Ο ΣΥΡΙΖΑ προετοιμάζεται πυρετωδώς για εκλογές στις 23 Νοεμβρίου ή λίγο μετά το πρώτο δεκαήμερο του Δεκεμβρίου. Τα κυβερνητικά επιτελεία συνεχίζουν τις διαβουλεύσεις τους με την τρόικα, προσπαθώντας να πετύχουν μια επικοινωνιακή «άρια» που θα επιτρέψει μια έστω και πρόσκαιρη αναστροφή του κλίματος.
Ενα κλίμα φόβου διαχέεται από τα κέντρα παραπληροφόρησης του κυβερνητικού συνασπισμού. Σε δύο κατευθύνσεις. Πρώτον, την καταστροφή που θα σημάνει μια πιθανή κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ. Δεύτερον, την αποσταθεροποίηση που θα μπορούσε να συμβεί αν οι κύριοι παίκτες στο εναπομείναν ΠΑΣΟΚ επιχειρούσαν μια ανατροπή Βενιζέλου.
Είναι γεγονός ότι οι παραδοσιακές οικογένειες της Κεντροδεξιάς (λέγε με Καραμανλή ή Μητσοτάκη) ανησυχούν πλέον ότι η παράταξη θα καταβαραθρωθεί, θα έχει ουσιαστικά την ίδια πορεία με το ΠΑΣΟΚ, με μη αναστρέψιμα αποτελέσματα. Αυτό συνεπάγεται από την πλευρά τους ότι μία σε σύντομο χρονικό ορίζοντα εκλογική μάχη, ακόμη και αν δεν αποβεί νικηφόρα για τη Ν.Δ., τουλάχιστον θα σταματήσει την πορεία προς την απαξία. Θα περάσει η «καυτή πατάτα» της δημοσιονομικής κάθαρσης στον ΣΥΡΙΖΑ, ενώ η Ν.Δ. θα βρει την ευκαιρία της ανασυγκρότησης, χωρίς τον Αντ. Σαμαρά στο τιμόνι και με τους εκλεκτούς των οικογενειών να επιβάλλουν την κυριαρχία τους, δημιουργώντας την προσδοκία στους «πάτρωνες» ότι, αν καταστραφεί η Ελλάδα από την αριστερή διακυβέρνηση, αυτοί θα βρεθούν στον «θρόνο» ως σωτήρες.
Το πρόβλημα για τον πρωθυπουργό δεν είναι αν έχει χρόνο, αφού η θητεία της κυβέρνησής του λήγει το 2016. Ούτε αν το ΠΑΣΟΚ, που στηρίζει τη διακυβέρνηση, διαλυθεί και καταρρεύσει το παζλ. Το πρόβλημα του κ. Σαμαρά είναι ότι η στρατηγική που επέλεξαν αυτός και το στενό επιτελείο του από το 2012 δείχνει σήμερα αδιέξοδη. Καταλύτης, ο περίφημος ΕΝΦΙΑ. Ουσιαστικά η στρατηγική Σαμαρά – Βενιζέλου πάσχει από το σύνδρομο του «καλού μαθητή». Θα προσηλωθούμε στις επιταγές και τη βούληση του πιο ισχυρού παίκτη στην Ευρώπη, της ηγεμονικής Γερμανίας. Και θα προσπαθήσουμε με κάθε μέσο και παράπλευρη απώλεια να υπηρετήσουμε και να ξεπεράσουμε τους παράλογους στόχους που έχουν τεθεί από το 2010 και μετά, όταν η Ελλάδα έχασε με τις επιλογές Παπανδρέου ολοσχερώς την εθνική αυτοτέλειά της, προκειμένου να επιβραβευτούμε με καλή βαθμολογία και κάποιες παραχωρήσεις-πολιτική ανάσα από τη Μητέρα Μέρκελ. Αλλά η ευρωπαϊκή όπως και η διεθνής πολιτική δεν είναι η αυλή του Κολλεγίου Αθηνών ούτε σχετίζεται με τις εκθέσεις προόδου των μαθητών εκεί.
Είναι κάτι πολύ πιο σύνθετο και η όποια στρατηγική για την Ελλάδα θα πρέπει να ξεκινά από μια μεγάλη διαπραγμάτευση (ή μήπως ανατροπή;) του βασικού πλαισίου των στόχων που έχουν τεθεί με τα Μνημόνια και τις δανειακές συμβάσεις, την τρόικα και τη γερμανική Ευρώπη που πλέον βρίσκεται σε ισχύ.
Από εδώ και πέρα έρχεται ο ΣΥΡΙΖΑ και ο κ. Τσίπρας με το δικό του επιτελείο. Τι λέει η αξιωματική αντιπολίτευση; Θα διαπραγματευτούμε το πλαίσιο, τις υποχρεώσεις και το χρέος από την αρχή. Με δεδομένο μάλιστα ότι η κυβέρνηση Σαμαρά – Βενιζέλου (ή μήπως και Σημίτη – Στουρνάρα) εξαφάνισαν το έλλειμμα και έκαναν τη «βρόμικη δουλειά», εμείς θα πάμε και πάλι στην αφετηρία, το 2010, να συζητήσουμε το πρόγραμμα για την ανασυγκρότηση της Ελλάδας σε ρεαλιστική βάση.
Ηδη στην προεκλογική περίοδο που έχει ξεκινήσει στην Ελλάδα, σε πλήρως πολωτικό κλίμα, διαμορφώνονται συνθήκες επικείμενης καταστροφής από τις μνημονιακές δυνάμεις διαχείρισης της εξουσίας για τον ερχομό του ΣΥΡΙΖΑ και της αριστερής διακυβέρνησης. Ομως οι δημοσκοπήσεις δείχνουν ότι η πλειονότητα των πολιτών στην κάλπη θα δοκιμάσει και θα στηρίξει τη στρατηγική του «κακού μαθητή» που θα επιχειρήσει ο ΣΥΡΙΖΑ..
Μενέλαος Τασιόπουλος
