Το πολιτικό σχέδιο Τσίπρα και οι σοβαρές επιπτώσεις στους θεσμούς
Ο εύκολος τρόπος για να αντιπολιτευτείς το μεγάλο «μεταρρυθμιστικό» σχέδιο του ΣΥΡΙΖΑ για την Παιδεία και την Αυτοδιοίκηση είναι να σταθείς στη συνθηματολογία που το συνόδευσε: «Δημοκρατία στα πανεπιστήμια» διαβάσαμε στην «Αυγή», κάτι παρόμοιο μας είπαν και για την εισαγωγή της απλής αναλογικής στην Αυτοδιοίκηση. Εύκολη η απάντηση, καταρχάς υπό μορφήν ρητορικού ερωτήματος:
Η δημοκρατία λείπει από τα ιδρύματά μας υπό τη μορφή της συμμετοχής των φοιτητών στα συλλογικά όργανα, για να γίνει το ελληνικό πανεπιστήμιο ποιοτικό, ανταγωνιστικό και να ξεκολλήσει από τη ζώνη υποβιβασμού της διεθνούς αξιολόγησης; Η απλή αναλογική είναι αυτή που θα διώξει τη διαφθορά από τους δήμους; Αυτή είναι η πολιτική απάντηση του ΣΥΡΙΖΑ; Η… δημοκρατία; Η οριζόντια δημοκρατία που παραλύει τα πάντα, που καθιστά ακυβέρνητα τα ΑΕΙ και θα αποτελέσει τον θρίαμβο των τοπικών θεσμικών «μπαχαλάκηδων»;
Παρά ταύτα, θα αποφύγω να επιμείνω στο προφανές διά γυμνού οφθαλμού. Η συμμετοχή των φοιτητών σε όλα τα πανεπιστημιακά όργανα και όχι μόνο στα κρίσιμα (Σύγκλητος, γενική συνέλευση τμήματος), η ανάδειξη πρυτάνεων και αντιπρυτάνεων με ξεχωριστό ψηφοδέλτιο και, φυσικά, η ανάδειξη δημάρχων – περιφερειαρχών με έμμεση εκλογή διά της αναλογικής συνιστά κάτι πολύ περισσότερο: Είναι το πολιτικό σχέδιο Τσίπρα για Κεντροαριστερά από τα κάτω εις βάρος των θεσμών. Αφού το φλερτ ΣΥΡΙΖΑ – ΠΑΣΟΚ είναι δύσκολο να επιτευχθεί από τα πάνω σε επίπεδο κορυφής, ο πρωθυπουργός αλλάζει τους κανόνες για να το επιτύχει με συνοικέσιο από τα κάτω. Με την επιβολή των νέων εκλογικών συστημάτων και των κανόνων διοίκησης σε ΑΕΙ και Αυτοδιοίκηση οι συνεργασίες καθίστανται υποχρεωτικές για όποιον ήθελε επιβιώσει.
Στην πραγματικότητα, ο πρωθυπουργός επιδιώκει να δημιουργήσει στρατό κομματικών μανδαρίνων στη βάση, προκειμένου να εκβιάσει εξελίξεις στην κορυφή. Από μια άποψη, πρόβλημά του. Ούτως ή άλλως, αυτή η προετοιμασία συνιστά προετοιμασία ήττας και μάχη οπισθοφυλακής, για να διατηρήσει δυνάμεις στην Κεντροαριστερά την επαύριον μιας εκλογικής αναμέτρησης.
Πράγματι, έτσι θα ήταν, πρόβλημά του, αν δεν έβαζε μπουρλότο στους θεσμούς. Ποιος δήμος, ποια Περιφέρεια και ποιο πανεπιστήμιο θα μπορέσει ποτέ να ορθοποδήσει, αν η διοίκησή του είναι έρμαιο κάθε τοπικού «μπαχαλάκη», ο οποίος, για να δίνει τη συγκατάθεσή του σε κρίσιμες αποφάσεις, αν τη δίνει, θα εκβιάζει συνεχώς για ανταλλάγματα; Θεωρώ, κατά συνέπεια, πολιτικά και θεσμικά κρίσιμες τις κοινοβουλευτικές μάχες που θα προηγηθούν της ψήφισης των κομβικής σημασίας νομοσχεδίων που, μην το ξεχνάμε, περιλαμβάνουν ακόμη μείωση του συντελεστή δυσκολίας των ερωτήσεων που πρέπει να απαντήσει κανείς στη συνέντευξη για να του απονεμηθεί ιθαγένεια και, φυσικά, τακτοποίηση συμβασιούχων εκτός ΑΣΕΠ.
Mανώλης Κοττάκης
