Εύλογο το ερώτημα αν η νόμιμη άμυνα αποτελεί πλέον αξιόποινη πράξηΑπό τον
Γιώργο Χαρβαλιά
Επεισόδιο πρώτο: Το μεσημέρι της περασμένης Κυριακής, ένας 75χρονος Ελληνας αγρότης που έχει την ατυχία να διατηρεί θερμοκήπιο σε απόσταση αναπνοής από τον προσφυγικό καταυλισμό της BIAΛ, στη Χίο, βλέπει μια ομάδα αλλοδαπών να λεηλατεί το χωράφι του, γεμίζοντας τσάντες με οπωροκηπευτικά. Στην προσπάθειά του να διαμαρτυρηθεί και να τους απομακρύνει με φωνές, δέχεται μαζική επίθεση και ισχυρά χτυπήματα στο κεφάλι.
Είχε προλάβει, όμως, να ειδοποιήσει τον 45χρονο γιο του, ο οποίος κατέφθασε με το αγροτικό αυτοκίνητό τους και επιχείρησε να τρέψει τους επιτιθέμενους σε φυγή. Οι τελευταίοι, όμως, αντί να εγκαταλείψουν το ξένο χωράφι, κινήθηκαν με απειλητικές διαθέσεις και εναντίον του, με αποτέλεσμα να βγάλει την κυνηγετική καραμπίνα και να πυροβολήσει για εκφοβισμό στον αέρα. Ευτυχώς, τα χειρότερα αποτράπηκαν με την έγκαιρη επέμβαση της Αστυνομίας, που οδήγησε σε επτά συλλήψεις και στη μεταφορά του άτυχου γέροντα στο νοσοκομείο, ο οποίος υπέστη κρανιοεγκεφαλικές κακώσεις. Μεταξύ των συλληφθέντων, και ο γιος του αγρότη, για τον οποίο εκκρεμεί η κατηγορία της παράνομης οπλοχρησίας και των άσκοπων (!!!) πυροβολισμών.
Το εύλογο ερώτημα είναι αν η νόμιμη άμυνα αποτελεί πλέον αξιόποινη πράξη. Και, αν ναι, τι ακριβώς πρέπει να κάνει κάποιος που βλέπει τον υπερήλικα πατέρα του να δέχεται χτυπήματα από έναν εξαγριωμένο όχλο, μόνο και μόνο επειδή προσπάθησε να προστατέψει την περιουσία του;
Επεισόδιο δεύτερο: Το βράδυ της περασμένης Παρασκευής, τέσσερις μεθυσμένοι Βρετανοί ναύτες αρχίζουν να βρίζουν σε έξαλλη κατάσταση έναν 37χρονο Χανιώτη και τη γυναίκα του, απειλώντας ότι θα τους σκοτώσουν, επειδή θεωρούν ότι κάποιος τούς είχε κλέψει ένα κινητό. Στην προσπάθειά του να διαμαρτυρηθεί, ο 37χρονος δέχεται καταιγισμό χτυπημάτων στο πρόσωπο και υφίσταται συντριπτικά κατάγματα.
Οι δράστες διαφεύγουν ανενόχλητοι, αλλά λίγο αργότερα συλλαμβάνονται δύο από αυτούς, που αναγνωρίζονται από φίλο του θύματος. Ηλικίες; Δεκαοκτώ και 22 ετών, αντιστοίχως. Με τη διαδικασία του Αυτοφώρου, οι δράστες μένουν για δύο βράδια στο κρατητήριο και την περασμένη Δευτέρα παρουσιάζονται ενώπιον του τοπικού Μονομελούς Πρωτοδικείου. Ζητούν αναβολή, με το πρόσχημα της απουσίας του δικηγόρου τους, και αφήνονται ελεύθεροι να αναχωρήσουν με τα πολεμικά πλοία τους, που συμμετέχουν σε νατοϊκή άσκηση, χωρίς προφανώς καμία πρόθεση να εμφανιστούν ξανά ενώπιον του δικαστηρίου…
Ερωτώ, λοιπόν: Τι είδους Δικαιοσύνη είναι αυτή και πώς προστατεύει τα δικαιώματα των αυτόχθονων κατοίκων αυτής της χώρας; Στη μία περίπτωση, ο άνθρωπος που έβλεπε τον πατέρα του αιμόφυρτο μάλλον έπρεπε να ζητήσει και… «συγγνώμη», και, στην άλλη, οι Βρετανοί ένστολοι αλήτες εκμεταλλεύθηκαν ένα παραθυράκι του νόμου και επιστρέφουν στη χώρα τους έχοντας σακατέψει έναν ανυποψίαστο πολίτη. Ε, κάτι δεν πάει καλά εδώ, πιστέψτε με…
