Ξέσπασε επιζήσασα στη δίκη για τα Τέμπη: «Δεν ήμασταν εμπορεύματα»

Νέες καταγγελίες για τις στιγμές μετά τη σύγκρουση

Με συγκλονιστικές περιγραφές από τις στιγμές της σύγκρουσης, τις εικόνες που αντίκρισαν μέσα στα κατεστραμμένα βαγόνια και τις πληγές που εξακολουθούν να κουβαλούν συνεχίζεται σήμερα, η δίκη για την τραγωδία των Τεμπών στο Τριμελές Εφετείο Κακουργημάτων Λάρισας. Οι επιζώντες που ανεβαίνουν στο βήμα των μαρτύρων περιγράφουν όχι μόνο τον εφιάλτη που έζησαν, αλλά και την αγωνιώδη προσπάθειά τους να σωθούν, διατυπώνοντας παράλληλα σοβαρές καταγγελίες για όσα ακολούθησαν τη σύγκρουση.

Στη σημερινή συνεδρίαση έχουν προγραμματιστεί εννέα καταθέσεις, ενώ από την πλευρά των κατηγορουμένων παρίσταται ο Σπυρίδων Πατέρας.

Ιδιαίτερα φορτισμένη ήταν η κατάθεση της κ. Τσάπαρη, η οποία περιέγραψε τα τραύματα που υπέστη, αλλά και τις ψυχολογικές συνέπειες με τις οποίες εξακολουθεί να ζει. «Είχα χτυπήσει στην πλάτη, είχαν καεί τα μαλλιά μου είχα εγκαύματα στα χέρια μου, αιμορραγούσα και μου έκαναν εισαγωγή. Ζούμε με φόβους ότι θα πεθάνουμε, τον πρώτο καιρό δε μπορούσα να καταλάβω γιατί ζήσαμε εμείς κι άλλοι σκοτώθηκαν, δε μπορώ να συγχωρήσω ότι σε ένα κράτος δύο τρένα κινούνταν στην ίδια γραμμή. Δεν ήμασταν εμπορεύματα. Ζούμε με φοβίες, αυτό δεν είναι φυσιολογική ζωή, δεν ξέρω τι άλλο πρέπει να γίνει στη χώρα αυτή, ήταν θέμα χρόνου να συμβεί κι απλά έτυχε σε εμάς, δεν πρέπει να ξεχαστεί αυτό που έγινε», ανέφερε εμφανώς συγκινημένη.

Η καταγγελία για την αντίδραση των πυροσβεστών

Η ίδια προχώρησε σε μια ιδιαίτερα σοβαρή καταγγελία σχετικά με την αντιμετώπιση που, όπως υποστήριξε, συνάντησε όταν προσπάθησε να ενημερώσει τους πυροσβέστες για επιβάτες που παρέμεναν εγκλωβισμένοι: «Οι πυροσβέστες δεν κατέβηκαν κάτω. Τους είπα ότι μέσα στο τρένο είναι μια μαμά με ένα μωρό, να πάνε να τους βγάλουν και μου είπαν μη σε νοιάζουν τώρα εσένα αυτά. Ενώ ήμουν στο λεωφορείο η μαμά μου με ρωτούσε για ονόματα ανθρώπων που ήταν μέσα στο τρένο, έπαθα υστερία».

Στο δικαστήριο κατέθεσε και η Καλλιόπη Παναγιωτίδου, η οποία επέστρεφε από την Αθήνα, όπου είχε επισκεφθεί την οικογένειά της. Όπως περιέγραψε, λίγο μετά την αναχώρηση από τη Λάρισα είχε την αίσθηση ότι ο συρμός κινούνταν με ιδιαίτερα μεγάλη ταχύτητα: «Λίγο μετά τη Λάρισα αισθανόμουν ότι το τρένο πάει πολύ γρήγορα».

Στη συνέχεια αναφέρθηκε στις στιγμές που ακολούθησαν τη σύγκρουση, όταν οι επιβάτες προσπαθούσαν να καταλάβουν τι είχε συμβεί μέσα στον πανικό.

Η μάρτυρας περιέγραψε ότι τα χέρια της έτρεμαν, ενώ γύρω της ακούγονταν φωνές. Ανάμεσα στους επιβάτες, ένας άνδρας προσπαθούσε να διατηρήσει την ψυχραιμία των υπολοίπων, φωνάζοντας ότι ήταν ζωντανοί και δίνοντας οδηγίες για το πώς θα κινηθούν.

Ακόμη πιο σκληρή ήταν η περιγραφή της για την κατάσταση που επικρατούσε στο εσωτερικό του συρμού. «Στην ένωση των βαγονιών ήταν πεσμένη η καθαρίστρια γεμάτη αίματα στο κεφάλι. Η ατμόσφαιρα στο βαγόνι ήταν αποπνικτική. Αυτή η φωτιά δεν είχε σχέση με πυρκαγιά».

«Βοηθούσαμε ο ένας τον άλλον να ανέβουμε στον δρόμο»

Η κ. Παναγιωτίδου υποστήριξε ακόμη ότι οι επιζώντες αναγκάστηκαν να στηριχθούν ο ένας στον άλλον για να απομακρυνθούν από το σημείο της σύγκρουσης: «Θεωρώ ότι δεν υπήρξε βοήθεια από κανέναν, βοηθούσαμε ο ένας τον άλλον να ανέβουμε μόνοι μας στον δρόμο».

Παράλληλα, αναφέρθηκε σε μια γυναίκα που, σύμφωνα με την κατάθεσή της, φώναζε ότι είχε ακούσει κάτι στη Λάρισα και ότι υπήρχαν άνθρωποι που γνώριζαν πως το τρένο δεν έπρεπε να αναχωρήσει. «Ήταν μια γυναίκα που ούρλιαζε ότι κάτι άκουσε στη Λάρισα, ότι ξέρανε και δεν έπρεπε να φύγουμε», κατέθεσε χαρακτηριστικά.

Η ακροαματική διαδικασία συνεχίζεται με τις υπόλοιπες καταθέσεις, καθώς οι επιζώντες καλούνται να ανασυνθέσουν ενώπιον του δικαστηρίου όσα έζησαν τη νύχτα της τραγωδίας.

Πηγή: Eleftheria.gr