Τι (δεν) είπε ο Σημίτης για την υπόθεση του C4ΙΑπό τον
Μανώλη Κοττάκη
Δυστυχώς η εκτίμηση που διατύπωσα σε πρόσφατο σημείωμά μου για τα επιχειρήματα στα οποία θα προσφύγουν όλοι εκείνοι τα ονόματα των οποίων εμπλέκονται σε δυσώδεις υποθέσεις διαφθοράς δικαιώνεται. Και μάλιστα στο ανώτατο δυνατό επίπεδο. Από έναν πρώην πρωθυπουργό, ο οποίος, υποτίθεται, πιστεύει στο κράτος δικαίου.
Τον κύριο Κώστα Σημίτη. Μετά τη διαβίβαση της δικογραφίας του C4I στη Βουλή ο πρώην πρωθυπουργός δήλωσε: «Είναι επικίνδυνο για τη χώρα ο δημόσιος βίος να σύρεται στον βούρκο της συκοφαντίας και της λασπολογίας ενώ η κρίση είναι ακόμα παρούσα. Οι σκοπιμότητες της προεκλογικής περιόδου δεν πρέπει να μας οδηγήσουν σε περιπέτειες ανάλογες με αυτές που ζήσαμε και πληρώσαμε το 2015. Χρέος των κυβερνώντων είναι να παράγουν πολιτική για το μέλλον και όχι λάσπη για το παρελθόν. Οπως έχω δηλώσει, προσωπικές επιθέσεις εναντίον μου δεν με αγγίζουν».
Τι παρατηρεί κανείς μελετώντας τη δήλωση του πρώην πρωθυπουργού; Στέκομαι σε μερικές λέξεις:
• «Επικίνδυνο»: Είναι επικίνδυνο κατά τον κ. Σημίτη να διερευνά η Δικαιοσύνη μείζονες υποθέσεις δημοσίου συμφέροντος. Είναι επικίνδυνο «για τη χώρα», υποστηρίζει. Στην πραγματικότητα, είναι επικίνδυνο για τον ίδιο! Και είναι εν τέλει λυπηρό να ταυτίζει ένας πρώην πρωθυπουργός τον εαυτό του με τη χώρα, όταν η ίδια η χώρα δεν ταυτίστηκε ποτέ μαζί του.
• «Σύρεται»: Ο πρώην πρωθυπουργός θεωρεί ανοικτά πως η Δικαιοσύνη «σύρεται» στον βούρκο της συκοφαντίας. Αλλά δεν τόλμησε κανείς να πει μια κουβέντα εναντίον του ειδικού εφέτη ανακριτή. Τι θέλει να πει λοιπόν ο κ. Σημίτης; Οτι η χώρα «σύρεται» στον βούρκο της συκοφαντίας από τη Δικαιοσύνη; Αυτό;
• «Ενώ η κρίση είναι ακόμη παρούσα»: Το κορυφαίο των επιχειρημάτων. Πρώην πρωθυπουργός, του οποίου οι βασικοί συνεργάτες και υπουργοί καταδικάστηκαν ή είναι υπόδικοι για μεγάλες υποθέσεις διαφθοράς, υποστηρίζει δημοσίως ότι είναι «επικίνδυνο» πράγμα η διερεύνηση των σκανδάλων επειδή ακόμη η κρίση «είναι παρούσα». Κατά συνέπεια, αν τα ψάξουμε, τότε η κρίση θα… επανεμφανιστεί. Θεωρώ τη σύνδεση αυτή που κάνει ο κ. Σημίτης την πλέον άστοχη. Η Ελλάς κινδυνεύει από ένα… έμβασμα που έφυγε από τις Μπαχάμες και μέσω offshore έφθασε στην Εμπορική Τράπεζα, έμεινε εκεί για πέντε μέρες και αναχώρησε μετά για τους λογαριασμούς του αδελφού του στη Γερμανία; Από αυτό κινδυνεύει η Ελλάς; Και μάλιστα τι κίνδυνος!
• «Περιπέτεια» είναι η επόμενη λέξη που χρησιμοποιεί ο πρώην πρωθυπουργός, «περιπέτεια ανάλογη του 2015». Σχεδόν μας είπε ότι η Ελλάς θα εξέλθει του ευρώ επειδή τον ψάχνουν οι ανακριτές. Η Ελλάδα δεν κινδυνεύει να τεθεί εκτός ευρώ. Στην πραγματικότητα, ήταν εκτός Ευρώπης στα χρόνια του κ. Σημίτη και ας εντάχθηκε επί των ημερών του τυπικά στην ευρωζώνη. Ηταν εκτός Ευρώπης γιατί επιβεβαιωμένα πλέον το μαύρο χρήμα ήταν μεταξύ 1996-2004 νόμος κίνησης της κοινωνίας. Οι κορυφές -μέλη κυβερνήσεων, άπληστοι μάνατζερ πολυεθνικών, τραπεζίτες, συνδικαλιστές, ΜΜΕ- εισέπρατταν τη μερίδα του λέοντος από τη διακίνησή του , ενώ τα ρέστα πήγαιναν σε συγκεκριμένες κοινωνικές ομάδες για να εξασφαλίζεται η σιωπή. Αυτού του προτύπου σοσιαλδημοκρατίας ηγήθηκε ο κ. Σημίτης. Και έπειτα από όλα αυτά τολμά σήμερα και κουνά το δάκτυλό του στους Ελληνες. «Επικίνδυνο!»
• Τελευταίο: Πέρασε ποτέ από το μυαλό του πρώην πρωθυπουργού ότι η διαφθορά της κυβέρνησής του γέννησε την κρίση; Γιγάντωσε το χρέος; Μεγάλωσε το κράτος; Ή είναι κι αυτό «επικίνδυνο» ακόμη και να το σκέφτεται κανείς;
