Απαιτούνται ο λαϊκός έλεγχος και η δημόσια λογοδοσία
Oκτώ η ώρα το βράδυ της περασμένης Τετάρτης άρχισε στο κανάλι της Βουλής, σε μαγνητοσκόπηση, η μετάδοση της ακρόασης του ιδιοκτήτη του Σκάι Γιάννη Αλαφούζου από την Εξεταστική Επιτροπή της Βουλής που διερευνά τη νομιμότητα της σύναψης δανείων ΜΜΕ – κομμάτων. Με κέντρισε το θέαμα. Πρώτη φορά το Κοινοβούλιο βρέθηκε απέναντι σε καναλάρχη-πρωταγωνιστή του δημόσιου βίου. Αλλη μια φορά είχε παραστεί στο παρελθόν, σε άλλη εξεταστική, ο Σωκράτης Κόκκαλης, το 2010, αλλά πέραν αυτών ουδέν.
Εγκατέλειψα κάθε σκέψη να δω τα δελτία των οκτώ, θρονιάστηκα σε μια καρέκλα και έως τις 21.30 χάζευα τους τέσσερις πρώτους βουλευτές να ρωτούν: Λάππας (ΣΥΡΙΖΑ), Τζαβάρας (Ν.Δ.), Κασιδιάρης (Χρυσή Αυγή), Λοβέρδος (ΠΑΣΟΚ). Ο καναλάρχης απαντούσε με σχετική άνεση, άλλοτε ειλικρινή και άλλοτε προσποιητή, απέφευγε όμως την πόλωση ακόμη και στα πιο αιχμηρά ερωτήματα, κυρίως από τους Λάππα – Κασιδιάρη. Πίσω από τη συνήθη φράση «κύριε βουλευτά μου, αν μου επιτρέπετε» κρυβόταν μια συγκατάβαση ανωτερότητας απέναντί τους, κεκαλυμμένη πάντως.
Ο κύριος Αλαφούζος ήταν εκείνη την ημέρα εντελώς ειλικρινής στις απαντήσεις του, μέχρι σημείου κυνισμού. Παραδέχθηκε ότι ο σταθμός του διακρίνεται για τη «μονομέρεια» των απόψεών του, όχι των πληροφοριών που μεταδίδει όμως, υποστήριξε ότι τάχθηκε υπέρ δύσκολων οικονομικών μέτρων για να παραμείνει η χώρα στην Ευρωπαική Ενωση και έδειξε αδιάφορος για τις εμπορικές συνέπειες της «μονομέρειας». Παρατήρησε, τέλος, ότι με τα κόμματα τα πάει καλά όταν είναι αντιπολιτεύσεις, αλλά μέτρια όταν γίνονται κυβερνήσεις. Σ
το μόνο σημείο όπου δυσκολεύτηκε να δώσει απάντηση ήταν στο ερώτημα Κασιδιάρη για την εξαφάνιση της Χρυσής Αυγής από τις εκπομπές του σταθμού. Κάποιος από τους τέσσερις ερωτώντες βουλευτές, δυστυχώς, δεν ήρθη στο ύψος των περιστάσεων και υπέβαλε προστατευτικές ερωτήσεις στον καναλάρχη, κάτι που έδειξε να ενοχλεί και τον ίδιο με τις μονολεκτικές απαντήσεις που του έδινε. Εκλεισα τον δέκτη ικανοποιημένος από αυτό που είχα παρακολουθήσει και βγήκα με φίλους. Γύρισα στο σπίτι κατά τη μιάμιση, τέσσερις ώρες μετά, και άνοιξα την τηλεόραση. Οποία έκπληξις! Ο Αλαφούζος ήταν ακόμη εκεί! Η Βουλή τον κρατούσε και ρωτούσε. Ηταν ενδιαφέρον.
Πρώτη φορά στα χρονικά παρακολούθησα τέτοια διαδικασία και, απ’ όσο γνωρίζω, προβλέπεται συνέχεια και με άλλους καναλάρχες – να δω ποιοι θα πάνε. Αποψή μου είναι ότι ο ελληνικός λαός πρέπει να τους ακούσει και να τους γνωρίσει όλους: και αυτούς που έχουν κανάλι -προς τιμήν Αλαφούζου, που πέρασε τη διαδικασία- και αυτούς που διεκδικούν κανάλι. Για να ξέρουμε. Ισόβια εξουσία χωρίς λαϊκό έλεγχο και, κυρίως, χωρίς δημόσια λογοδοσία δεν νοείται.
Μανώλης Κοττάκης
