Αποχαιρετάμε τον Ιούλιο μεθαύριο. Εναν μήνα που, παρά την ένδοξη καταγωγή του ονόματός του -την έδωσε ο Καίσαρας Αύγουστος για να τιμήσει τον ομόλογό του Ιούλιο-, δεν έχει αποδειχθεί ιδιαιτέρως γούρικος στη σύγχρονη Ιστορία μας.
Τις περισσότερες φορές τα τραγικά γεγονότα που εκτυλίχθηκαν στη διάρκειά του τα βίωσε ο τόπος μας αμέσως και τα πλήρωσε με αίμα και πόνο διαρκείας. Διατηρώ, όμως, την έντονη πεποίθηση ότι, εκτός από αυτά, ο φετινός Ιούλιος θα αποδειχθεί και η «μήτρα» θλιβερών καταστάσεων που θα βιώσουμε στο άμεσο μέλλον.
Ανήμερα της επετείου για την αποκατάσταση της δημοκρατίας ο πρόεδρος του Συμβουλίου της Επικρατείας (ΣτΕ) Νίκος Σακελλαρίου αποφασίζει να δώσει συνέντευξη Τύπου για να επισημάνει: «Η Δικαιοσύνη σέβεται τη νομοθετική και την εκτελεστική εξουσία και απαιτεί τον ίδιο σεβασμό και από αυτές. Η Δικαιοσύνη απαντά στις ακρότητες μόνον διά της αψόγου επιτελέσεως από τους λειτουργούς της του υπηρεσιακού τους καθήκοντος… Οι δικαστές κατά την άσκηση των καθηκόντων τους δεν δέχονται οδηγίες από τα όργανα των άλλων εξουσιών. Ο δικαστής πρέπει να είναι αντικειμενικός και ουδέτερος, χωρίς επηρεασμό… Οι δικαστές δεν αντιπολιτεύονται ούτε συμπολιτεύονται και οφείλουν να συνεχίσουν το έργο τους απερίσπαστοι, έχοντας πάντοτε κατά νουν ότι η Δικαιοσύνη είναι το τελευταίο καταφύγιο για τον αδικούμενο πολίτη».
Μία ημέρα πριν η Ενωση Δικαστών και Εισαγγελέων ανέφερε σε ανακοίνωσή της: «Συστηματικά και μεθοδικά επιχειρείται εδώ και καιρό η πλήρης υποταγή και χειραγώγηση της Δικαιοσύνης ώστε να λειτουργεί όχι ως ανεξάρτητη εξουσία, αλλά ως κυβερνητικός μηχανισμός. Υπουργοί και βουλευτές εκτοξεύουν καθημερινά αστήρικτες κατηγορίες σε βάρος δικαστών και εισαγγελέων για μεροληπτικές αποφάσεις και ύπαρξη σκοπιμοτήτων που στόχο έχουν δήθεν την παρεμπόδιση του κυβερνητικού έργου».
Ποια ανάγκη οδηγεί τους δικαστές να αναφερθούν στα αυτονόητα με τρόπο που ταιριάζει περισσότερο σε δραματική έκκληση για την προστασία του πολιτεύματος και της διάκρισης των εξουσιών; Ποιες ενέργειές τους συνιστούν για κάποιους υπουργούς «θεσμικά εμπόδια» (!) εις τρόπον ώστε να κάνουν να μοιάζει τόσο μακρινή η 17η Μαΐου 1929, ημέρα της εναρκτήριας συνεδρίασης του ΣτΕ, κατά την οποία ο τότε πρωθυπουργός Ελευθέριος Βενιζέλος σημείωνε μεταξύ άλλων: «… Η λειτουργία του Συμβουλίου της Επικρατείας είναι η αρχή ίσως περισσοτέρας προσοχής εκ μέρους των κυβερνώντων όπως αποφεύγουν παρανόμους πράξεις… Οταν δε, έστω και άνευ προθέσεως, διαπράξη η κυβέρνησις καμίαν παρανομίαν και έλθη το Συμβούλιον της Επικρατείας να της πη ότι της ακυρώνει την πράξιν της ταύτην, σας βεβαιώ ότι θα έλθω προσωπικώς να συγχαρώ και να σφίξω το χέρι του προέδρου και των μελών του Συμβουλίου της Επικρατείας, διότι υπενθύμισαν εις την κυβέρνησιν ότι δεν έχει το δικαίωμα να παρανομή».
Και πόσο σπουδαία υπηρετήθηκε η λειτουργία αυτή, αρχής γενομένης από τον αείμνηστο πρώτο πρόεδρό του Κωνσταντίνο Ρακτιβάν για περισσότερα από 80 χρόνια ως τις ημέρες μας.
Και επειδή η χωροταξία ενέχει πάντα τους συμβολισμούς της, καλό είναι να θυμόμαστε ότι από το 1934 ως το 1992 το ΣτΕ στεγάστηκε στο δεύτερο όροφο του κτιρίου της Βουλής των Ελλήνων, πάνω από τα γραφεία του πρωθυπουργού και των αρχηγών των κομμάτων. Μήπως ήρθε η ώρα να επιστρέψει εκεί; Τουλάχιστον εν πνεύματι…
Γιώργος Κ. Στράτος
*Δικηγόρος – δημοσιογράφος
