Προς Θεού! Ας μην ανησυχήσουν όλοι της γης οι κολασμένοι. Δεν πρόκειται να βγουν άρματα στους δρόμους, ούτε καταδρομείς στις ταράτσες. Ησυχία, τάξη και ασφάλεια επικρατεί καθ’ άπασαν την Επικράτειαν (λέμε τώρα…).
Τότε, προς τι ο εμβατηριώδης τίτλος;
Απλούστατα, διότι πράγματι η Ελλάδα ποτέ δεν πεθαίνει. Και δεν πεθαίνει, διότι δεν θα την αφήσουν οι Έλληνες να πεθάνει.
Εξηγούμαι. Έγραφα στις 2 του παρελθόντος Φεβρουαρίου, σε σημείωμα με τίτλο «Η Ελλάς ευγνωμονούσα», ότι το Ελληνικό γκουβέρνο, έχει αφήσει τα σπίτια των περισσοτέρων ηρώων, αλλά και πνευματικών προσωπικοτήτων να ρημάζουν, αντί να τα αγοράσει και να τα αξιοποιήσει δημιουργώντας σχετικούς μουσειακούς χώρους. Τις προάλλες, είχα πάει στο Δημαρχείο Καλλιθέας, να δω τον φίλο μου Αντιδήμαρχο κ. Χρήστο Σοφιανίδη, προκειμένου να συνεργαστούμε για μία εκδήλωση που σχεδιάζουμε στην Επαρχία, σχετική με την Γενοκτονία των Ποντίων. Τώρα που μας τελείωσε ο κ. Φίλης, μπορούμε ελεύθερα να μιλάμε για το θέμα αυτό. Όταν λοιπόν τελείωσε η συζήτηση για την εκδήλωση, ρώτησα τον Αντιδήμαρχο:
-Και δεν μου λες, τι γίνεται με το σπίτι του Δαβάκη;
Το πρόσωπό του φωτίστηκε και γεμάτος χαρά, μου είπε:
-Το αγόρασε ο Δήμος για να το αξιοποιήσει. Το θέμα ήταν παλαιό και καθυστερούσε λόγω των γνωστών σ’ αυτές τις περιπτώσεις κωλυσιεργιών (δικαιούχοι κ.λπ.). Τελικώς τον Ιανουάριο του 2015 το ξανασκαλίσαμε και ήδη το κτίριο ανήκει στον Δήμο.
Ο σεμνός φίλος μου, δεν θέλησε να μου πει ότι ο ίδιος είχε βάλει γερή πλάτη στο θέμα, αλλά το έμαθα από αλλού.
Στον Στρατό, λέμε ότι για οτιδήποτε γίνεται ή παραλείπεται να γίνει στη Μονάδα, υπεύθυνος είναι ο Διοικητής. Άρα λοιπόν τα πολλά και μεγάλα μπράβο ανήκουν και στον Δήμαρχο Καλλιθέας κύριο Δημήτρη Κάρναβο.
Μα τόσος ενθουσιασμός όταν τόσα άλλα κτίρια ρημάζουν; Ναι τόσος. Επειδή η αρχή έγινε. Και με την ευκαιρία να θυμήσω ότι στην εκδήλωση που είχε γίνει για την επέτειο του Μακεδονικού Αγώνα, ο Δήμαρχος Κηφισιάς κ. Γιώργος Θωμάκος είχε υποσχεθεί ότι θα περιλάβει στον προϋπολογισμό του Δήμου, 100.000 ευρώ για την αξιοποίηση του σπιτιού του ήρωα του Μακεδονικού Αγώνα, Παύλου Μελά. Ελπίζω να μη το ξέχασε.
Χρήστος Μπολώσης
Υ.Γ.:
α. Τι θα γίνει με τις μεγάλες κεντροδεξιές παρατάξεις (ΝΔ και ΔΗΣΥ) εδώ και στην Κύπρο;
Εδώ η Ντόρα Μπακογιάννη διεπίστωσε ότι ο ήρωας σμηναγός Κώστας Ηλιάκης σκοτώθηκε σε «ατύχημα», όπως το χαρακτήρισε, στο Αιγαίο και όχι σε θερμό επεισόδιο με τους Τούρκους. Σε συνδυασμό με τις δηλώσεις του Παρασκευόπουλου για την σημαία, απλώς επαναλαμβάνω τον χαρακτηρισμό που έδωσε η εφημερίδα «δημοκρατία» και με καλύπτει πλήρως, ότι δηλαδή: «Ατύχημα είναι οι πολιτικοί μας».
