Το Βερολίνο δεν πολυσκοτίζεται αν θα είναι πρώτος ο Αλέξης Τσίπρας ή ο Βαγγ. Μεϊμαράκης
Στα πολιτικά γραφεία του Βερολίνου, των Βρυξελλών, ακόμη και της Ουάσινγκτον, οι αυριανές εκλογές δεν αντιμετωπίζονται με ιδιαίτερη ανησυχία γιατί, όπως είπε και η ισχυρή κυρία της Καγκελαρίας, «αποτελούν μέρος της λύσης και όχι της κρίσης».
Μη βιαστείτε να χαρείτε, γιατί το ζήτημα είναι τι έχουν στο μυαλό τους οι Γερμανοί ως «λύση» στο ελληνικό πρόβλημα.
Η πικρή αλήθεια είναι ότι ο εγκλωβισμός της Ελλάδας σχεδιάστηκε με τέτοιο τρόπο, ώστε ό,τι και να αναδείξουν οι κάλπες η επόμενη μέρα θα φέρει μια κατάσταση στα απόλυτα μέτρα των δανειστών. Μονά ζυγά δικά τους δηλαδή.
Η ιδανική εκδοχή για τους δανειστές θα είναι μια κυβέρνηση συνεργασίας ευρείας κοινοβουλευτικής στήριξης, με βασικούς συντελεστές τον ΣΥΡΙΖΑ και τη Νέα Δημοκρατία, αλλά καλοδεχούμενους «μπαλαντέρ» το Ποτάμι και το ΠΑΣΟΚ.
Το Βερολίνο δεν πολυσκοτίζεται αν θα είναι πρώτος ο Τσίπρας ή ο Μεϊμαράκης. Επιδιώκει πρωτίστως αυτοί οι δύο να πάνε «παρέα», ώστε να φορτωθούν την ψήφιση των εφαρμοστικών νόμων και να υλοποιηθεί το Μνημόνιο με «κεντροαριστερό άλλοθι». Πιστεύουν δηλαδή ότι αν υπάρξει μια ευρεία πλειοψηφία 200-220 βουλευτών που θα εγκρίνει τις… «μεταρρυθμίσεις», μαζί με το σύστημα της ντόπιας μιντιακής ολιγαρχίας που θα χειροκροτεί από τα τηλεοπτικά παράθυρα, η Ελλάδα έχει σοβαρή προοπτική να τροχοδρομήσει για τα επόμενα τρία χρόνια στη συνταγή της καταστροφικής λιτότητας. Στο διάστημα αυτό οι Γερμανοί ευελπιστούν να υφαρπάξουν τους ελληνικούς πλουτοπαραγωγικούς πόρους, να πρωτοστατήσουν με τις εταιρίες τους στο πάρτι των… αθρόων ιδιωτικοποιήσεων και να καταστήσουν, σε βάθος χρόνου, την πατρίδα μας μια τουριστική «αποικία χρέους». Εναν ελκυστικό και πάμφθηνο προορισμό δηλαδή, για δεκάδες εκατομμύρια Βορειοευρωπαίους που αποφεύγουν πλέον, για λόγους ασφάλειας, τα ταξίδια αναψυχής στις χώρες της βόρειας και της κεντρικής Αφρικής, καθώς και στην Τουρκία.
Η «καθαρή πρωτιά», είτε του ΣΥΡΙΖΑ είτε της Νέας Δημοκρατίας, δεν εξυπηρετεί σε αυτή τη συγκυρία τις επιδιώξεις του Βερολίνου, γιατί θα ενισχύσει τα διαλυτικά φαινόμενα σε όποιον υποστεί βαριά ήττα και θα θέσει σε κίνδυνο την προσχώρηση στο μνημονιακό μέτωπο.
Αν ο Τσίπρας κερδίσει καθαρά και μπουν στη Βουλή οι Ανεξάρτητοι Ελληνες, είναι βέβαιο ότι θα επιχειρήσει να σχηματίσει κυβέρνηση του απόλυτου ελέγχου του, με την προσχώρηση ενδεχομένως κάποιων βουλευτών της ηττημένης Ν.Δ. στο κόμμα του κυρίου Καμμένου. Αν, αντίθετα, ο Μεϊμαράκης καταφέρει να κλέψει στο νήμα την πρώτη θέση, η ενεργητική συμμετοχή του ΣΥΡΙΖΑ σε κυβέρνηση συνασπισμού καθίσταται αμφίβολη και πάντως σημειολογικά ανίσχυρη, αφού ο Τσίπρας θα αρνηθεί να αποτελέσει ως χαμένος της αναμέτρησης στρατηγικό εταίρο του αρχηγού της Ν.Δ., όπως παλαιότερα ο Ευάγγελος Βενιζέλος.
Μια τέτοια εξέλιξη δεν ικανοποιεί τους στόχους των δανειστών. Γιατί, όπως προαναφέραμε, στην υλοποίηση των σκληρών μέτρων, ειδικότερα όμως των ιδιωτικοποιήσεων, θεωρούν απαραίτητο να υπάρχει… έμπρακτη αριστερή συνεισφορά!
Επιπλέον οι Γερμανοί, μετά την άδοξη συνθηκολόγηση του Ιουλίου, θεωρούν τον κ. Τσίπρα αξιόπιστο συνομιλητή, ενώ δεν έχουν καταφέρει ακόμη να αποκτήσουν χημεία με τον νέο αρχηγό της Ν.Δ., παρά τα ανοίγματα του τελευταίου προς το Βερολίνο, με τη διακωμώδηση του «επονείδιστου χρέους» και τη σαφή υποβάθμιση του ζητήματος των πολεμικών επανορθώσεων σε ζήτημα «κατοχικού δανείου».
Ο σχεδιασμός της ξένης εποπτείας προβλέπει μια πολυκομματική Βουλή με διάφορους γυρολόγους που μπορούν να αποτελέσουν κοινοβουλευτικές εφεδρείες, αλλά κεντρικό κυβερνητικό πυλώνα τον ΣΥΡΙΖΑ και τη Ν.Δ.
Γι’ αυτό και, όπως όλα δείχνουν, βαδίζουμε ολοταχώς για ένα Κοινοβούλιο «αχταρμά» με μοναδική συγκολλητική ουσία την προσήλωση των περισσότερων μελών του στον «μονόδρομο του Μνημονίου».
Αν παρ’ ελπίδα η… πασιέντζα δεν βγει, οι Γερμανοί έχουν και άλλη εναλλακτική. Θα καθυστερήσουν την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών, θα μας κρίνουν ανεξεταστέους στην επόμενη αξιολόγηση του Οκτωβρίου και θα μας δείξουν εκ νέου τον δρόμο της εξόδου με το εφεύρημα του… time out. Πρακτικά δηλαδή η Ελλάδα θα βρεθεί και πάλι στο φάσμα της δραχμής, χωρίς να έχει προετοιμάσει την έξοδό της από το κοινό νόμισμα και αφήνοντας να τη διαχειριστεί ο κύριος… Σόιμπλε. Επομένως μην ψάχνετε νικητή στις εκλογές. Οπως και στο ποδόσφαιρο, στο τέλος κερδίζουν πάντα οι Γερμαναράδες…
Γιώργος Χαρβαλιάς
