Η ύποπτη δράση των κουκουλο- φόρων «αντιφά»Tην Κυριακή που πέρασε στο Σύνταγμα είχαμε ακόμη μία «αντιφασιστική» αντιδιαδήλωση, που ως σκοπό είχε να καταλάβει τον χώρο της πλατείας και να «ακυρώσει» στην πράξη μια άλλη εκδήλωση, που είχε προγραμματιστεί κατά του νόμου για τα φύλα. Μια «αντιφά» διαδήλωση «αντιεξουσιαστών», που σκοπό είχε την υπεράσπιση του κυβερνητικού έργου και την καταστολή των αντιδράσεων σε αυτό. Είχαμε μάλιστα στο «περιθώριο» αυτής της αντιδιαδήλωσης και επεισόδια, όπως τον τραυματισμό των τριών ευέλπιδων και την επίθεση σε παλαιοημερολογίτη μοναχό. Αλλά και τον ξυλοδαρμό ενός τυχαίου περαστικού.
Εάν κανείς καταγράψει τα θύματα της «αντιφά» βίας στην Ελλάδα τα τελευταία έξι χρόνια, είναι πολύ πιθανόν να τρομάξει από τις διαστάσεις αυτού του φαινομένου. Το οποίο όμως δεν αντιμετωπίζεται με τη σοβαρότητα που του αρμόζει. Και αυτό διότι εντός του πλαισίου της ακροαριστερής βίας, που περιλαμβάνει από δολοφονίες μέχρι βόμβες και επιθέσεις σε κάθε είδους δημόσιες υπηρεσίες, από εφορίες μέχρι αστυνομικά τμήματα, το να τρώνε ξύλο κάποια άτομα στο κέντρο της Αθήνας έχει μικρότερη βαρύτητα. Αλλά ταυτόχρονα έχει ιδιαίτερη χρησιμότητα για την κυβέρνηση.
Γιατί; Το «αντιφά» κίνημα είναι το μακρύ χέρι του κράτους για την καταστολή των δραστηριοτήτων που δεν τελούν υπό την κοινωνική έγκριση ή, έστω, την ανοχή της άκρας Αριστεράς. Οι αντιφασιστικές δραστηριότητες που περιλαμβάνουν από μεγάλης έκτασης εκδηλώσεις, όπως αντιπορείες και αντισυγκεντρώσεις, μέχρι ξυλοδαρμούς και μαχαιρώματα στο σκοτάδι της νύχτας ατόμων που μπορεί να είναι γνωστοί στους «αντιφασιστικούς» χώρους ή απλά να έτυχε να φοράνε κάτι που μοιάζει με ελληνική σημαία δεν είναι καθόλου ασυνήθιστες. Ποιος δεν θυμάται άλλωστε τους «αντιφά» που επετέθησαν κατά του καθηγητή Γουότσον στην Πάτρα και απείλησαν τον υπερήλικα με ρόπαλο. Ευτυχώς τότε εμποδίστηκαν από κάποιους παρευρισκομένους και ο βραβευμένος με Νόμπελ καθηγητής κατάφερε να κρατήσει το κεφάλι του άθικτο.
Οι «αντιφά» λειτουργούν σαν το ρόπαλο αυτών που αμφισβητούν τις επιταγές της πολιτικής ορθότητας. Ροπαλοφόροι οι ίδιοι, δεν διστάζουν να επιτεθούν κατά ανθρώπων που αρνούνται να αποδεχτούν το αφήγημα της Αριστεράς για τη διαμόρφωση της κοινωνίας μας. Της πολύχρωμης, διεμφυλικής και πολυπολιτισμικής κοινωνίας μας. Εάν δεν συμφωνείς με αυτά, είσαι «φα» και δυνητικό θύμα των «αντιφά».
Οι «αντιφά» όμως έχουν ακόμη έναν πολύ σημαντικό ρόλο, πέραν αυτού της καταστολής της πολιτικής μη ορθότητας: αυτόν του ενοποιητικού σημείου της Αριστεράς. Αποτελούν το κοινό σημείο δράσης όλων των σεκτών των κομμάτων και των παρακομμάτων της Αριστεράς. Από τον αναρχικό χώρο και τα Εξάρχεια μέχρι τις τοπικές του ΣΥΡΙΖΑ και τις παρυφές της σοσιαλδημοκρατίας, το «αντιφά» κίνημα είναι μια καλή αφορμή προκειμένου να διατηρεί η Αριστερά ζωντανή την ιδεολογική της συγγένεια.
Και σε μια εποχή όπου ο ΣΥΡΙΖΑ προσπαθεί με κάθε τρόπο να βρει αφορμές για να αποδείξει την «αριστεροφροσύνη» του ως αντίβαρο στην ευρώφιλη μεταλλαξή του, είναι μια πολύ καλή ευκαιρία για τη δημιουργία «δεσμών».
Δημήτρης Παπαγεωργίου*
*Δημοσιογράφος
