Το σύστημα, οι επιλογές του και οι δυνάμεις της παράταξης
Υπάρχει, άραγε, κρίση στις σχέσεις της αμερικανικής πρεσβείας στην Αθήνα και της ηγεσίας της αξιωματικής αντιπολίτευσης; Απάντηση: Ναι, υπάρχει. Η συνέντευξη του πρέσβη Πάιατ στο «Βήμα» είναι απλώς και μόνο η αφορμή, όχι όμως και η αιτία. Η αιτία είναι βαθύτερη. Οι άριστες σχέσεις της πρεσβείας με τον πρωθυπουργό και τον υπουργό Αμυνας, εναντίον του οποίου υπέβαλαν ερώτηση προχθές 18 βουλευτές της Ν.Δ., με επικεφαλής τον τομεάρχη Γιώργο Κουμουτσάκο, είναι το πρόβλημα, απλώς η συνέντευξη του πρέσβη υπέρ του ΣΥΡΙΖΑ και μάλιστα στην εμβληματική εφημερίδα του ΔΟΛ ήταν το… κερασάκι στην τούρτα.
Ο πρέσβης ιδιωτικώς εκφράζεται ακόμη πιο ανοιχτά υπέρ της κυβέρνησης από ό,τι το κάνει δημοσίως, θεωρεί ότι οι σχέσεις Ελλάδος – ΗΠΑ διανύουν το καλύτερο επίπεδό τους μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο! Δεν το κάνει, βεβαίως, γιατί έχει κάποια διάθεση εμπλοκής στο πολιτικό παιχνίδι εναντίον της Ν.Δ. και υπέρ του ΣΥΡΙΖΑ ούτε, βεβαίως, γιατί είναι ιδεολογικά συγγενής με την Αριστερά, liberal είναι ο άνθρωπος. Απλώς διαπιστώνει ότι τα συμφέροντα της πατρίδας του εξυπηρετούνται άψογα στο παρασκήνιο από αυτήν την κυβέρνηση και μάλιστα σε πολλά και διαφορετικά επίπεδα, θεατά και αθέατα, όχι μόνον ένα. Και το ανταποδίδει.
Το δε εκπληκτικό είναι ότι ο Τσίπρας τα έχει καλά με τους Αμερικανούς χωρίς να τα χαλά με τους Γερμανούς. Τρεις επιχειρηματίες τού υπέδειξε η Μέρκελ ως εκφραστές της διαπλοκής στην πατρίδα μας, τους δύο τους τέλειωσε, ενώ ο τρίτος έχει περιορίσει εμφανώς τη δράση του. Πέραν αυτών, οι πόρτες των υπουργών του είναι ανοιχτές για όλους εκείνους για τους οποίους η Ν.Δ. είχε ενοχές. Ο ανθέλλην υπουργός της Βαυαρίας Ζέντερ, ο οποίος μας ζητούσε ενέχυρο μετρητά και χρυσό, «προσκύνησε» τον Τσακαλώτο προχθές, ενώ ο Γιόακιμ Φούχτελ βρήκε ανοιχτές πόρτες στη Γενική Γραμματεία Επενδύσεων.
Τούτων δοθέντων, θεωρώ λάθος στη συγκεκριμένη περίοδο την έκφραση δυσφορίας από την αστική παράταξη εναντίον ανώτατων διπλωματών, όπως ο πρέσβης Πάιατ, έστω και διά αρθρογραφίας παρένθετων προσώπων στο ίδιο συγκρότημα. Είναι πολύ μικρός ο τόπος, γνωριζόμαστε, ξέρουμε όλοι καλά τι κάνει ο ένας και τι ο άλλος, δεν τσίμπησε ξαφνικά μύγα τους πρώην συμμαχικούς αρθρογράφους να ξιφουλκούν κατά του Πάιατ.
Να σας πω κάτι; Και άλλες φορές ο χώρος της φιλελεύθερης παράταξης πορεύτηκε με το σύστημα εναντίον του στο σύνολό του: πρεσβείες, μέσα ενημέρωσης, αγορά. Στάθηκε, όμως, όρθιος και νίκησε. Προσωπικά, αγαπητέ πρόεδρε, θεωρώ ευλογία αυτές τις εξελίξεις. Θα σε οδηγήσουν να ανακαλύψεις τις αστείρευτες δυνάμεις αυτής της ανίκητης παράταξης και να ηγηθείς του νικηφόρου αγώνα αυτής.
Mανώλης Κοττάκης
