Υπουργικές πομφόλυγες και σενάρια για κάλπες
Ανήκω σε μια γενιά δημοσιογράφων η οποία μεγάλωσε με δύο αρχές: Δεν ξεκινάς ποτέ την ημέρα σου αν δεν έχεις διαβάσεις το σύνολο των εφημερίδων («σώμα» το λέμε εμείς στη δική μας γλώσσα) και δεν πας ποτέ στην ενημέρωση του κυβερνητικού εκπροσώπου ή του εκπροσώπου Τύπου της αξιωματικής αντιπολίτευσης αν δεν έχεις διαβάσεις μέχρι και το τελευταίο «και» τυχόν συνέντευξης που έχει δώσει την ίδια ημέρα ο πρωθυπουργός, ο κυβερνητικός εκπρόσωπος, κάποιος σημαντικός υπουργός. Νόμος!
Απαγορεύεται να ρωτάς και να επιχειρηματολογείς αν είσαι απληροφόρητος. Το να μελετήσεις εφτά, οκτώ εφημερίδες παίρνει ώρα και είναι κουραστικό. κάποτε που κυκλοφορούσαν οι διπλάσιες ήταν περισσότερο, ωστόσο αυτός είναι ο κανόνας αν θέλεις να είσαι εντάξει στη δουλειά σου.
Κάνω αυτή τη μακρά εισαγωγή, πιθανόν φλυαρώντας, για να σας αποκαλύψω κάτι: Τηρώ αδιαλείπτως τη συνήθεια που μας κληροδότησαν οι βετεράνοι του επαγγέλματος και ανακαλύπτω στα μονόστηλα ή στα «σεντόνια» (σχοινοτενή κείμενα) κρυφά διαμάντια, θαμμένες ειδήσεις. Ωστόσο, μου είναι πλέον εξαιρετικά δύσκολο, μην πω απωθητικό, να διαβάζω συνεντεύξεις κυβερνητικών παραγόντων, προπάντων υπουργών. Οχι μόνο γιατί δεν τους πιστεύω εγώ, αλλά γιατί δεν πιστεύουν ούτε καν οι ίδιοι αυτά που λένε.
Η κυβέρνηση μετά το Eurogroup της 22ας Μαΐου βρίσκεται στα πρόθυρα της ψυχολογικής κατάρρευσης, οι δε υπουργοί έχουν μανία καταδίωξης και σύνδρομο άρνησης της πραγματικότητος. Στην προσπάθειά τους να ανακάμψουν μετά την κατάρρευση του αφηγήματος της γραβάτας εκστομίζουν τη μία πομφόλυγα πίσω από την άλλη. Και να θες, με τους πρωτοσέλιδους τίτλους που συνοδεύουν τις συνεντεύξεις τους, δεν μπορείς να τους πάρεις τοις μετρητοίς.
Είναι κωμικό μόνο και να απειλείς ότι θα τινάξεις στον αέρα τη διαπραγμάτευση και πως θα ανακαλέσεις τα μέτρα που σε έβαλαν να ψηφίσεις χωρίς να έχεις πάρει κάτι συγκεκριμένο στο χέρι, τη στιγμή που όλοι οι θεσμοί λένε ότι οι αποφάσεις μετατίθενται για το 2018. Δεν είναι άσκηση προσωπικού εγωισμού η εκπροσώπηση μίας κυβέρνησης, είτε είσαι εκπρόσωπός της είτε υπουργός.
Και όμως! Με εξαίρεση τον πρωθυπουργό, ο οποίος «το έστριψε» μόλις συνειδητοποίησε την έκταση του ναυαγίου, οι υπόλοιποι αρμενίζουν στην παλαιά ρότα. Από ένα σημείο και μετά τι αντιπολίτευση να κάνεις στους υπουργούς μιας τέτοιας κυβέρνησης; Είναι για λύπηση.
Οι λέξεις τους δεν συγκρίνονται με τις υποσχέσεις του 2015, αλλά με όσα έλεγαν πριν από μερικές εβδομάδες, αν όχι ημέρες. Στην πραγματικότητα αυτόν τον καιρό ολοκληρώνει τον κύκλο του στην εξουσία ο ΣΥΡΙΖΑ. Και παρά τις διαβεβαιώσεις, δεν θα μπορούσα να αποκλείσω σενάριο εκλογών τον Οκτώβριο.
Mανώλης Κοττάκης
