Το καλοκαίρι, με ή χωρίς διακοπές, μας φέρνει πιο κοντά στη φύση. Η επαφή μας μαζί της είναι τόσο σημαντική και τόσο θετική για την ισορροπία μας γιατί «είμαστε κομμάτι της γης και η γη είναι κομμάτι του εαυτού μας». Κατά διαβολική σύμπτωση, η κυβέρνηση διάλεξε αυτό ακριβώς το διάστημα που ξανασυναντιόμαστε με το φυσικό περιβάλλον για να επισπεύσει την καταστροφή όσου έχει απομείνει απ’ αυτό στην έρημη χώρα μας.
Το νομοσχέδιο για τα δάση, που ψηφίστηκε προσφάτως, έχει καταγγελθεί από το σύνολο των περιβαλλοντικών οργανώσεων της χώρας, οι οποίες στις παρατηρήσεις που υπέβαλαν υπογράμμισαν πως είναι τόσο προβληματικό ώστε δεν μπορεί σε καμία περίπτωση να αποτελέσει βάση για συζήτηση και θα ’πρεπε να ’χει ήδη αποσυρθεί στο σύνολό του ως καταστροφικό και για το περιβάλλον και για την οικονομία της πατρίδας μας.
Γιατί; Γιατί: Αποχαρακτηρίζονται εκατομμύρια στρέμματα χορτολιβαδικών εκτάσεων, επιτρέπεται πλήθος δραστηριοτήτων στα δασικά οικοσυστήματα που οδηγούν στην αλλαγή του προορισμού τους και νομιμοποιείται σωρεία παρανομιών και αυθαιρεσιών. Γιατί ο νόμος αυτός αποτελεί την πλέον απροκάλυπτη και συστηματική παραβίαση του Συντάγματος και της νομολογίας του Συμβουλίου της Επικρατείας για την προστασία των δασών στην Ιστορία του κράτους μας. Γιατί ο μόνος ορισμός του δάσους και της δασικής έκτασης βρίσκεται στην ερμηνευτική δήλωση του άρθρου 24 του Συντάγματος 1975/2001, η οποία επιλύει το θέμα οριστικά, με πλήρη δέσμευση και κύρος συνταγματικού κανόνα και χωρίς επιφύλαξη νόμου. Ο ορισμός αυτός, που αξιοποιεί ποιοτικά και όχι ποσοτικά κριτήρια (απόφαση Ολομέλειας ΣτΕ 32/2013, σκέψη 16η), δεν μπορεί να τροποποιηθεί από τον κοινό νομοθέτη. Διατάξεις και εγκύκλιοι που ρυθμίζουν τα θέματα αυτά με διαφορετικό τρόπο είναι συνεπώς αμφίβολης συνταγματικότητας.
Και πιο λιανά, από τη WWF Ελλάς, γιατί: Καταργείται το καθεστώς προστασίας οικολογικά πολύτιμων εκτάσεων που τώρα καλύπτονται από αραιή και χαμηλή βλάστηση, δηλ. το 15% τουλάχιστον της επικράτειας παύει οριστικά να προστατεύεται από τη δασική ή όποια άλλη νομοθεσία, δίνεται πρώτης τάξεως κίνητρο στους εμπρηστές, καθώς οι παραπάνω εκτάσεις δεν θα κηρύσσονται πλέον αναδασωτέες, αναστέλλεται η υποχρέωση καταβολής προστίμων για παράνομες χρήσεις ή καταπατήσεις δασικής γης, προβλέπονται περίεργες νέες χρήσεις, όπως «έρευνες για θησαυρούς», εγκαταστάσεις σωμάτων ασφάλειας, κάθε είδους κτηνοτροφικές εγκαταστάσεις, χώροι απόθεσης αποβλήτων και μεγάλα τουριστικά συγκροτήματα και κατά περίεργη «σύμπτωση» στις εκτάσεις των οποίων η προστασία υποβαθμίζεται, περιλαμβάνονται περιζήτητες προς εκμετάλλευση παραθαλάσσιες και νησιωτικές περιοχές, στις οποίες δεν υπάρχει άλλου είδους δασική βλάστηση!
Η επιστολή του αρχηγού των Ινδιάνων Σιάτλ στον πρόεδρο των ΗΠΑ, όταν του ζήτησε να πουλήσουν τη γη τους, φωτίζει έξοχα αυτό που μας συμβαίνει: «Τα μέρη της γης, το ένα με το άλλο, δεν κάνουν για τον Λευκό διαφορά. Είναι ένας ξένος που φτάνει τη νύχτα και παίρνει από τη γη όλα όσα του χρειάζονται. Η γη δεν είναι αδερφός του, αλλά εχθρός που πρέπει να τον κατακτήσει. Η απληστία του θα καταβροχθίσει τη γη και θ’ αφήσει πίσω του μόνο έρημο». Μήπως κάποια δικά μας «λευκά πρόσωπα» ετοιμάζουν και τη δική τους μαζί με τη δική μας έρημο;
Γιώργος Κ. Στράτος
