχέδιο, χωρίς διορατικότητα, που περιορίζεται σε ρηχή, επικοινωνιακή διαχείριση. Χωρίς αμφιβολία, πρόκειται για μια σοβαρή διπλωματική ήττα, που έρχεται ως αποτέλεσμα της διαχρονικής αποτυχίας της κυβέρνησης στη διαχείριση του ζητήματος».

Από την πλευρά του, ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Παύλος Μαρινάκης, κατά την ενημέρωση των πολιτικών συντακτών, έστρεψε τα βέλη του κατά του προέδρου του ΠΑΣΟΚ. Κατηγόρησε τον κ. Ανδρουλάκη για στάση που ευνοεί τις τουρκικές θέσεις, δηλώνοντας χαρακτηριστικά: «Όταν μιλάς για ήττα, νομιμοποιείς την άλλη πλευρά».

Η απάντηση από τη Χαριλάου Τρικούπη υπήρξε άμεση, με τον εκπρόσωπο Τύπου του κόμματος Κώστα Τσουκαλά να κατηγορεί τον κυβερνητικό εκπρόσωπο ότι «μόνο που δεν μας κάλεσε να χειροκροτήσουμε την επικύρωση του παράνομου τουρκολιβυκού μνημονίου από το Λιβυκό Κοινοβούλιο».

Η τοποθέτηση Μαρινάκη

Ειδικότερα, ο κ. Μαρινάκης υποστήριξε ότι ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης με τις αναφορές του περί διπλωματικής ήττας ενισχύει τα επιχειρήματα της απέναντι πλευράς, ενώ παρείχε πλήρη κάλυψη στον υπουργό Εξωτερικών Γιώργο Γεραπετρίτη. «Όταν μιλάς για ήττα, νομιμοποιείς την άλλη πλευρά», ανέφερε σχολιάζοντας τις αντιδράσεις για τη λιβυκική απόφαση.

Απαντώντας στο άρθρο Ανδρουλάκη, σημείωσε πως «η εξωτερική πολιτική της χώρας δεν ασκείται με τη μέθοδο του προπονητή της εξέδρας», συμπληρώνοντας ότι η ανάλυση του προέδρου του ΠΑΣΟΚ «αδικεί την ίδια του τη χώρα». Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος διερωτήθηκε πώς είναι δυνατόν, ενώ η Ευρωπαϊκή Ένωση καταδικάζει το μνημόνιο ως παράνομο, μέρος του πολιτικού συστήματος να κάνει λόγο για εθνική ήττα. Υπενθύμισε ότι η συμφωνία υφίσταται από το 2019 και πως έκτοτε η Ελλάδα προχώρησε σε οριοθετήσεις θαλασσίων ζωνών και ενεργειακές πρωτοβουλίες, επικαλούμενος την παρουσία της Chevron. «Η Ελλάδα έχει πολλά εργαλεία, ας μην ανησυχούν όλοι αυτοί», ανέφερε, διαβεβαιώνοντας πως «η κυβέρνηση θα συνεχίσει τις προσπάθειες ενίσχυσης της διεθνούς θέσης της χώρας».

Υπερασπιζόμενος τους χειρισμούς του Υπουργείου Εξωτερικών, υποστήριξε ότι επί θητείας Γιώργου Γεραπετρίτη έχουν υπάρξει αποτελέσματα. «Το ότι συνομιλούμε δεν σημαίνει υποχώρηση», τόνισε, ξεκαθαρίζοντας ότι οι διπλωματικές επαφές δεν συνεπάγονται υποχώρηση. Για την επέκταση των χωρικών υδάτων επανέλαβε ότι αποτελεί αναφαίρετο δικαίωμα της Ελλάδας, το οποίο θα ασκηθεί στον χρόνο που η χώρα θα κρίνει κατάλληλο.

Η ανταπάντηση Τσουκαλά

Σε άμεση δήλωσή του, ο Κώστας Τσουκαλάς επεσήμανε: «Ο κ. Μαρινάκης όποτε βρίσκεται σε δυσμενή θέση, βαπτίζει όσους υπογραμμίζουν τις αποτυχίες και την αναποτελεσματικότητα της κυβέρνησης ”προπονητές της εξέδρας” και νομίζει ότι το ζήτημα κηρύσσεται λήξαν».

