Οι προκλητικοί πανηγυρισμοί του Τσίπρα για τα ΣκόπιαΑπό τον
Μανώλη Κοττάκη
Tο άκρον άωτον της προκλητικότητας: να υποστηρίζεις επί τέσσερις ολόκληρους μήνες ότι η συμφωνία σου είναι αρίστη, ωραιοτάτη, εκπληκτική, αψεγάδιαστη, να παπαγαλίζεις πως ο όρος «nationality» σημαίνει ιθαγένεια και όχι εθνικότητα, να διαβεβαιώνεις κατηγορηματικά ότι δεν τίθεται ζήτημα αναγνώρισης «μακεδονικού έθνους» και, μόλις ενημερώνεσαι ότι αλβανόφωνοι βουλευτές καταθέτουν τροπολογίες στο σκοπιανό Κοινοβούλιο που «διασκεδάζουν» -ίσως- τους προβληματισμούς της αντιπολίτευσής σου, σπεύδεις στο βήμα του ελληνικού Κοινοβουλίου για να ζητήσεις και… τα ρέστα.
Δεν μιλώ αορίστως, φυσικά – στον πρωθυπουργό αναφέρομαι, τον κ. Τσίπρα. Που πανηγύριζε προχθές στην εθνική αντιπροσωπία, επειδή αλβανόφωνοι βουλευτές έκαναν αυτό που ΔΕΝ έκανε ο ίδιος επί τέσσερις ολόκληρους μήνες: ζήτησαν να μη συνδέεται η υπηκοότητα της ΠΓΔΜ με την εθνότητα, διότι άλλως Αλβανοί όντες θα θεωρούνταν «Μακεδόνες». Για ποιο πράγμα φωνάζαμε και θα εξακολουθήσουμε να φωνάζουμε στο μέλλον -θα εξηγήσω γιατί– εμείς εδώ, για να μας αποκαλεί ο πρωθυπουργός «εμπόρους πατριωτισμού» και να μας επιτίθενται οι υπουργοί του με την κατηγορία του «εθνικιστή»; Μα, για το ότι η
Συμφωνία των Πρεσπών είναι κακή και προβληματική, επειδή ανοίγει ζητήματα έθνους, γλώσσας και μειονοτήτων. Το γεγονός ότι έρχονται σήμερα Αλβανοί βουλευτές του σκοπιανού Κοινοβουλίου και με τροπολογίες στη συνταγματική αναθεώρηση ζητούν να αποσυνδεθεί η υπηκοότητα από το έθνος ποιον δικαιώνει, άραγε; Εμάς, τους σεσημασμένους «τρελούς», οι οποίοι φωνάζουμε στην κυβέρνηση τόσους μήνες τώρα ότι «υπογράψατε μια κακή συμφωνία σε σχέση με την εξυπηρέτηση που κάνετε στις ΗΠΑ», ή τον κ. Τσίπρα, τον κ. Κοτζιά και άλλους; Εμάς φυσικά!
Και, αντί να μας ζητά συγγνώμη ο πρωθυπουργός για το λάθος, να μας ευχαριστεί για τις εμμονές μας, να αναγνωρίζει ότι δεν είναι όλα καλώς καμωμένα, ζητά και τον λόγο επειδή (τάχα) δικαιώνεται μέσω… Αλβανίας! Πλέον αυτών, υποστηρίζει ότι όλα όσα «φώναζε» η αντιπολίτευση τόσον καιρό ήταν αέρας. Ε, λοιπόν, δεν πάμε καλά! Αέρας ήταν αυτά που λέγατε εσείς, κύριε πρωθυπουργέ! Οι διαβεβαιώσεις σας! Αέρας ήταν το ότι δεχθήκατε να ενταχθεί στη συμφωνία η ορολογία «μακεδονική εθνικότης – ιθαγένεια», αντί να επιμείνετε να συμπεριληφθεί στη συμφωνία αυτούσια η ορολογία του σκοπιανού Συντάγματος, όπως ισχύει σήμερα για τους πολίτες της χώρας αυτής: «citizenchip». Αυτά ήταν «αέρας».
Και αέρας είναι, αν δεν προσέξουμε αυτό για το οποίο πανηγυρίζετε, εάν δεν αρθούν η ερμηνεία Ζάεφ περί «μακεδονικού έθνους, λαού» και τα συναφή. Η προτεινόμενη τροπολογία προστατεύει τους Αλβανούς από τη «μακεδονικότητα». Σύμφωνοι! Αλλά δεν απαγορεύει στους Σκοπιανούς να διακηρύσσουν την ύπαρξη «μακεδονικού έθνους». Οπως η Συνθήκη της Λωζάννης ρητώς αναφέρεται σε «μουσουλμανική μειονότητα», αλλά η Αγκυρα, που την υπογράφει, επιμένει να μιλά για «τουρκική μειονότητα», έτσι και οι γείτονες: θα κρυφτούν πίσω από τους Αλβανούς και μετά την απομάκρυνση εκ του ταμείου θα αρχίσουν τα ίδια.
Γι’ αυτό, λοιπόν, προσοχή μη τυχόν και αέρας κοπανιστός, συριζαϊκός, είναι η εξέλιξη για την οποία πανηγυρίζει σήμερα ο κ. Τσίπρας. Εξέλιξη που, εκ πρώτης όψεως -έβαλε και ο ΟΗΕ το χεράκι του-, μοιάζει θετική. Θερμή παράκληση: μη σώσετε άλλη φορά τη Μακεδονία μόνος σας, κύριε πρωθυπουργέ. Πάρτε και μια δεύτερη γνώμη.
