Υπάρχουν μερικά πράγματα στη ζωή που ανεβαίνουν σταθερά: Τα ενοίκια, η πίεση μετά τα σαράντα, οι κομπίνες των επιτηδείων και η τιμή του χρυσού. Υπάρχει επίσης πάντα εκείνος που πιστεύει ακράδαντα ότι θα βρεθεί κάποιος άγνωστος, τυχαίος, περαστικός άνθρωπος να του πουλήσει χρυσές λίρες… μισοτιμής.
Διότι μπορεί οι Ρομά που συνελήφθησαν να έχουν την κομπίνα ως έθιμο, αλλά υπάρχει και ο πονηρός Ελληνας που δεν θέλει απλώς μια καλή ευκαιρία. Θέλει την ευκαιρία που θα διηγείται για 20 χρόνια στην παρέα του! Φράση που την έχουμε ακούσει τόσες και τόσες φορές! «Ακου να δεις τι έπαθα, αλλά στο τέλος τούς την έφερα…» Κάποιος τον σταματάει στον δρόμο. Πολύ ευγενικός. «Φίλε, έχω κάτι λίρες από τον παππού μου. Εχω ανάγκη από μετρητό και τις δίνω φτηνά».
Κανονικά, η λογική πετάγεται όρθια και βάζει τις φωνές: «Είσαι σοβαρός; Αν είχε χρυσό, θα πήγαινε στον πρώτο χρυσοχόο, όχι σε σένα που κρατάς την τσάντα από τον Σκλαβενίτη…» Αλλά η λογική, όταν μυρίζει «μαγκιά», δίνει χώρο στην ελπίδα του μεγάλου κόλπου. Εκείνη η γλυκιά ιδέα ότι θα αγοράσεις κάτι πανάκριβο κοψοχρονιά… Η μία λίρα, λοιπόν, βγαίνει από την τσέπη του κομπιναδόρου τυλιγμένη σε χαρτί κουζίνας, με αργές κινήσεις, σαν να πρόκειται για πολύτιμο αρχαιολογικό εύρημα. Ο αγοραστής την πιάνει με ύφος ειδικού «που έχει δει πολλά στη ζωή του». Την κοιτάζει, τη γυρίζει, τη δαγκώνει , συνήθεια που τη βλέπουμε στην «Κάλπικη λίρα» του Τζαβέλα, και τελικά ανακοινώνει το επιστημονικό συμπέρασμα: «Ναι, καλή φαίνεται…»
Η συμφωνία για μεγαλύτερη ποσότητα… φτηνών λιρών κλείνει γρήγορα. Τα χρήματα αλλάζουν χέρια, αλλά ο πωλητής εξαφανίζεται με ταχύτητα φωτός και ο «έξυπνος» φεύγει χαρούμενος με τον θησαυρό στην τσέπη. Μέχρι την επόμενη στάση, τον ειδικό σε κάποιο χρυσοχοείο. Ο χρυσοχόος παίρνει τη λίρα, τη ζυγίζει, τη βάζει σε ένα μηχάνημα, την κοιτάει λίγο περίεργα και μετά σηκώνει το βλέμμα με εκείνο το επαγγελματικό χαμόγελο που σημαίνει «και πώς του το λες τώρα;». Κοιτάζει λίγο στο ταβάνι και ρίχνει τη ρουκέτα. «Να σας πω… αυτό δεν είναι χρυσός». Κι όσο κι αν ο χαμένος χτυπιέται, πάντα θα υπάρξει κάποιος άλλος που θα πει χαμηλόφωνα: «Πάντως, άκουσα κι εγώ ότι κυκλοφορούν λίρες πολύ φτηνά»…
Η ΑΚΙΣ
