Η ισότητα είναι ανύπαρκτη, υπάρχουν όμως η ιεραρχία και η αριστεία
Η ισότητα δεν υπάρχει. Στη φύση τίποτα και κανένας δεν είναι ούτε ίσος ούτε ίδιος με τον άλλον. Ο καθένας, η καθεμία έχει διαφορετικές σωματικές, ψυχικές και διανοητικές ικανότητες και σε μια αληθινή κατάσταση ελευθερίας δράσης και ανταγωνισμού αμέσως ξεχωρίζουν οι καλύτεροι και ικανότεροι, οι λιγότερο καλοί και λιγότερο ικανοί.
Αφήστε δύο ανθρώπους σε ένα νησί ή οπουδήποτε, σε μια επαγγελματική, καλλιτεχνική, επιστημονική ή πολεμική προσπάθεια, κι αμέσως θα σχηματιστεί ιεραρχία. Μπορεί να κάνουν συλλογικά πράγματα για τον κοινό σκοπό, αλλά ο ένας από τους δύο θα είναι ικανότερος, θα έχει μεγαλύτερη στόφα ηγήτορα και θα φροντίζει τον πιο αδύναμο, όπως οι γονείς τα παιδιά και ο μεγαλύτερος αδελφός τον μικρότερο. Η ισότητα είναι ανύπαρκτη, υπάρχουν όμως η ιεραρχία και η αριστεία. Οταν προσπαθείς να τις ισοπεδώσεις, δημιουργείς μια ανωμαλία, μια βλαπτική κοινωνική δυσλειτουργία.
Η ισότητα είναι ένα από τα κατασκευάσματα της Αριστεράς. Στην προσπάθειά της δε να βάλει την ανθρωπότητα σε αυτό το στραβό καλούπι, την έχει πνίξει στο αίμα. Την επισείει ως ιδανικό, στην ουσία απευθυνόμενη στην κακότητα της ανθρώπινης φύσης, στα βαθύτερα ταπεινά ένστικτα που είναι ο φθόνος, η ζήλια, το ταξικό ή και προσωπικό μίσος και ιδεολογικοποιεί τη φονική βία.
Η ΝΕΑ ΔΕΞΙΑ δεν πιστεύει στην ανύπαρκτη ισότητα, που καμία κοινωνική ισοπέδωση δεν μπορεί να φέρει. Πιστεύει στην ισότητα ενώπιον του Νόμου, στις ίσες ευκαιρίες στον αγώνα για την αριστεία. Πιστεύει στη φυσική ιεραρχία και την πειθαρχία, στο να επιλεγούν σε κάθε τομέα οι καλύτεροι, οι πιο φιλόπατρεις, οι πιο καταρτισμένοι, οι πιο γενναίοι, οι τιμιότεροι και όλοι να υπόκεινται στους κοινούς για όλους κανόνες του Νόμου.
Πιστεύουμε στον πανάρχαιο, έναν και μόνο τρόπο διοίκησης: ανταμείβεις τους καλούς και τιμωρείς τους κακούς. Στη σημερινή ανώμαλη κοινωνία συχνά τιμωρούνται οι καλοί και ανταμείβονται η κακοί.
Για την αποκατάσταση της φυσικής τάξης χρειάζεται ισχυρό κράτος. Οχι σε μέγεθος. Σε σοβαρότητα, στιβαρότητα και αποτελεσματικότητα. Πώς θα μετασχηματίσεις ξανά την κοινωνία σε δίκαιη, ιεραρχημένη με τον φυσικό τρόπο, πώς θα αναθρέψεις πάλι ελεύθερους Ελληνες και θα εφαρμόσεις την πειθαρχία στους νόμους, αν δεν έχεις στα χέρια σου ένα ισχυρό κράτος; Αν το κράτος είναι άχρηστο, γιατί η Αριστερά κάνει τα πάντα για να το αλώσει; Γιατί είναι η δεύτερη εξουσία μετά τον θάνατο, που μόνος αυτός έχει την απόλυτη εξουσία στην ύπαρξή μας. Κι εκεί είμαστε όλοι ίσοι και με μηδέν υπάρχοντα.
Η Αριστερά συνήθως έχει χρησιμοποιήσει και τις δύο αυτές εξουσίες για τον απόλυτο έλεγχο της κοινωνίας. Οπως έλεγε κι ο Στάλιν, που τόσο θαυμάζει η Αριστερά μας, «Ο θάνατος λύνει όλα τα προβλήματα. Δεν υπάρχουν άνθρωποι, δεν υπάρχουν προβλήματα». Και ο παραλίγο παπάς και μετέπειτα γενοκτόνος του ‘δωσε και κατάλαβε, όπως κι οι μαθητές του στην Ελλάδα, όπως κι οι τρομοκράτες που, θυμίζω, θεωρούν τα εγκλήματά τους απλά «πολιτικά εργαλεία».
Οσες Σημαίες κι αν μοιράσουν με κλήρο, όσο σκουπίδι κι αν παράγει το Ινστιτούτο Εκπαιδευτικής Πολιτικής, ακόμη κι αν βάλουν μπουλντόζες να περνάνε κάθε τόσο πάνω από τις συνειδήσεις των παιδιών και τα μνημεία των ηρώων μας, ακόμη κι αν ποινικοποιήσουν την προσευχή, τη διάκριση, αν κυνηγήσουν με σκυλιά και άλογα την Αριστεία, όπως οι Αγγλοι τις αλεπούδες, αυτή, ως κομμάτι της ανίκητης Φύσης, θα τρυπάει το τσιμέντο, θα ραγίζει τοίχους, θα πετάει τα κλαριά της προς τον ουρανό μέσα από τις σχισμές στην άσφαλτο. Την Ελλάδα την έφτιαξαν χιλιάδες χρόνια, γενιές επί γενεών εκατομμύρια ψυχές, μια θάλασσα αίμα. Δεν θα τη σκοτώσουν κάτι τσιμπούρια που κάνουν πειράματα με νόμους και διατάγματα.
Φαήλος Μ. Κρανιδιώτης
*Πρόεδρος της ΝΕΑΣ ΔΕΞΙΑΣ,
www.neadexia.gr
