Το «Παραιτηθείτε» ήταν μια παταγώδης αποτυχία και πάσα για να χλευάζει η Αριστερά. Η δε Ν.Δ., που στήριζε και ήταν από πίσω, όταν της μύρισε το επερχόμενο φιάσκο, έσπευσε να βγάλει την ουρά της απέξω. Ηταν ήδη αργά.
Πήγαν και φίλοι μου, σοβαροί άνθρωποι, κάποιοι δε πολύ αξιόλογοι, όμως το βατερλό ήταν προδιαγεγραμμένο, όσες δικαιολογίες κι αν σκαρφιστούν μερικοί. Διάβασα έναν κρατικοδίαιτο μπαγλαμά συμφοιτητή μου, από τα φαιδρά «καλύτερα βιογραφικά» του Κυριάκου, ότι αυτοί οι 1.000 – 1.500 που πήγαν αξίζουν πολύ περισσότερο από αυτούς που δεν πήγαν, γιατί είναι… ελίτ!
Ηταν μια καρικατούρα κινητοποίησης, διότι καταρχάς το πεζοδρόμιο δεν είναι στην κουλτούρα των νοικοκυραίων, των δεξιών, των συντηρητικών ανθρώπων.
Οταν η Πατρίδα κινδυνεύει, αν το κράτος τούς στείλει φύλλο πορείας, θα μπουν στη γραμμή και θα κυνηγήσουν τον μηδενιστή εχθρό μέχρι το τελευταίο κορφοβούνι. Δεν τους αρέσουν όμως η αταξία, η αναρχία, η οχλοκρατία, δεν γουστάρουν φασαρίες, ζημιές και αυτοδικία. Δεν τους πάει το πεζοδρόμιο, όπως δεν τους πάει η απλυσιά, η έλλειψη σεβασμού στην τάξη. Οι συντηρητικοί άνθρωποι είναι νομοταγείς και φιλήσυχοι. Δεν πιστεύουν ότι ο σκοπός αγιάζει τα μέσα, δεν εχθρεύονται τους θεσμούς, την Αστυνομία. Για έναν μεγάλο εθνικό σκοπό κι εφόσον έχουν ηγεσία, θα βγουν στον δρόμο – θυμηθείτε τις τεράστιες συγκεντρώσεις για τη Μακεδονία, τις συγκεντρώσεις του Χριστόδουλου για τις ταυτότητες. Και τότε είναι υποδειγματικοί πολίτες, δεν ανοίγει μύτη, δεν σπάει τζάμι.
Μόνο στις πανεθνικές συγκεντρώσεις για την Κύπρο με την εκτέλεση των Καραολή και Δημητρίου χύθηκε αίμα, λόγω της τρομερής οργής των Ελλήνων για το βρετανικό έγκλημα και της καταστολής που εσφαλμένα επέλεξε η τότε κυβέρνηση για να υπερασπιστεί αυτόν τον δόλιο «σύμμαχο».
Αντίθετα, οι αριστεροί είναι χρησιμοθήρες, θεωρούν τα πάντα εργαλεία για να πετύχουν τον σκοπό τους, μισούν τους θεσμούς και τα όργανα του κράτους, θεωρούν τη βία πολιτικό εργαλείο και όπου τους παίρνει την ασκούν. Οι πατριώτες, οι νοικοκύρηδες του αληθινού Κέντρου της Ιστορίας και της αληθινής Δεξιάς, χωρίς μεσαιοχωρίτικο νέρωμα, εκτός του ότι δεν έχουν το πεζοδρόμιο στην πολιτική κουλτούρα τους, δεν θα ακολουθούσαν ποτέ τα κωμικοτραγικά πρόσωπα που εμφανίστηκαν ως πρωτεργάτες.
Κολωνακιώτες ημίτρελοι πασόκοι, ψευτοκουλτουριάρηδες υβριστές του… Κολοκοτρώνη, βετεράνοι υβριστές της Δεξιάς, τηλεπωλητές κολλαγόνου, πρώην συνδικαλιστές της πασοκάρας, περσόνες του facebook, ένας άνευρος αχταρμάς απάτριδος φλωροσύνης, πολύ φιλικός στο Pride, όπου θα ταίριαζαν περισσότερο, παρά στο Εθνος, στις ιδέες του, στη διαχρονία και στα συμφέροντά του. Ψευτοελιτιστές υβριστές του λαού, που δεν έχουν εισφέρει μισή ιδέα της προκοπής και πιο πολύ ανησυχούν μην τυχόν και δεν ξοφλήσουμε τον… Ντάισελμπλουμ και την μπαντρίδα μας την Ευρώπη, παρά για τον αφελληνισμό της Παιδείας, την ισλαμική πλημμυρίδα του εποικισμού, τη συντριβή της εθνικής παραγωγής.
Οι πολιτικοί αγώνες κρίνονται στο πεδίο των ιδεών και ιστορικά οι πολλοί, οι άνθρωποι που αγαπούν την Πατρίδα και την οικογένειά τους, βγαίνουν μαζικά στον δρόμο μόνον όταν τους κινεί η φλόγα του Πατριωτισμού, με καύσιμο τη Φιλοτιμία.
Το «φύγετε εσείς, για να έρθει ο Κυριάκος να πάρει τη δουλειά του μπαμπά του και να μας δώσει κι εμάς παντεσπάνι» δεν συγκινεί ούτε τα αδέσποτα σκυλιά στο Σύνταγμα. Χωρίς αναφορές στην Πατρίδα, στην απειλή της εθνικής συνοχής από την επιδοτούμενη λαθρομετανάστευση, χωρίς σκληρή αντιπαράθεση των εθνικών ιδεών με τον μηδενισμό και διεθνισμό της Αριστεράς, χωρίς ούτε μισή λέξη κριτικής στις εγκληματικές πολιτικές της Ε.Ε. στην οικονομία, στην ασφάλεια, στο Μεταναστευτικό και πολλοί ήταν αυτοί που πήγαν. Οταν συμφωνείς με όλη την κοινωνική εθνομηδενιστική αντζέντα της Αριστεράς, παρελαύνεις μαζί της στο Pride, ψηφίζεις τζαμί, σύμφωνο, συζητάς την υιοθεσία, κάνεις την πάπια για την επίθεση στο Εθνικό Σχολείο και την εθνική ταυτότητα, ανησυχείς για την ακεραιότητα των… Σκοπίων και είσαι πιο φοβισμένος κι από δαρμένο σκύλο μη θυμώσει το Ευρωπαϊκό Λαϊκό Κόμμα και μη σε πει «ακραίο» η Αριστερά, την οποία «σέβεσαι και τιμάς για τους αγώνες της», μετά μην απορείς γιατί σε κογιονάρει ακόμη κι ο Παπαδημούλης.
Η ΝΕΑ ΔΕΞΙΑ παλεύει με όπλα τις εθνικές ιδέες, αντιπαρατίθεται με την Αριστερά στην καρδιά της μηδενιστικής ατζέντας της, χωρίς να της εκχωρεί την κοινωνική δικαιοσύνη και ανεβάζοντας ακόμη πιο ψηλά τον πατριωτισμό, που δεν ανήκει στη Χ.Α. Οσοι ακολουθούν τους Τατσόπουλους και τους Χειμωνάδες τι περιμένουν; Το πολύ πολύ να ραγίσει η κρούστα στην κρεμ μπρουλέ.
Φαήλος Μ. Κρανιδιώτης
*Πρόεδρος της ΝΕΑΣ ΔΕΞΙΑΣ. www.neadexia.gr
