Η Ν.Δ. χρειάζεται αλλαγές και η χώρα μια σοβαρή λαϊκή Κεντροδεξιά και εθνικά φιλελεύθερη
Πήρα καθαρή θέση. Δεν θα μπορούσα να μην πάρω. Υπέρ του Βαγγέλη. Παρότι κάτι ανόητοι με τσιτάτα περί μουσαφίρηδων έσπρωχναν αλλού το θυμικό μου. Τα κριτήρια όμως πρέπει να είναι πολιτικά. Ο Κυριάκος ήταν καλός υπουργός, μεθοδικός, μου λένε ο καλύτερος στη διαπραγμάτευση στο Παρίσι. Ομως είναι πιο αριστερά στα εθνικά απ’ όσο θέλω και πιο νεοφιλελεύθερα στα κοινωνικά-οικονομικά απ’ όσο θέλω.
Ο Τζιτζικώστας είναι καλή επιλογή κι αν κατέβαινε ο Κώστας Μπακογιάννης θα ήταν εξαιρετική, όμως έως το 2019 έχουν κώλυμα για βουλευτές. Δεν είμαστε ΚΚΕ ή ο ΣΥΡΙΖΑ του 3% για να κάνουμε «κοινωνικούς αγώνες» εκτός αιθούσης και ο αρχηγός μας να είναι απέξω στέλνοντας σημειώματα στην Κοινοβουλευτική Ομάδα. Ο Αδωνις, που ακόμα τρέχει , είναι μαχητής, εργατικός, έχει πατριωτικές θέσεις στα εθνικά και εχθρό τον… εαυτό του για να εκφράσει το σύνολο.
Η Ν.Δ. χρειάζεται ριζικές αλλαγές. Ο Βαγγέλης Μεϊμαράκης δεν μπορούσε να τις κάνει έχοντας μόλις αναλάβει και μπαίνοντας με το καλημέρα σε προεκλογική περίοδο. Δεν είχε χρόνο ν’ απορροφήσει κραδασμούς. Τώρα όμως θα έχει και εφόσον εκλεγεί, οποιοσδήποτε κι αν εκλεγεί, πρέπει να το κάνει, με τη δύναμη της βάσης θα πρέπει να προχωρήσει σε αυτές, σαρώνοντας παρηκμασμένες δομές και πρόσωπα. Και κυρίως να ανακτήσει η παράταξη την επαφή με τους πολλούς, αυτούς που έφυγαν ή έκατσαν σπίτι τους, αυτό το τεράστιο πλήθος πολιτών που σου δίνει ή αφαιρεί την εξουσία.
Μου λένε ότι το 85% των Ελλήνων στις τράπεζες έχει από τίποτα και μόνο χρέη έως το πολύ 1.500 ευρώ καταθέσεις. Δεν ξέρω αν το ποσοστό είναι ακριβές, όμως είμαι σίγουρος ότι δεν απέχει πολύ από την αλήθεια. Αυτή είναι και η απλή απάντηση γιατί δεν έδωσαν πολλοί δεκάρα για τα capital controls. Διότι νομίζουν πως δεν τους αφορά ή επιχαίρουν για ξένα κακά. Θα το καταλάβουν και όσοι τους διέφευγε, από την αύξηση της ανεργίας, ότι τελικά δεν είναι καλό να γίνουν όλες οι αλεπούδες κολοβές.
Πρέπει σε αυτούς τους πολλούς που προλεταριοποιήθηκαν ή προλεταριοποιούνται να δώσουμε ξανά πειστικό όραμα και ελπίδα. Διότι δεν αρκούν οι αστοί ή μεσοαστοί, όσοι απέμειναν. Δέκα λεωφορεία όλα κι όλα γεμίζουν και ορισμένοι ψήφισαν και ΣΥΡΙΖΑ λόγω ΕΝΦΙΑ, που θα καταργούνταν αλλά τελικά μας έμεινε «δώρο» απ’ τον Αλέξη.
Αρα, λοιπόν, μονόδρομος η λαϊκότητα για κάθε κόμμα εξουσίας. Η συντριπτική πλειονότητα των Ελλήνων δεν κυνηγάει έφιππη αλεπούδες τα Σαββατοκύριακα, φορώντας κόκκινο σακάκι και πίνοντας το βράδυ τσέρι μπροστά στο πέτρινο τζάκι και στ’ αρκουδοτόμαρα. Αγωνιά για την επιβίωση, είναι θυμωμένη με τα, για πρώτη φορά, εκατοντάδες κλειστά σχολεία, τον ΦΠΑ στα φροντιστήρια, γονατίζει από την ανεργία και την αντιφιλελεύθερη και εξόχως αριστερή βαριά φορολογία. Χρειάζεται λοιπόν μια σοβαρή λαϊκή και εθνικά φιλελεύθερη Κεντροδεξιά, που δεν θα φοβάται να προβάλλει τις ιδέες της, που δεν θα χαρίζει τον δεξιό πυρήνα της στο περιθώριο και θα κερδίσει τον ιδεολογικό αγώνα, αμφισβητώντας το νταβατζιλίκι της Αριστεράς στον δημόσιο λόγο.
Και κυρίως, όλοι μα όλοι, θα πρέπει να θυμούνται ότι την επομένη της εκλογής του νέου προέδρου πρέπει να είμαστε όλοι μαζί για να αντιμετωπίσουμε την καταστροφική πολιτική της κυβέρνησης, που δεν μπορεί για πάντα να τη φτιασιδώνει η προπαγάνδα.
Φαήλος Μ. Κρανιδιώτης
δικηγόρος