Και να σκεφτούμε ακόμα ότι η κ. Ντόρα είχε διατελέσει και υπουργός εξωτερικών…
Θα της πρότεινα, την γνώμη της αυτή, να την πει και στην σύζυγο του ήρωα καθώς και στα παιδιά του.
Στην Κύπρο τώρα, ο πρόεδρος Αναστασιάδης, ζήτησε να μην ασχολούνται οι Έλληνες (αυτός άραγε τι είναι;) με το Κυπριακό διότι «έχουμε βιώσει (οι Κύπριοι) και πληρώσει γι’ αυτόν τον πατριωτισμό». Ετούτος είναι και ανιστόρητος. Δηλαδή όσα έχει τραβήξει – και η αλήθεια είναι, ότι είναι πάρα πολλά – η Κύπρος, οφείλονται στην Ελλάδα; Δεν ρωτάει και κανένα που ξέρει; Δεν κοιτάζει γύρω του; Άντε στην υγειά μας πρόεδρε και όλα με μέτρο και ρέγουλα…
β. Θα συνιστούσα στον σ. βουλευτή που ζήτησε μεν να αποποινικοποιηθεί το κάψιμο της σημαίας, αλλά εμείς δεν το… καταλάβαμε, επειδή δεν αποδόθηκαν καλώς οι δηλώσεις του (μα τι βλάκες που είμαστε!), από σήμερα, να παρακολουθεί οποιαδήποτε αμερικανική ταινία, με οποιοδήποτε θέμα, ακόμα και παιδικές με κινούμενα σχέδια και θα διαπιστώσει, ότι οι Αμερικανοί δεν έχουν την ίδια γνώμη με αυτόν, αφού σε κάθε ταινία φροντίζουν κάποια στιγμή να φαίνεται η σημαία τους και θα έμαθε βέβαια τι σχεδιάζει ο νεοεκλεγείς Ντόναλντ Τραμπ για όσους καίνε την αμερικανική σημαία.
γ. Διάβασα στην εφημερίδα: «Νέο μήνυμα προς το Βερολίνο από τον Παυλόπουλο». Πολύ παράξενα ήχησε μέσα μέσα μου αυτό. Ξαφνικά άρχισαν να ηχούν μακριά, που όσο πήγαινε και δυνάμωνε, η Μάρλεν Ντίτριχ να ερμηνεύει τη «Λιλί Μαρλέν», η Βέρμαχτ να ψάλει την «Έρικα» και τα Βάφεν SS να τραγουδούν το «Die Fahne hoch» (εναλλακτικός τίτλος «Horst Wessel»). Όλα αυτά βούιζαν στα αυτιά μου, ενώ μπροστά στα μάτια μου πέρναγε σαν τρέιλερ η ανοιχτή επιστολή «Προς την ΑΕ τον κ. Α. Χίτλερ», του Γεωργίου Βλάχου στην «Καθημερινή» της 8ης Μαρτίου του 1941. Όχι δεν πολέμησα στον Β΄ παγκόσμιο πόλεμο, όπως ηλιθίως με είχε ρωτήσει, περίπου συνομήλικός μου, δήμαρχος μεγάλου δήμου της Αττικής (α ρε σε τι χέρια έχει πέσει η φουκαριάρα η τοπική αυτοδιοίκηση), αλλά όλο και κάτι έχουμε δει στον κινηματογράφο, όλο και κάτι έχουμε διαβάσει στα περιοδικά των δεκαετιών του ’50 και ’60 (Θησαυρός και Ρομάντζο).
Γι’ αυτό παιδιά ψυχραιμία, όταν βάζετε τίτλους σε δημοσιεύματα. Μη την πάθουμε σαν το Λογοθετίδη στην θρυλική ταινία του Αλέκου Σακελλάριου: «Οι Γερμανοί ξανάρχονται»…
