Τι κάνουν οι πιλότοι στις ζόρικες απογειώσεις; Κλείνουν τα υποσυστήματα, περιορίζουν τη σπατάλη της ισχύος των κινητήρων σβήνοντας φώτα, κλιματισμό κ.λπ, για να έχουν όλη τη δύναμη για να σηκωθούν.
Κάπως έτσι είναι κι η κατάσταση στη χώρα. Η κυβέρνηση εστιάζει στην οικονομία, ειδικότερα στη βιωσιμότητα του χρέους, στον περιορισμό του ελλείμματος και στη συμμόρφωση με τους όρους των πονόψυχων δανειστών μας.
Κλείσε, σου λέει, την Υγεία, την Παιδεία, την Αμυνα, να σηκωθούμε στον αέρα, κι ύστερα βλέπουμε. Μόνο που ξεχνάμε μια λεπτομέρεια. Η χώρα δεν είναι αεροπλάνο. Είναι… χώρα με ανθρώπους. Κι όλα τα υποσυστήματά της είναι ζωτικά κι αλληλένδετα, αναγκαία προαπαιτούμενα ΚΑΙ για την οικονομία, για να απογειωθεί ή έστω να συντηρηθεί.
Π.χ., η Αμυνα. Καταρχήν το προσωπικό, οι υπηρετούντες στα τρία Οπλα. Δεν είναι απλώς ο σκληρός πυρήνας του κράτους. Είναι άμεσα όργανα της κρατικής εξουσίας, όπως τα Σώματα Ασφαλείας και οι δικαστές και εισαγγελείς. Γι’ αυτό δεν επιτρέπεται να απεργούν και, κατά τη γνώμη μου, να συνδικαλίζονται. Αυτό όμως έχει την αυτονόητη προϋπόθεση το κράτος να τους φροντίζει, χωρίς να χρειαστεί να διαμαρτυρηθούν με ηχηρό τρόπο. Αυτονόητη λοιπόν η αξιοπρεπής αμοιβή και διαβίωση τους.
Εκτός όμως από την αμοιβή των υπηρετούντων στις Ενοπλες Δυνάμεις, υπάρχουν κι άλλες, βασικότερες προϋποθέσεις για το αξιόμαχο, τη συγκρότηση και διατήρηση δύναμης αποτροπής: τα μέσα. Οπλα, ανταλλακτικά, καύσιμα, υποδομές.
Δεν είμαστε μόνοι μας, η Ελλάδα δεν είναι το ιπτάμενο νησί του Σουΐφτ στα «Ταξίδια του Γκάλιβερ». Δεν μπορείς να πεις «βάζω την Αμυνα στην κατάψυξη, κάτω από την εθνική ανεξαρτησία και τον αρακά» κι αργότερα, αφού ξεπληρώσω το χρέος, την ξεπαγώνω!
Οι Νεοοθωμανοί ισλαμοφασίστες, αδέρφια, σε λίγο παραλαμβάνουν F-35, αεροπλάνα τελευταίας γενιάς, με χαρακτηριστικά stealth. Η ισορροπία έχει ήδη ανατραπεί σε βάρος μας από ετών και, ενώ οι «φίλοι» μας, τα μεμέτια, περνούν στην επόμενη γενιά μαχητικών, εμείς παροπλίζουμε συνεχώς αεροπλάνα και δεν αγοράζουμε, ούτε συμπαράγουμε νέα. Ετσι θα διεκδικήσουμε, επιτηρήσουμε κι υπερασπιστούμε την ΑΟΖ που θα ανακηρύξουμε; Αυτό, αν θυμάμαι, καλά ήταν προεκλογική μας δέσμευση. Για δε την ντροπή της εννιάμηνης θητείας, τι να πω;
Ως «δανειολήπτες» θα ακυρώσουμε το έργο των ηρώων της Επανάστασης;
Αν λοιπόν συνεχίσουμε έτσι, τότε πάμε ντουγρού κι εκ των πραγμάτων σε δορυφοροποίηση της πατρίδας μας.
Θα ακυρώσουμε τα αποτελέσματα της Ελληνικής Επανάστασης, για να ξεπληρώσουμε με το πιστόλι στον κρόταφο όσα λεηλάτησε και κατασπατάλησε η συμμορία της μεταπολιτευτικής παράγκας, μαζί με τα πανωτόκια; Θα επιτύχουμε να βάλουν τη φωτογραφία μας στο μέγαρο του ΔΝΤ ως «ο δανειολήπτης της δεκαετίας» και την ίδια ώρα θα γίνουμε οσποδάροι της νέας Υψηλής Πύλης;
Τι ονόρε είναι αυτό που θα μας κάνει ραγιάδες; Οπως πορευόμαστε, ο νεοθωμανικός επεκτατισμός δεν θα χρειαστεί υλικά γεφυροποιίας, αεροαποβάσεις κ.λπ. Απλώς μια ωραία 25η Μαρτίου θα περάσουν τ’ αεροπλάνα τους πάνω από την τσουρούτικη, μόνο πεζοπόρα, παρέλαση που κάνουμε και τα ραντάρ μας θα κάνουν αέρα ανύποπτα.
Θυμίζω, προς προοδευτικές λινάτσες και νεοφιλελεύθερους σαράφηδες, ότι στις σοβαρές χώρες οι αμυντικοί εξοπλισμοί, με τη συμπαραγωγή και τη μεταφορά υψηλής τεχνολογίας, είναι σοβαρός παράγοντας ανάπτυξης.
Χάνουν οι μεσάζοντες νταβαντζήδες, αλλά κερδίζει η οικονομία και η ισχύς του έθνους.
Τι θέλω να πω; Υπάρχουν υποσυστήματα που δεν μπορούμε να κλείσουμε ή να θέσουμε σε υπολειτουργία.
Στο τι λοιπόν μπορούμε να πληρώσουμε και πώς πρέπει να συνεκτιμώνται όλα. Το να γίνουμε φρόνιμοι, πειθαρχικοί στους δοσατζήδες μας δεν είναι αυτοσκοπός. Ναι, να έχουμε «πρόσωπο», να έχουμε αξιοπιστία στις διεθνείς συναλλαγές μας, αλλά το τίμημα δεν μπορεί να είναι η υποτέλειά μας σε μια βάρβαρη, ισλαμική περιφερειακή δύναμη και η ανατίναξη της κοινωνικής συνοχής. Αν δεν «βγαίνει», ακόμη έχουμε όπλα. Η απειλή άλλωστε αποδείχτηκε χάρτινη.
Το αληθινό διακύβευμα είναι πάντα η ελευθερία μας. Ετσι δεν είναι;
