Τα αστικά κόμματα φοβούνται μη χαρακτηριστούν «αντιμνημονιακά»
Νομίζω ότι είναι λανθασμένος ο τρόπος που προσεγγίζουμε την πρωτοβουλία «Παραιτηθείτε», όποιος κι αν είναι ο αριθμός που συγκεντρώθηκε στο Σύνταγμα προχθές. Και, από αυτή την άποψη, δίνω δίκιο στον Πέτρο Τατσόπουλο, που σχολίαζε χθες με πικρία στην εκπομπή του στον Βήμα FM την άφατο ικανοποίηση την οποία εξέφρασαν ορισμένοι για την αποτυχία της συγκέντρωσης.
Μιας συγκέντρωσης κατά τη διάρκεια της οποίας εις παλαιοημερολογίτης έλαβε τον λόγο για να κατηγορήσει τον πρόεδρο της Ν.Δ. Κυριάκο Μητσοτάκη ότι δήθεν… είναι μέλος της Λέσχης Μπίλντερμπεργκ. Τόσο «Παραιτηθείτε» ήταν η συγκέντρωση… Κατ’ εμέ, δύο είναι τα βασικά ερωτήματα που πρέπει να απαντηθούν: Πρώτον, είναι ικανά τα αστικά κόμματα να μιμηθούν τα αριστερά και να οργανώσουν μεγάλες διαδηλώσεις;
Και, δεύτερον, θέλουν τα αστικά κόμματα στην τρέχουσα συγκυρία, ακόμη και αν μπορούν, να οργανώσουν μεγάλες διαδηλώσεις; Ως προς το πρώτο ερώτημα, η απάντηση είναι καταρχάς θετική. Αν και ο αστικός κόσμος βγαίνει στον δρόμο μόνο όταν κρίνει ότι διακυβεύονται στρατηγικής σημασίας επιλογές για τη ζωή του (Ε.Ε.), αν και ο αστικός κόσμος πιστεύει στην πρόοδο που βασίζεται σε συμφιλιώσεις (όχι σε ρήξεις), αν και ο αστικός κόσμος αλλάζει τη χώρα μέσα από την ατομική προκοπή και όχι με πορείες, η Ιστορία έχει δείξει ότι, εφόσον χρειαστεί, ναι, κατεβαίνει στο πεζοδρόμιο. Υπό μία προϋπόθεση, όμως: Οι αστοί πάνε πλατεία όταν ηγούνται αυτών αστικά κόμματα.
Ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης είχε οργανώσει μεγάλη λαϊκή συγκέντρωση έξω από την ΕΡΤ-2 στην Κατεχάκη, όταν η δημόσια τηλεόραση ήταν μονόπλευρη. Είχε επίσης κατεβάσει κόσμο στο Σύνταγμα με τις κατσαρόλες, όταν σάρωναν τη χώρα η ακρίβεια και ο πληθωρισμός. Και για να το πράξει αυτό, εκτός από πολιτική βούληση, είχε και κόμμα πίσω του: Σγαρδέλης, Γριβέας, Μπεχράκης, Μπρατάκος, Πυλαρινός, Δημητροκάλης. Είχε ΟΝΝΕΔ, Μεϊμαράκη, ΔΑΚΕ. Τώρα;
Υπάρχει όμως και ένα δεύτερο ερώτημα, σημαντικότερο του πρώτου: Θέλουν τα αστικά κόμματα μεγάλες κινητοποιήσεις στην τρέχουσα συγκυρία; Η απάντησή μου -κι ας στενοχωριέται ο φίλος Πέτρος Τατσόπουλος- είναι «όχι». Γιατί; Απλό! Φοβούνται μη χαρακτηριστούν «αντιμνημονιακά» στις Βρυξέλλες, στο Παρίσι, στο Βερολίνο. Ρετσινιά! Φοβούνται ότι οι λέξεις «μεταρρύθμιση» και «λαός» είναι αταίριαστες. Και οι αστοί, που καταλαβαίνουν καλά ότι ο χώρος τους θέλει ησυχία, μένουν σπίτι τους. Πώς, λοιπόν, να έχει επιτυχία οιαδήποτε πρωτοβουλία αυτής της μορφής; Στην πραγματικότητα, αγαπητέ Πέτρο, διοργανώνοντας αυτές τις εκδηλώσεις σε αυτό το περιβάλλον ένα πράγμα επιτυγχάνετε, πέραν του φολκλόρ ορισμένων: Δικαιώνετε τον Τσίπρα.
Mανώλης Κοττάκης
