Σήμερα, αντί άρθρου, προτιμώ να επαναφέρω στη μνήμη όλων το σημείωμα που έγραψα στην «κυριακάτικη δημοκρατία», στις 8 Φεβρουαρίου 2015, υπό τον τίτλο «Ο Αλέξης μελετά την Κούβα», δύο μόλις εβδομάδες μετά τις εκλογές. Κάποιοι τότε αναρωτήθηκαν μήπως είναι πολύ νωρίς για το είδος της κριτικής που θα διαβάσετε. Σήμερα, κάνοντας αυτοκριτική, αναρωτιέμαι μήπως ήταν πολύ αργά. Εγραφα, λοιπόν, τότε τα εξής:
«Σήμερα θα σας αποκαλύψω δύο μικρές προεκλογικές ιστορίες, προκειμένου να προετοιμαστείτε για το είδος της διαπραγμάτευσης που πιθανόν να κάνει ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας, όταν θα φθάσουμε στον τελικό γύρο της σύγκρουσης. Λίγες ημέρες πριν από τις κάλπες, έγκυρη διεθνής διπλωματική πηγή μού εκμυστηρεύτηκε την πληροφορία ότι ο τότε αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης εθεάθη επανειλημμένως να περνά νύκτωρ, συνοδευόμενος από στενό συνεργάτη του, την πόρτα της πρεσβείας της Κούβας στη Φιλοθέη. Δεν έδωσα και πολλή σημασία. Αν δεν γνωρίζεις εις βάθος τον τρόπο σκέψης της Αριστεράς, και δη της νέας ηγετικής ομάδας που κυβερνά την Ελλάδα, υποτιμάς τις πληροφορίες.
Ούτε και εκείνοι, άλλωστε, μπορούν να καταλάβουν πώς σκέφτεται η ριζοσπαστική Δεξιά. Λίγες ημέρες μετά, όμως, άλλη πηγή μου, ευρωπαϊκή, μου μετέφερε μια στιχομυθία που φέρεται ότι είχε ο νυν πρωθυπουργός σε κάποιο από τα μυστικά ταξίδια του στη Γερμανία και την Ελβετία, όπου συναντήθηκε με απεσταλμένους της Μέρκελ, όπως ο Ακερμαν και ο Ασμουνσεν. Σύμφωνα με αυτήν τη διήγηση, ο Τσίπρας ενημέρωσε από τότε για τη συγκρουσιακή λογική που ακολουθεί σήμερα, αν και οι συνομιλητές του τον προειδοποίησαν ότι δεν θα βρει συμμαχίες μέσα στην Ευρώπη. “Εμείς ερχόμαστε να αλλάξουμε την Ευρώπη” είπε και, όταν οι άλλοι του ζήτησαν να τους πει “τι θα κάνεις, αν σταματήσει η ροή χρήματος από την Ενωση;”, φέρεται ότι απάντησε… λατινοαμερικανικά: “Και η Κούβα υπέστη οικονομικό αποκλεισμό, αλλά τον πέρασε με αξιοπρέπεια. Είχε κάποιες διακοπές ρεύματος την ημέρα, παρατηρήθηκε έλλειψη φαρμάκων για λίγο καιρό, αλλά προχώρησε παρακάτω με αξιοπρέπεια…” Οταν άκουσα αυτήν την ιστορία, μου φάνηκε απίστευτη – ακόμη μου φαίνεται.
Πέρασε, όμως, φλας από το μυαλό μου η φράση που είπε ο πρωθυπουργός μπροστά στις κάμερες με την είσοδο της νέας χρονιάς: “Θα περάσουμε δύσκολα, αλλά με αξιοπρέπεια”. Τότε άρχισα να συνδέω ένα ένα τα κομμάτια του παζλ, με τρόπο που να βγάζει νόημα η πληροφορία ότι ο Αλέξης επισκέφθηκε επανειλημμένως την πρεσβεία της Κούβας. Προφανώς και ήθελε να μάθει με τι μεθόδους αντέδρασε ο Κάστρο, όταν, λόγω σοσιαλισμού, υπέστη το οικονομικό εμπάργκο των ΗΠΑ. Η γνώμη μου είναι, λοιπόν, ότι η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ πάει στη διαπραγμάτευση έχοντας ένα βασικό σχέδιο Α, αλλά, σε περίπτωση που στραβώσει κάτι και του κλείσει τη στρόφιγγα η Μέρκελ, έχει και ένα δεύτερο, αιματηρό σχέδιο Β, για να μη δείξει ότι υποχωρεί ενώπιον της απειλής εξόδου από την ευρωζώνη. Η ευχή μου είναι να μη χρειαστεί να εφαρμοστεί ποτέ αυτό το σχέδιο του Αλέξη και να αποτελεί μια κλασική αριστερή μπλόφα για την ενίσχυση της ελληνικής διαπραγματευτικής στρατηγικής. Γιατί, αν φθάσουμε εκεί, οι διακοπές στο ρεύμα και οι ελλείψεις στα φάρμακα θα είναι έλασσον μπροστά στα άλλα δεινά που θα συμβούν».
Η ημέρα αυτή, λοιπόν, έφτασε. Ο πρωθυπουργός προειδοποίησε πρόσφατα τους δανειστές, με άρθρο του στην «Εφημερίδα των Συντακτών», ότι «δεν θα θάψουμε την ευρωπαϊκή Δημοκρατία στον τόπο που τη γέννησε». Του εύχομαι -μετά την απόφαση για το δημοψήφισμα- να μη θάψει τον τόπο με τον τρόπο με τον οποίο αντιλαμβάνεται τη Δημοκρατία.
Μανώλης Κοττάκης
