Υπουλες δυνάμεις επιχειρούν τη διάλυση του νησιού με ένα διεθνές πραξικόπημα στην Πενταμερή
Aσφαλώς, το ελληνικό κράτος είναι μια κατάκτηση και, εκτός των άλλων, αποτελεί προϊόν μιας ιστορικής διαδικασίας δημιουργίας των εθνικών κρατών, που θεωρείται ότι άρχισε τον 18ο αιώνα με τη Γαλλική Επανάσταση.
Υπάρχει μια άποψη σύμφωνα με την οποία τα εθνικά κράτη λειτούργησαν τυραννικά για τις κατά τόπους μειονότητες, όμως, ούτως ή άλλως, τα εθνικά κράτη προσέφεραν στους λαούς δύο βασικές κατακτήσεις. Η μία ήταν η εθνική παιδεία, που κατοχύρωσε και προστάτεψε την εθνική ταυτότητα των λαών, και η άλλη, οι κοινωνικές παροχές, αυτό που ονομάζεται κοινωνικό κράτος και συνεχίζει να αποτελεί την κορυφαία κατάκτηση του δυτικού κόσμου.
Η Ελλάδα αναγνωρίστηκε ως ανεξάρτητο κράτος στις 3 Φεβρουαρίου 1830, όμως έως το 1948, οπότε καταγράφεται η ενσωμάτωση της Δωδεκανήσου, ακολούθησε η πορεία της εθνικής ολοκλήρωσης, με τη σταδιακή ενσωμάτωση στην εθνική επικράτειά της της Θεσσαλίας, των Επτανήσων, της Ηπείρου, της Μακεδονίας, της Θράκης, της Κρήτης και των νησιών του Αιγαίου.
Ομως όλη αυτή η διαδικασία της εθνικής ολοκλήρωσης, θα πρέπει να υπογραμμίσουμε, ότι δεν ήταν ανώδυνη και χωρίς κόστος. Την ίδια περίοδο παρατηρήθηκε και το ιστορικό φαινόμενο της «συρρίκνωσης του Ελληνισμού», στη διάρκεια του οποίου ανάλογες ή παρόμοιες διαδικασίες σε άλλα εθνικά κράτη οδήγησαν στον εκπατρισμό, στη γενοκτονία και την εξαφάνιση ιστορικών ελληνικών κοινοτήτων από διάφορες περιοχές όπου επί αιώνες και χιλιετίες άκμαζε ο Ελληνισμός.
Πέρα από τις αδυσώπητες μυλόπετρες της Ιστορίας, που συνέθλιψαν τον Ελληνισμό στη διάρκεια αυτής της διαδικασίας, θα πρέπει να επισημάνουμε ότι το ελληνικό κράτος δεν είχε και συνεχίζει να μην έχει ενσωματωμένο στη λειτουργία του ένα βασικό δόγμα, αυτό της προστασίας με ΚΑΘΕ ΤΡΟΠΟ ΚΑΙ ΚΑΘΕ ΚΟΣΤΟΣ όχι μόνο των απανταχού ελληνικών κοινοτήτων, αλλά ακόμα και του τελευταίου Ελληνα, όπου κι αν βρίσκεται και ζει αυτός. Αν το ελληνικό κράτος δεν ενστερνιστεί και δεν ενσωματώσει αυτό το δόγμα σε όλες τις δομές και τις διαδικασίες της λειτουργίας του, η συρρίκνωση του Ελληνισμού θα συνεχιστεί.
Τελευταίο, μείζον παράδειγμα, η περίπτωση της Κύπρου, όπου αντί να προστατέψουμε, με τη συμμετοχή μας στην Πενταμερή της Γενεύης, νομιμοποιούμε στην ουσία τη διάλυση του κυπριακού κράτους, εξέλιξη που θα οδηγήσει στη σταδιακή εξάλειψη του κυπριακού Ελληνισμού.
Η Κύπρος είναι στο στόχαστρο πολύ πριν «γεννηθεί» το κυπριακό κράτος, ως αποτέλεσμα ενός από τους πιο άνισους και ταυτόχρονα πιο ηρωικούς αντιαποικιοκρατικούς και εθνικοαπελευθερωτικούς αγώνες, του αγώνα της Εθνικής Οργάνωσης Κυπρίων Αγωνιστών – ΕΟΚΑ. Την είχαν στο στόχαστρο επί αιώνες οι δυνάμεις που ήθελαν να κυριαρχήσουν στην ανατολική Μεσόγειο, την είχε και συνεχίζει να την έχει στο στόχαστρο η Αγγλία, τώρα με νεοαποικιακές βλέψεις.
Η Αγγλία, μη μπορώντας να αντιμετωπίσει το αντάρτικο της ΕΟΚΑ, υποχρεώθηκε να κάνει έναν «ελιγμό»: Να δείξει ότι παραχωρεί την ανεξαρτησία στον κυπριακό Ελληνισμό, χωρίς όμως στην ουσία να πάψει να ελέγχει το νησί με διάφορες μεθόδους. Οδήγησε τα πράγματα στις Συμφωνίες Ζυρίχης και Λονδίνου, με τις οποίες γεννήθηκε ένα κράτος, που λόγω ενός διαβολικού Συντάγματος δεν μπορούσε να λειτουργήσει. Μετά έφερε τα πράγματα σε αδιέξοδο, προκαλώντας με ύπουλο επιτελικό σχέδιο τις λεγόμενες ενδοκοινοτικές συγκρούσεις Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων, στη συνέχεια, μαζί με τις ΗΠΑ του Κίσινγκερ, οδήγησε τα πράγματα στο προδοτικό πραξικόπημα της 15ης Ιουλίου 1974, στην εισβολή, την κατοχή και τη διχοτόμηση. Τότε αποσκοπούσαν στη διάλυση του κυπριακού κράτους, η οποία αποφεύχθηκε λόγω του ότι ο Αρχιεπίσκοπος και Πρόεδρος της χώρας διασώθηκε, διασώζοντας και τη σφραγίδα του κράτους και μαζί μ’ αυτήν και την ίδια την Κυπριακή Δημοκρατία.
Eκτοτε το κυπριακό κράτος, έστω και κολοβωμένο, αποτελεί ασπίδα προστασίας για τον Ελληνισμό της Κύπρου. Εκτοτε, όμως, οι ίδιες δυνάμεις που επιχείρησαν να το καταλύσουν το 1974 έχουν την Κύπρο στο στόχαστρο. Επιχείρησαν να διαλύσουν το κυπριακό κράτος το 2004 με το Σχέδιο Ανάν, για να το αντικαταστήσουν με ένα έκτρωμα, που δεν θα είναι σε θέση να προστατέψει ούτε τους Ελληνες ούτε τους Τούρκους κατοίκους του.
Τώρα, οι ίδιες ύπουλες δυνάμεις επιχειρούν το ίδιο με ένα διεθνές πραξικόπημα, με την Πενταμερή της Γενεύης, και αν το πετύχουν πολύ απλά θα συνεχιστεί η συρρίκνωση του Ελληνισμού και στην Κύπρο. Ας ελπίσουμε το άρθρο μας αυτό να δώσει το έναυσμα να ξυπνήσουν οι Ελληνες πολίτες και να σταματήσουν αυτό το εθνικό έγκλημα.
Σάββας Καλεντερίδης
