Δεν μπορεί να λυθεί το δημογραφικό με αντικατάσταση πληθυσμούΑπό τη
Δρ. Ελένη Παπαδοπούλου*
Δ ύο χιλιάδες ευρώ για κάθε παιδί που γεννιέται στην Ελλάδα, σύμφωνα με εισοδηματικά κριτήρια υποσχέθηκε ο κ. Μητσοτάκης. Δεν είναι και πολύ δύσκολο να καταλάβουμε ότι δεν απευθύνεται στους Ελληνες και στον μέσο πολίτη αυτής της χώρας.
Από αυτόν θα αφαιρέσει εισόδημα, για να χρηματοδοτήσει τις γεννήσεις των λαθρομεταναστών, αφού πρόκειται για «κάθε παιδί που γεννιέται στη χώρα» και όχι για κάθε Ελληνόπουλο που γεννιέται. Τα δε εισοδηματικά κριτήρια γνωρίζουμε ποιοι τα πληρούν. Ομάδες οι οποίες δεν στέλνουν τα παιδιά τους σχολείο και τα μεγαλώνουν μέσα στην παραβατικότητα. Σε αυτές έχουν προστεθεί και οι «ευπαθείς ομάδες» των διαφόρων, που μπαίνουν παράνομα στη χώρα.
Λέγεται ότι ο κ. Μητσοτάκης ανασκεύασε και είπε ότι αυτό αφορά τους Ελληνες πολίτες και τους νόμιμα διαμένοντες στη χώρα. Ακόμη κι αν είναι έτσι, νόμιμα διαμένων πλέον είναι και αυτός που μπήκε παράνομα και εξασφάλισε με χίλιους τρόπους άδεια διαμονής. Ο εξ Ασίας και Αφρικής ορμώμενος με άδεια διαμονής εμπίπτει στην κατηγορία που θα επιδοτήσει ο κ. Μητσοτάκης. Ο Βαλκάνιος Ρομά, που είναι Ευρωπαίος πολίτης, επίσης. Ανθρωποι που βλέπουν τα παιδιά ως ευκαιρία για επιδόματα και όχι ως ανθρώπους, για τους οποίους είναι υπεύθυνοι, ομοίως. Ετσι θα λύσουμε το δημογραφικό; Με αντικατάσταση πληθυσμού;
Οταν είναι να δοθεί ένα παιδί για υιοθεσία, οι υπηρεσίες περνάνε την οικογένεια από κόσκινο, ώστε να διασφαλίσουν ότι το παιδί θα μεγαλώσει σε ένα σωστό περιβάλλον. Για ποιον λόγο δεν ισχύουν τα ίδια κριτήρια για κάποιους που θα φέρουν στον κόσμο ένα παιδί; Γιατί επιδοτείται μια οικογένεια όταν μεγαλώνει παιδιά στον δρόμο και δεν τα στέλνει σχολείο;
Γιατί οι φορολογούμενοι ενισχύουν γονείς οι οποίοι μπαινοβγαίνουν στις φυλακές, είναι άεργοι, είναι παραβατικοί και τέλος πάντων έχουν όλες εκείνες τις προδιαγραφές οι οποίες θα τους είχαν αποκλείσει από μια υιοθεσία; Γιατί δεν ενισχύεται η μέση οικογένεια, η οποία μεγαλώνει το παιδί της με χίλια βάσανα και η οποία καλείται να κόψει παροχές από το δικό της παιδί, για να χρηματοδοτήσει μια οικογένεια που τεκνοποιεί απλά, για να έχει λαμβάνειν; Οποιος θέλει ας κάνει παιδιά, αλλά να επιδοτείται όποιος μπορεί να τα μεγαλώσει σωστά.
Το δημογραφικό δεν είναι θέμα μόνο ποσοτικό· πόσα παιδιά θέλουμε. Είναι και ποιοτικό. Τι κοινωνία θέλουμε. Θέλουμε να προχωρήσουμε σε αντικατάσταση του ελληνικού πληθυσμού και αφανισμό του ελληνικού έθνους;
Θέλουμε να διευρύνουμε το κομμάτι της κοινωνίας που παρουσιάζει αντικοινωνική συμπεριφορά; Αν ναι, τότε ας συνεχίζουμε να επιλύουμε το δημογραφικό με «εισοδηματικά κριτήρια» για «κάθε νέα γέννηση».
*Διδάκτωρ Διδακτικής Γλωσσών και Πολιτισμών του Πανεπιστημίου Paris III – Sorbonne Nouvell