«Σήμερα μόνο που δεν μας κάλεσε να χειροκροτήσουμε την επικύρωση του παράνομου τουρκολιβυκού μνημονίου από το Λιβυκό Κοινοβούλιο. Του συστήνουμε επιπλέον να είναι πλήρως ενημερωμένος για το περιεχόμενο των δημοσίων παρεμβάσεων του αρχηγού της αξιωματικής αντιπολίτευσης, όταν τις σχολιάζει και αποδίδει στον Πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ ότι ”αδικεί τη χώρα του”», προσέθεσε.

Και τόνισε: «κ. Μαρινάκη, οφείλετε απαντήσεις για αυτή τη διπλωματική ήττα και σταματήστε να κουνάτε το δάχτυλο. Δεν σας πιστεύουν, εξάλλου, ούτε οι βουλευτές σας, αν κρίνουμε από τις …γλαφυρές δηλώσεις του κ. Καλογερόπουλου. Τί ακριβώς συζητούσε ο Πρωθυπουργός με τον Χαφτάρ και τους υιούς του, όταν τους δεχόταν στο Μέγαρο Μαξίμου, έως και τον περασμένο Ιούνιο; Γιατί δεν απετράπη η μεταστροφή της κυβέρνησης της Ανατολικής Λιβύης και η ταύτιση της με την Τουρκία; Τι απέγιναν οι συζητήσεις που διεξήγαγε η Υφυπουργός Εξωτερικών για την οριοθέτηση ΑΟΖ με τη Λιβύη; Ποιες «χαίνουσες πληγές» μεταξύ Ελλάδας-Λιβύης διαβεβαίωνε ότι … έκλειναν ο κ. Γεραπετρίτης; Είναι ικανοποιημένη η κυβέρνηση από την προτροπή του State Department για “διμερείς διαπραγματεύσεις με καλή πίστη”»;

Το κείμενο του Νίκου Ανδρουλάκη:

«H εξέλιξη και κατάληξη της υπόθεσης του τουρκολιβυκού μνημονίου εικονοποιεί και πιστοποιεί τις συνέπειες μιας εξωτερικής πολιτικής χωρίς σχέδιο, χωρίς διορατικότητα, που περιορίζεται σε ρηχή, επικοινωνιακή διαχείριση. Χωρίς αμφιβολία, πρόκειται για μια σοβαρή διπλωματική ήττα, που έρχεται ως αποτέλεσμα της διαχρονικής αποτυχίας της κυβέρνησης στη διαχείριση του ζητήματος.

Από το 2019 και την αιφνιδιαστική σύναψη του μνημονίου με την κυβέρνηση της Τρίπολης, που έπιασε στον ύπνο την κυβέρνηση Μητσοτάκη, έως την χθεσινή κύρωσή του από το Λιβυκό Κοινοβούλιο που ελέγχει η κυβέρνηση της Ανατολικής Λιβύης, το θεμελιώδες ερώτημα παραμένει: Γιατί απέτυχαν οι πρωτοβουλίες που ανέλαβαν με αποτέλεσμα την επιδείνωση της θέσης μας; Γιατί δεν προέβλεψε και δεν κατάφερε να αποτρέψει τη στροφή 180 μοιρών της κυβέρνησης της Ανατολικής Λιβύης που σήμερα ταυτίζεται και αυτή ανοικτά με την Τουρκία;

Η απάντηση δίνεται από την ιστορία.

Μια πολιτική διαρκών αντιφάσεων και παλινδρομήσεων, χωρίς στρατηγική, χωρίς πυξίδα, σε μια περιοχή με προφανή κρισιμότητα για τις θαλάσσιες ζώνες στη Μεσόγειο, τις ενεργειακές υποδομές και τις μεταναστευτικές ροές.

Και σήμερα, ξαφνικά, η κυβέρνηση μας λέει ότι «δεν ήταν στο χέρι της» να αποσοβήσει την ατυχή κατάληξη.

Τότε τί ακριβώς συζητούσε ο Πρωθυπουργός με τον Χαφτάρ και τους υιούς του, όταν τους δεχόταν στο Μέγαρο Μαξίμου, έως και τον περασμένο Ιούνιο; Τι ακριβώς έκανε ο Υπουργός Εξωτερικών Γεραπετρίτης στις τόσες ανώφελες επισκέψεις του στη Λιβύη; Πώς ακριβώς συζητούσε η Υφυπουργός Εξωτερικών για την οριοθέτηση ΑΟΖ με τη Λιβύη;

Θα λογοδοτήσει κανείς; Θα αναλάβει κανείς την πολιτική ευθύνη γι’ αυτήν την πολύ σοβαρή αποτυχία;

Αλλά και σε επίπεδο ευρωπαϊκό, οι δηλώσεις υποστήριξης -κατόπιν εορτής- δεν αρκούν. Απαιτούνται συγκεκριμένες αποφάσεις και κυρώσεις σε επίπεδο ευρωλιβυκό. Η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας οφείλει να απαντήσει πόσες πρωτοβουλίες έλαβε προς αυτήν την κατεύθυνση; Την ώρα, μάλιστα, που η ομάδα του ΠΑΣΟΚ – Κινήματος Αλλαγής στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, συστηματικά και μεθοδικά, ζητεί την επιβολή κυρώσεων σε βάρος των μερών μιας παράνομης συμφωνίας.

