Σκοτώνουν την παράταξη δελφίνοι διαφορετικών ταχυτήτων!
Διαστάσεις πρώιμου πολιτικού καρνάβαλου τείνει να πάρει με το… καλημέρα η διαδικασία ανάδειξης νέου αρχηγού στη Νέα Δημοκρατία, την οποία δρομολόγησε, μάλλον άκαιρα, ο υπηρεσιακός πλέον Βαγγέλης Μεϊμαράκης.
Καταρχάς, το τάιμινγκ της εκλογής, που τοποθετείται στα μέσα Νοεμβρίου, είναι εξαιρετικά συζητήσιμο ως προς τις επιδιώξεις που εξυπηρετεί. Η αξιωματική αντιπολίτευση, ουσιαστικά ακέφαλη, θα έχει αφήσει στο μεταξύ τον Τσίπρα να κάνει… πάρτι στις προγραμματικές δηλώσεις, στην κατάρτιση του Προϋπολογισμού, στην προώθηση εφαρμοστικών νόμων και, φυσικά, στην επαναδιαπραγμάτευση του χρέους! Αυτό κι αν λέγεται… μπίνγκο πολιτικής στρατηγικής κόμματος εξουσίας.
Κατά δεύτερον, δεν υπάρχουν σαφείς εγγυήσεις ότι η όλη διαδικασία δεν θα ευτελιστεί σε πολιτικά καλλιστεία μιας ντουζίνας ή και παραπάνω υποψηφίων με εντελώς διαφορετικά χαρακτηριστικά, ιδεολογικά πιστεύω, πολιτικό διαμέτρημα και αναφορά στην κοινωνία. Ενα εσωκομματικό reality show, δηλαδή, με θηλυκούς δεινόσαυρούς, ελέφαντες, λιονταράκια αλλά και μαϊμούδες, που θα εξελιχθεί προς μεγάλη τέρψη των καναλιών και της διαπλοκής, αλλά προς μεγάλη απογοήτευση και των τελευταίων οπαδών της παράταξης.
Ας προσέξουν καλά, λοιπόν, αυτοί που κινούν τα νήματα. Στην ανοιχτή αναμέτρηση του 2009 περισσότεροι από 800.000 άνθρωποι πλημμύρισαν τα εκλογικά τμήματα για να διατρανώσουν την αντίθεσή τους στα φέουδα και τα πολιτικά τζάκια που καταδυναστεύουν το κόμμα. Την Ντόρα και την οικογενειοκρατία καταψήφισαν. Δευτερευόντως υπερψήφισαν τον Σαμαρά (που ποτέ δεν κατάλαβε το νόημα της συγκεκριμένης ψήφου, γι’ αυτό και έσπευσε τρία χρόνια αργότερα να ξαναφέρει την πολιτική του αντίπαλο στο κόμμα…).
Από αυτούς τους 800.000 είναι ζήτημα αν τον ερχόμενο Νοέμβριο φανεί στις κάλπες το 1/10. Οσο πιο γελοιοποιημένη είναι η διαδικασία τόσο λιγότεροι θα προσέλθουν και η όποια ψήφος κινδυνεύει να πέσει στην κατηγορία «χαβαλέ».
Ας συνεννοηθούν, λοιπόν, τα τζάκια, τα φέουδα, οι βαρόνοι, τα αουτσάιντερ και οι… σώγαμπροι της παράταξης. Δεν μπορεί, για παράδειγμα, η γνωστή πολιτική φαμίλια να εκπροσωπηθεί με δύο ή τρεις υποψηφίους. Ας επιλέξει ο Πατριάρχης εγκαίρως… Το ίδιο ισχύει και για τις υπόλοιπες πτέρυγες του κόμματος.
Κύριοι, τελειώνετε. Δεν αντέχει η παράταξη άλλη περιθωριοποίηση με δελφίνους διαφορετικών ταχυτήτων. Και εσωκομματική εκλογή αρχηγού με πολλούς υποψηφίους εκεί θα οδηγήσει. Μαντρώστε τους… φερέλπιδες αρχηγούς της Μυκόνου και της Γλυφάδας, απομονώστε τους διάφορους γραφικούς που… είδαν φως και μπήκαν και καταλήξτε σε δύο τρεις σοβαρές υποψηφιότητες. Αν θα μπορούν στο τέλος να βρεθούν κι αυτές…
Γιώργος Χαρβαλιάς
