Στις 20 Ιουλίου 1928 μίλησε σε προεκλογική συγκέντρωση στη Θεσσαλονίκη ο Ελευθέριος Βενιζέλος ο οποίος επί λέξει είχε πει: « Πρώτιστη μέριμνα της κυβερνήσεώς μου,εάν τύχει της εμπιστοσύνης του ελληνικού λαού, θα είναι η πραγματοποίησις όλων των δυνατών οικονομιών εις τας δαπάνας του προϋπολογισμού κυρίως με την μείωσιν της πληθώρας των δημοσίων υπαλλήλων». Η ομιλία του δημοσιεύθηκε την επόμενη μέρα 21-7-1928 στο «Ελεύθερον Βήμα» και περιέχεται στον τόμο Γ΄ με «κείμενα Ελευθερίου Βενιζέλου»,εκδ. Λέσχης Φιλελευθέρων
Το ανέφερα αυτό για να επισημάνω ότι ο Ελευθέριος Βενιζέλος ήταν μεγάλος πολιτικός, ο μεγαλύτερος μετά την δημιουργία του νεοελληνικού κράτους όχι μόνο γιατί διπλασίασε την Ελλάδα αλλά και γιατί είχε το θάρρος προεκλογικά όχι μόνο να λέει την αλήθεια στους πολίτες αλλά και να δηλώνει πως όχι μόνο δεν θα δώσει παροχές αλλά και θα μειώσει τον αριθμό των δημοσίων υπαλλήλων κι΄ ότι η μείωση αυτή θα συνεχισθεί για χρόνια. Δυστυχώς το παράδειγμά του δεν μιμήθηκαν οι μετά το 1974 ΄Ελληνες πολιτικοί που (με ελάχιστες εξαιρέσεις) συνήθιζαν να κολακεύουν τον Ελληνικό λαό και να τον εκμαυλίζουν υποσχόμενοι προεκλογικά περισσότερους διορισμούς στο δημόσιο και περισσότερα επιδόματα του τύπου «έγκαιρης προσέλευσης στην εργασία».
Επισημαίνω ότι πολλά από τα δεινά της χώρας μας οφείλονται στην έλλειψη θάρρους των πολιτικών της μεταπολίτευσης να πουν την αλήθεια στους πολίτες και να κάνουν αυτό που επέβαλλε το δημόσιο συμφέρον. Δεν είχαν το θάρρος (με λίγες εξαιρέσεις) να πουν την αλήθεια και υπερχρέωναν τη χώρα κολακεύοντας τις αδυναμίες των πολιτών. Δεν είχαν το ανάστημα να λειτουργήσουν για τις μελλοντικές γενιές γιατί τους απασχολούσε κυρίως η επανεκλογή τους. Δεν είχαν το θάρρος να πουν όχι σε πολίτες που τους πίεζαν για ρουσφέτια κι΄ έτσι διόγκωσαν το δημόσιο ενώ διπλασίασαν ακόμη και το προσωπικό της Βουλής διορίζοντας χωρίς ντροπή συγγενείς και συνεργάτες τους. Δεν είχαν το θάρρος να συγκρουστούν με κατεστημένα οικονομικά συμφέροντα κι΄ έτσι επέτρεψαν σε ξένες εταιρίες(SIEMENS κλπ.) η οικονομικούς παράγοντες να «επηρεάζουν» την πολιτική ζωή της χώρας. Δεν είχαν το θάρρος να παραμερίσουν την κομματική νομενκλατούρα και να αναζητήσουν τους καλύτερους ΄Ελληνες για στελέχωση του κρατικού μηχανισμού για να λειτουργεί αποτελεσματικά ενώ με θεσμική δύναμη και άθλιες μεθοδεύσεις, προδίδοντας το δημόσιο συμφέρον, επέβαλλαν στην πολιτική ζωή και σε δημόσια αξιώματα ανίκανους συγγενείς για την εκλογή των οποίων χρησιμοποιήθηκαν άθλιες μεθοδεύσεις.
Τα γράφω όλα αυτά με αφορμή το γεγονός ότι βρισκόμαστε ουσιαστικά σε προεκλογική περίοδο αλλά αντί ουσιαστικού διαλόγου και προγραμματικών θέσεων για το μέλλον της χώρας βλέπουμε αψιμαχίες για διαδικαστικά θέματα..Κι΄ αυτό γίνεται ενώ γνωρίζουν όλοι ότι το τρίτο μνημόνιο δεν θα λύσει το πρόβλημα γιατί δεν έχει αναπτυξιακή χροιά και στηρίζεται σε δημοσιονομικά μέτρα μόνο. Ζητά νέους φόρους από μια κοινωνία που έχει εξαντληθεί η φοροδοτική της ικανότητα. Αντί να περιορισθούν τα έξοδα του κράτους επιδιώκεται πρωτίστως η αύξηση των εσόδων με νέους φόρους.
