Η τακτική του Αλέξη Τσίπρα και οι «βολικοί» αντίπαλοί τουΤο πρόβλημα με τον Τσίπρα δεν είναι ότι λέει ψέματα, αλλά ότι λέει μόνο ψέματα. Στη σπάνια δε περίπτωση που χρησιμοποιήσει ένα στοιχείο ή δεδομένο που είναι αληθές, αυτό γίνεται μόνο και μόνο για να του δοθεί η ευκαιρία να πει ακόμη ένα μεγαλύτερο ψέμα από αυτά που συνήθως λέει. Ο κ. Τσίπρας, που έχει δημιουργήσει μια πολιτική καριέρα ψευδόμενος, πρώτη φορά βρίσκεται αντιμέτωπος με τη σκληρή πραγματικότητα των αριθμών του Προϋπολογισμού.
Εξαρχής ο κ. Τσίπρας προσπαθούσε να διευθετήσει δύο αντικρουόμενες πολιτικές ανάγκες. Από τη μια, έπρεπε να διατηρηθεί στην εξουσία, προκειμένου να γευτεί ο κομματικός μηχανισμός τα λάφυρα της εξουσίας και να δημιουργήσει τις δικές του βάσεις στο κράτος και στα ΜΜΕ. Από την άλλη, όσο περνάει ο καιρός, οι συνέπειες της καταστροφικής φορολογικής πολιτικής γίνονται όλο και πιο ορατές. Η πρώτη ανάγκη πιέζει ώστε ο ΣΥΡΙΖΑ να μείνει στην εξουσία όσο το δυνατόν περισσότερο. Η δεύτερη ανάγκη πιέζει έτσι ώστε οι εκλογές να γίνουν όσο το δυνατόν το συντομότερο. Τον Σεπτέμβριο μάθαμε ότι «οι Ελληνες περιορίζουν την κατανάλωση σε βασικά είδη, όπως γάλα και ψωμί». Μόνο το 2017 «έχουν γίνει 150.000 αποποιήσεις κληρονομιάς λόγω ΕΝΦΙΑ».
Η κυβέρνηση Τσίπρα προσπαθούσε να αντιμετωπίσει αυτά τα γεγονότα με το να δημιουργήσει ένα νέο ωράριο στους δήμους που θα της επέτρεπε να παρουσιάσει μια τεχνητή έλλειψη προσωπικού, ώστε να κάνει νέες προσλήψεις. Επίσης, η κυβέρνηση Τσίπρα κάνει ό,τι είναι δυνατόν για να μην εκδώσει 320.000 συντάξεις, ώστε να παρουσιάσει «πρωτογενές πλεόνασμα», που φυσικά προτίθεται να το μοιράσει κατά τον καλύτερο προεκλογικό τρόπο.
Η κυβέρνηση του κ. Τσίπρα αντιμετωπίζει το σύνηθες πρόβλημα που αντιμετωπίζουν οι κρατιστές όλου του κόσμου. Τι κάνεις όταν τα χρήματα των άλλων έχουν τελειώσει, όπως είχε σημειώσει η σιδηρά κυρία. Στη συγκεκριμένη περίπτωση, τα χρήματα των άλλων είναι τα χρήματα του Ελληνα φορολογουμένου. Είναι η πηγή εσόδων της πολιτικής τάξης, που όμως δεν είναι αστείρευτη. Η σκληρή πραγματικότητα είναι ότι έχει φτάσει στα όριά της. Οι φορολογούμενοι εκποιούν τα υπάρχοντά τους έτσι ώστε οι Καρανίκες της Ελλάδας, για τους οποίους η καριέρα είναι χολέρα και η αριστεία ρετσινιά, να πληρώνονται αδρά.
Η πραγματικότητα δεν είναι τόσο φιλολαϊκή. Ο κ. Τσίπρας, όμως, διατηρεί το υπ’ αριθμόν ένα πλεονέκτημά του, τους πολιτικούς αντιπάλους του. Ούτε φτιαγμένοι κατά παραγγελία να ήταν δεν θα ήταν τόσο βολικοί για τον κ. Τσίπρα. Η πραγματικότητα και η φοροδοτική ικανότητα δεν συναινούν με τον κ. Τσίπρα, όμως οι πολιτικοί «αντίπαλοί» του υπάρχουν ώστε με τη φοβία, την ατολμία και τις ενοχές τους να κάνουν το πολιτικό παιχνίδι πολύ πιο εύκολο για τον κ. Τσίπρα.
Ναπολέων Λιναρδάτος
*Τραπεζικός στη Νέα Υόρκη