Παράλληλα, η σημερινή απάντηση του Υπουργείου Εξωτερικών των ΗΠΑ για το παράνομο μνημόνιο με αναφορά σε διμερείς διαφορές, όπως ακριβώς και η παραπομπή του κ. Ρούμπιο σε «ιδιωτική διπλωματία» σχετικά με την πόντιση του ηλεκτρικού καλωδίου προς την Κύπρο, προκαλούν βαθύ προβληματισμό και πολύ σοβαρά ερωτήματα: Τί συζητήθηκε στην πρόσφατη παρουσία του Αμερικανού Υπουργού στην Αθήνα; Πώς εννοεί η Ουάσιγκτον τη στρατηγική συμμαχία με την Ελλάδα; Εν τέλει, ποια οφέλη παράγονται για τη χώρα μας από τη συναλλακτική διπλωματία της Διοίκησης Τραμπ, όπως εκφράστηκε από την αποπεμφθείσα πρώην Πρέσβειρα;

Πλέον, απέναντι στο παράνομο τουρκολιβυκό μνημόνιο, που είναι ευθέως αντίθετο στο διεθνές δίκαιο της θάλασσας, καθώς αρνείται την επήρεια των ελληνικών νησιών, η χώρα μας οφείλει, ακόμη περισσότερο, να επιμείνει στη διεθνή νομιμότητα. Να προχωρήσει ανεμπόδιστα και αποφασιστικά στην άσκηση των κυριαρχικών της δικαιωμάτων, ιδίως σε σχέση με τα ενεργειακά έργα των εξορύξεων υδρογονανθράκων και του καλωδίου ηλεκτρικής διασύνδεσης Ελλάδας-Κύπρου -έργα που σχεδιάστηκαν από την κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ του Γ. Παπανδρέου και εκκρεμούν πάνω από 15 χρόνια.

Ειδικότερα, σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο, η πόντιση του καλωδίου GSI μπορεί και πρέπει να προχωρήσει χωρίς άδειες ή γνωστοποιήσεις. Το ότι ο κ. Φιντάν αξιώνει γνωστοποίηση και μάλιστα γραπτή, με γεωγραφικές συντεταγμένες, και ο κ. Γεραπετρίτης αποδέχεται το ενδεχόμενο μιας κάποιας «ειδοποίησης» προς την Τουρκία αποτελεί ανησυχητική εξέλιξη και επικίνδυνη επιλογή. Δεν μπορεί να γίνει ανεκτό να αναγνωριστούν στην Τουρκία δικαιώματα που δεν έχει ή να δοθεί έστω και έμμεσα οποιαδήποτε νομική αξία στο παράνομο μνημόνιο με τη Λιβύη. Αυτό πρέπει να αποκλειστεί, ακόμη κι αν η Ελληνική Κυβέρνηση θελήσει να το κάνει «outsourcing» στη γαλλική ανάδοχο εταιρεία. Το έργο πρέπει να προχωρήσει όπως προβλέπει το διεθνές δίκαιο της θάλασσας και σύμφωνα με τις διαδικασίες που αυτό ορίζει.

Άλλωστε, η χώρα διατηρεί όλα τα δικαιώματα που της παρέχει το διεθνές δίκαιο και η εθνική της κυριαρχία. Κινήσεις με υψηλή συμβολική αλλά και ουσιαστική αξία, όπως η επέκταση των χωρικών υδάτων στην Ανατολική Μεσόγειο, δεν ανακοινώνονται, υλοποιούνται. Γίνονται πράξη μετά από προσεκτική ανάλυση και ακριβή υπολογισμό όχι του βραχυπρόθεσμου οφέλους μιας κυβέρνησης αλλά του πραγματικού εθνικού συμφέροντος μιας χώρας κι ενός λαού.

Με σχέδιο, διορατικότητα και τόλμη. Όσα δηλαδή χρειαζόμαστε, κι όσα ακριβώς στερούμαστε σήμερα.»