Η ηγεσία της Πειραιώς οφείλει να αναπροσαρμόσει την τακτική της και να βρει γρήγορα νέες προτάσειςΟλα τα σημάδια δείχνουν ότι τα δεδομένα για την Ελλάδα έχουν αλλάξει. Μπορεί η κυβέρνηση να μην το βροντοφωνάζει, όμως η αλήθεια είναι ότι απολαμβάνει αυτή τη στιγμή «ασυλία» που ποτέ δεν υπήρξε στα μνημονιακά χρόνια. Τα αιτήματά της γίνονται αποδεκτά, η διεθνής πίεση μοιάζει να έχει χαλαρώσει και το εγχείρημα της εξόδου στις αγορές (παρότι έχει πολλά στοιχεία εικονικής πραγματικότητας) προχωρά.
Οι διαρροές που γίνονται από την πλευρά της τρόικας είναι ότι η αξιολόγηση ενδεχομένως να κλείσει σε χρόνο ρεκόρ, ακόμα και στις αρχές Δεκεμβρίου. Επίσης χθες έγινε γνωστό ότι οι δανειστές δέχτηκαν το αίτημα της κυβέρνησης να παραταθεί για τρεις μήνες ο καθορισμός των νέων αντικειμενικών αξιών. Τρίτο σημάδι, η ήπια αντίδρασή τους στο μέρισμα Τσίπρα, που ουσιαστικά έσπευσαν να «νομιμοποιήσουν» προτού αρχίσουν τα περίεργα σχόλια. Τέταρτο, το θετικό κλίμα για τη μεγάλη ανταλλαγή ομολόγων που άνοιξε από προχθές και, όπως φαίνεται, είναι πολύ καλά προετοιμασμένη με τις «πλάτες» των ξένων.
Η κυβέρνηση Τσίπρα, εκμεταλλευόμενη και το κενό εξουσίας στη Γερμανία, είναι απελευθερωμένη και έχει την ευκαιρία να προχωρήσει σε κινήσεις που θα ανατρέψουν το κλίμα στο εσωτερικό της χώρας, αρκεί να αφήσει στην άκρη τις ιδεοληψίες της και να εργαστεί με μεγαλύτερη σοβαρότητα.
Μπορεί ο ασφυκτικός κλοιός των δανειστών να χαλαρώνει, όμως στην πραγματική οικονομία όλα πάνε από το κακό στο χειρότερο. Φόροι, εισφορές, χαράτσια, παράλογοι νόμοι, άθλιες εργασιακές συνθήκες, γραφειοκρατία, μισθοί πείνας συνθέτουν ένα εκρηκτικό κοκτέιλ. Η κοινωνία παραμένει στην εντατική, παρότι το διεθνές περιβάλλον είναι καλύτερο.
Βεβαίως, οι εξελίξεις στην οικονομία αργούν να εμφανιστούν στην καθημερινότητα, όμως στον ΣΥΡΙΖΑ πρέπει να αντιληφθούν ότι δεν υπάρχουν άλλα περιθώρια ανοχής. Υπό αυτή την έννοια, το κοινωνικό μέρισμα που ανακοίνωσε ο Τσίπρας ήταν πράγματι μια ανάσα για όσους υποφέρουν, όμως μην τρελαθούμε… Είναι απλώς ένα αντίδωρο!
Η βελτίωση στις σχέσεις κυβέρνησης – τρόικας και η «κατανόηση» που βρίσκουν οι υπουργοί (πρωτοφανές γεγονός για τους τροϊκανούς που μέχρι τώρα δεν έκαναν βήμα πίσω στις απαιτήσεις τους) ήρθαν αμέσως μετά την επίσκεψη Τσίπρα στις ΗΠΑ και τις συναντήσεις με Λαγκάρντ και Τραμπ. Τυχαίο; Βεβαίως, οι δανειστές μια χαρά έκαναν ως τώρα τη δουλειά τους με τον ΣΥΡΙΖΑ, που τελικά τους τα έδωσε σχεδόν όλα! Για ποιον λόγο, λοιπόν, να αλλάξουν τη «συνταγή» που εξυπηρετεί τα συμφέροντά τους;
Οποιος όμως κι αν είναι ο λόγος της μετάλλαξης των ξένων δανειστών, η ουσία είναι μία: Ανοίγεται μια ευκαιρία να ανασάνει η χώρα. Ο τσακισμένος ελληνικός λαός περιμένει πώς και πώς μια αχτίδα φωτός στην άκρη του τούνελ. Μια ελπίδα. Αν επιβεβαιωθεί αυτό το θετικό κλίμα στους επόμενους μήνες, μην αποκλείσετε να αλλάξουν οι εκλογικοί συσχετισμοί.
Τη διαφοροποίηση της στάσης των δανειστών έχουν ήδη αντιληφθεί στη Ν.Δ. και γι’ αυτό βρίσκονται σε εμφανή (και δικαιολογημένη εν μέρει) αμηχανία. Με εκνευρισμό αντιδρούν και πολλά από τα μέσα ενημέρωσης που έχουν ταχθεί ανοιχτά στο πλευρό του Μητσοτάκη. Κάποιοι μάλιστα από υμνητές των τροϊκανών και των διάφορων γραφειοκρατών των Βρυξελλών μετατράπηκαν τον τελευταίο καιρό σε υβριστές τους και τους χαρακτηρίζουν «φρουί ζελέ», επειδή δεν στριμώχνουν τον Τσίπρα όσο θα έπρεπε. Ουδόλως τους απασχολεί ότι, αν ο Τσίπρας εξαναγκαστεί σε επώδυνες αποφάσεις, θα την πληρώσει ο απλός λαός…
Η ηγεσία της Ν.Δ. είναι σαφώς πιο προσεκτική στις αντιδράσεις της, αλλά βρίσκεται σε στρατηγικό αδιέξοδο. Οφείλει να αναπροσαρμόσει την τακτική της και να βρει γρήγορα νέες πολιτικές προτάσεις που θα αγγίζουν τα πραγματικά προβλήματα, διότι στο «γήπεδο» της οικονομίας η μπάλα πλέον είναι στον Τσίπρα. Αν υπολογίσουμε ότι εγκατέλειψε και τη λεγόμενη «πατριωτική ατζέντα», πώς θα πείσει ότι μπορεί να φέρει καλύτερες μέρες; Ιδού το πρόβλημα!
Δημήτρης Ριζούλης
