Οσο κι αν παριστάνει την αθώα περιστερά στη συνείδηση του μέσου Ελληνα, είναι ένοχοςΑπό τον
Δημήτρη Ριζούλη
Μπορεί τα χρόνια να πέρασαν, όμως οι «καμένοι» του Χρηματιστηρίου ακόμα δεν μπορούν να ξεχάσουν τι συνέβη τον Σεπτέμβριο του 1999 και πώς μέσα σε λίγες ημέρες έχασαν τις οικονομίες μιας ολόκληρης ζωής. Επειτα από 18 χρόνια ουδείς έχει καταδικαστεί για το τεράστιο πλιάτσικο εκείνης της περιόδου που σηματοδότησε τη μεγαλύτερη αναδιανομή πλούτου των τελευταίων δεκαετιών προς όφελος των «ισχυρών» που χρηματοδότησαν με «αέρα» τις επιχειρήσεις τους και πάτησαν επί οικονομικών πτωμάτων.
Εκμεταλλεύτηκαν την άγνοια του συνταξιούχου, του αγρότη, του δημοσίου υπαλλήλου, που πείστηκε από την πολιτική ηγεσία της εποχής και τα μέσα ενημέρωσης ότι στο Χρηματιστήριο βγάζουν λεφτά και οι… άσχετοι! Και τελικά καταστράφηκαν. Ουδείς όμως τους προειδοποίησε ούτε τους προστάτευσε, αν και μια ευνομούμενη Πολιτεία οφείλει προληπτικά να το πράττει.
Στην προηγούμενη δίκη με κατηγορουμένους δεκάδες χρηματιστές και επιχειρηματίες για το μεγάλο σκάνδαλο του Χρηματιστηρίου η Δικαιοσύνη δεν βρήκε ούτε έναν ένοχο! Χθες, στη νεότερη δίκη για την υπόθεση (έπειτα από αναίρεση της πρώτης), η εισαγγελέας έδειξε ενοχή σχεδόν για όλους. Μυστήρια πράγματα! Προφανώς έχει και η Δικαιοσύνη τα… θέματά της.
Σε κάθε περίπτωση, το καινούργιο στοιχείο είναι το δριμύ κατηγορώ της εισαγγελέως στη δίκη που βρίσκεται σε εξέλιξη. Η δικαστική λειτουργός έκανε λόγο για «φούσκες», στημένο παιχνίδι τεχνητής διόγκωσης της αξίας μετοχών και παραπλάνηση των επενδυτών. Ολα τα στοιχεία δηλαδή που συνθέτουν ένα ολοκληρωμένο σκάνδαλο. Κατόπιν αυτής της εξέλιξης αναμένεται με τεράστιο ενδιαφέρον η τελική ετυμηγορία του δικαστηρίου τις ερχόμενες ημέρες.
Ενώ η Δικαιοσύνη ερευνά, έστω και με τα χίλια ζόρια, τις ευθύνες των εμπλεκομένων, με τις πολιτικές ευθύνες του Σημίτη και των υπουργών του ουδείς ασχολήθηκε. Το τεράστιο σκάνδαλο κουκουλώθηκε από τις επόμενες κυβερνήσεις και για την ξεδιάντροπη κλοπή του 1999 η τότε πολιτική ηγεσία βγήκε… λάδι. Γιατί; Προφανώς επειδή το σύστημα Σημίτη (που ακόμα και σήμερα λύνει και δένει) μπλόκαρε κάθε διερεύνηση. Κάπως έτσι ο πρώην πρωθυπουργός από υπόλογος έγινε κατήγορος και με θράσος παριστάνει την αθώα περιστερά, πιστεύοντας ότι τα χρόνια πέρασαν και ξεχάστηκαν τα έργα και οι ημέρες του.
Πριν από έναν χρόνο στο βιβλίο «Υπάρχει λύση; Συζήτηση με τον Γιάννη Πρετεντέρη», ο Κ. Σημίτης ανέφερε χωρίς να ντρέπεται: «Το 1999 η Νέα Δημοκρατία και κύκλοι που την υποστήριζαν έπλασαν τον μύθο για “το έγκλημα του Χρηματιστηρίου”. Σήμερα κανείς τους βεβαίως δεν μιλάει για “έγκλημα” ή για σκάνδαλο. Και σωστά. Το Χρηματιστήριο και οι κεφαλαιαγορές επηρεάζονται από την πορεία της οικονομίας και τις κρίσεις».
Και αμέσως μετά έσπευσε να προσθέσει το πιο μεγάλο ψέμα: «Είχα δώσει αυστηρή οδηγία στο κόμμα να μη γίνεται καμία αναφορά στην κερδοσκοπία που επικρατούσε. Είναι βέβαια αυτονόητο ότι στα καφενεία, την εποχή εκείνη, επικρατούσε άλλο κλίμα και ότι κάποιοι υποψήφιοι βουλευτές θέλησαν να το εκμεταλλευτούν». Επομένως κατά τον Σημίτη έφταιγαν τα… καφενεία!
Η αλήθεια όμως είναι πολύ πιο άβολη για τον μοιραίο πρώην πρωθυπουργό. Αφίσα του ΠΑΣΟΚ στις ευρωεκλογές του 1999, ελάχιστα πριν από την κατάρρευση, είχε τον τίτλο «Σήμερα ένα εκατομμύριο επενδυτές ξέρουν ότι οι μετοχές έχουν αξία». Ο ίδιος ο κ. Σημίτης δήλωσε στη ΔΕΘ την ίδια χρονιά: «Ο τζίρος του Χρηματιστηρίου θα είναι υψηλός και θα αποδώσει αυτά τα οποία έχουμε σχεδιάσει». Αλλά και όταν ξέσπασε η κρίση και άρχισε η κατρακύλα, βγήκε ο ίδιος να δηλώσει δημόσια: «Η κατάσταση στη Σοφοκλέους θα ομαλοποιηθεί μέσα σε ένα δυο 24ωρα». Σε κοινή γραμμή και ο υπουργός του Γιάννος Παπαντωνίου δήλωνε εκείνη την περίοδο: «Oσοι είναι στο Χρηματιστήριο θα είναι κερδισμένοι».
Κάπως έτσι στήθηκε το μεγάλο κόλπο, χωρίς… ένοχο. Οι μάσκες έπεσαν όταν ο Σημίτης μετά τις εκλογές του 2000 (και μέσα στη μέθη της νίκης του) δήλωσε για όσους έχασαν τα λεφτά τους «ας πρόσεχαν…». Στο εδώλιο δεν κάθισε ποτέ. Γλίτωσε. Ομως στη συνείδηση του μέσου Ελληνα είναι ένοχος.
Οσο κι αν παριστάνει στον Πρετεντέρη την αθώα περιστερά, η συντριπτική πλειονότητα των Ελλήνων τον έχει καταδικάσει ισοβίως με την ποινή της απόλυτης απαξίωσης.