Αυτή τη χρονική στιγμή θα έπρεπε να υπάρχει μια ουσιαστική συζήτηση για τις πραγματικές μεταρρυθμίσεις που έχει ανάγκη η χώρα, για τις μεταρρυθμίσεις που μπορούν να δώσουν «φιλί ζωής» στην χώρα. Και φυσικά σήμερα μεταρρύθμιση δεν αποτελεί η επιβολή φόρων αλλά η εκπόνηση και υλοποίηση αναπτυξιακού προγράμματος που θα στηρίζεται στην αξιοποίηση των συγκριτικών πλεονεκτημάτων της χώρας. Χρειαζόμαστε ένα ολοκληρωμένο αναπτυξιακό σχέδιο με στόχευση π.χ. να αποκτήσουμε 30 εκατομμύρια τουριστών υψηλού εισοδηματικού επιπέδου, αναδιάρθρωση καλλιεργειών για να έχουμε πραγματική αγροτική παραγωγή με εξαγωγικό χαρακτήρα, αξιοποίηση του ορυκτού πλούτου, της εμπορικής ναυτιλίας και δημιουργία κλίματος που θα προσελκύει καινοτόμες επενδύσεις.
Ξέρω ότι κάποιοι φίλοι από τον πολιτικό κόσμο που διαβάζουν αυτές τις γραμμές στεναχωρούνται αλλά σήμερα στην Ελλάδα οι περιστάσεις επιβάλλουν να λέμε μόνο αλήθειες με όποιο κόστος. Πρέπει να καταλάβουν ότι αυτοί πρώτοι πρέπει να δώσουν τον τόνο υπευθυνότητας με την μείωση των προκλητικών προνομίων του πολιτικού κόσμου γιατί δεν είναι δυνατόν το Ελληνικό κοινοβούλιο να έχει διπλάσιους υπαλλήλους από το Γερμανικό κοινοβούλιο,ούτε να έχουν αφορολόγητες αποδοχές οι ΄Ελληνες Βουλευτές τη στιγμή που ζητούν από τον μικροεπαγγελματία φόρο 26% από το πρώτο ΕΥΡΩ. και δεν είναι δυνατόν την ώρα τέτοιας κρίσης να ζητούν οι Δήμαρχοι εξομοίωση των αποδοχών τους με τους Βουλευτές αντί να ζητούν κι΄ αυτοί μείωση των προνομίων.
Τελειώνοντας επισημαίνω ότι έχουμε ανάγκη πολιτικών σαν τον Ελευθέριο Βενιζέλο που με θάρρος θα λένε την αλήθεια, και αντί να κολακεύουν τις αδυναμίες των πολιτών θα τολμήσουν να προχωρήσουν σε ρήξεις και τομές με κατεστημένες νοοτροπίες και θα υλοποιήσουν τις πραγματικές μεταρρυθμίσεις που έχει ανάγκη η χώρα. Και ενδεικτικά πάλι επαναλαμβάνω ότι μεταρρύθμιση δεν αποτελεί η επιβολή νέων φόρων. Μεταρρύθμιση θα ήταν η μείωση των προνομίων του πολιτικού κόσμου και για να δείξουν ότι συμμετέχουν στις θυσίες των πολιτών, η μείωση των υπαλλήλων του Ελληνικού κοινοβουλίου(αρκετοί από αυτούς είναι συγγενείς η πρώην συνεργάτες πολιτικών),η μείωση του αριθμού των Βουλευτών σε 200. Μεταρρύθμιση ακόμη θα ήταν, αντί της επιβολής παραβόλων που αποκλείουν την πρόσβαση των πολιτών στα δικαστήρια, για ταχύτερη απονομή δικαιοσύνης να μειωθεί ο χρόνος των δικαστικών διακοπών σε ένα μόνο μήνα όπως γίνεται σε όλες τις ευνομούμενες χώρες. Μεταρρύθμιση ακόμα θα ήταν η στελέχωση του κρατικού μηχανισμού με αξιοκρατικά κριτήρια με παραμερισμό των μετριοτήτων του κομματικού σωλήνα και ο περιορισμός της οικογενειοκρατίας που ακριβά την πλήρωσε η Ελλάδα.
Η Ελλάδα σήμερα πρωτίστως έχει άμεση ανάγκη αλλαγής νοοτροπίας του πολιτικού προσωπικού και υλοποίησης πραγματικών μεταρρυθμίσεων που μπορεί να της δώσουν «φιλί ζωής» δημιουργώντας τις προϋποθέσεις ανάπτυξης…
Ο Δημήτρης Γαρούφας είναι δικηγόρος-πρώην πρόεδρος του Δικηγορικού Συλλόγου Θεσσαλονίκης.
