Αυτή η Βουλή «σχεδιάστηκε» να δίνει πολλές κυβερνήσεις!
Aπέχουμε μόλις 22 μέρες από τις τελευταίες εκλογές και -τι περίεργο- τόσο η κυβέρνηση όσο και η πλειοψηφία της εμφανίζουν σημάδια πρόωρης γήρανσης. Οχι φυσικά ικανά να την ανατρέψουν, αλλά σίγουρα για να τη θέσουν σε τροχιά φθοράς. Η αυτονόμηση Νικολόπουλου από τον κορμό της πλειοψηφίας δεν αποτελεί παρά την κορυφή του παγόβουνου. Από τις ημέρες των ξέφρενων πανηγυρισμών επισημαίναμε ότι τα προβλήματα συνοχής που παρατηρήθηκαν κατά τη συγκρότηση του σχήματος δεν θα αργήσουν να εκδηλωθούν. Βαριά ονόματα του ΣΥΡΙΖΑ, τα οποία περιελήφθησαν στην κυβέρνηση με εκβιασμό, συναισθηματικό ή άλλο («αποχωρώ, αν…»), είναι ήδη ωσεί παρόντα.
Ο Τσίπρας αποπειράται να κυβερνήσει με τη γενιά του, «δολοφονώντας» τους τελευταίους ελέφαντες του Συνασπισμού. Η κυβερνητική πλειοψηφία συνιστά κινούμενη άμμο. Με μείον ένα και τρεις τουρκόφρονες βουλευτές στους κόλπους της, οι οποίοι θα ανταλλάσουν την ψήφο τους με «παραχωρήσεις», όπως η μείωση του πλαφόν εισόδου ενός κόμματος στη Βουλή κάτω από 3%, η διακυβέρνηση θα καταστεί μια άκρως ανθυγιεινή υπόθεση για τον κύριο Τσίπρα προσεχώς. Και αν σκάνδαλα, όπως το «πόθεν έσχες» υπουργών του, τον περισπάσουν από τα καθήκοντά του, τα πράγματα θα γίνουν ακόμη χειρότερα.
Η εμπειρία από το παρελθόν δείχνει ότι η σκανδαλολογία δεσμεύει πολιτικό χρόνο, αφαιρεί δύναμη από πρωθυπουργούς, καθυστερεί τις αποφάσεις και φρενάρει τις μεταρρυθμίσεις. Στην πραγματικότητα, ο κύριος Τσίπρας καλείται να ψηφίσει έως τον Δεκέμβριο προπαιτούμενα, Ασφαλιστικό και Προϋπολογισμό με πλειοψηφία τρόμου. Η αλήθεια είναι ότι, κατά πάσα πιθανότητα, η νέα χρονιά θα τον βρει με νέα παρέα στην κυβέρνηση και νέα συμμαχία στα κοινοβουλευτικά έδρανα. Η αλήθεια είναι ότι αυτή η Βουλή «σχεδιάστηκε» για να δίνει πολλές κυβερνήσεις, με διαφορετική σύνθεση και τον ίδιο κορμό, τον ΣΥΡΙΖΑ, υπό την προϋπόθεση ότι δεν θα διαλυθεί πριν από την ώρα της.
Η αλήθεια είναι, επίσης, ότι οι σύμμαχοι επιφυλάσσουν στην κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ ρόλο αντίστοιχο της κυβέρνησης Παπανδρέου: Της μισής διαδρομής. Θα της δώσουν χρόνο για να πάει μέχρι εκεί που πρέπει να πάει -όσο για να κλείσουν Σκοπιανό και Κυπριακό- και μετά θα δουν. Η «σταθερότητα» θα πηγαίνει μαζί με την «αστάθεια». Θα είναι δε τόσο παραπλανητικό το κλίμα, που δεν θα ξέρεις πότε θα στέκεται και πότε θα πέφτει. Θα νομίζεις ότι πέφτει και ξαφνικά θα στέκεται, θα νομίζεις ότι στέκεται και ξαφνικά θα πέφτει. Τούτων δοθέντων, ας αξιολογήσει και η αντιπολίτευση τι λύση πρέπει να δώσει στο πρόβλημά της μέσα στο ταραχώδες σκηνικό. Ανανέωση ή εμπειρία;
Μανώλης Κοττάκης
