Πρέπει να μείνει στην άκρη η κομματική γραφειοκρατία και να αναζητηθούν άτομα με ικανότητες, ήθος και άποψηΑπό τον
Δημήτρη Γαρούφα
Παρακολουθούμε καθημερινά ανακοινώσεις πολιτικών κομμάτων σχετικά με το σε ποιον δίνουν «χρίσμα», ποιον στηρίζουν, δηλαδή, για τις προσεχείς δημοτικές και περιφερειακές εκλογές, ενώ από τις ανακοινώσεις τους προκύπτει ότι μάλλον δεν αναζητούν πάντα τους ικανότερους, που θα μπορούσαν να προσφέρουν, αλλά είτε οι πολιτικοί αρχηγοί, διακατεχόμενοι από ανασφάλεια, στηρίζουν κάποιον προσωπικό και ελεγχόμενο πολιτικό φίλο είτε με μετρήσεις αναζητούν τον δημοφιλέστερο από τον χώρο τους για να δώσουν στήριξη και να μπορούν μετά να πανηγυρίζουν ότι εξέλεξαν δήμαρχο ή περιφερειάρχη…
Προκαταβολικά επισημαίνουμε ότι τα πολιτικά κόμματα είναι θεσμοί του δημοκρατικού μας πολιτεύματος, χωρίς τα οποία δεν μπορεί να λειτουργήσει, και, φυσικά, έχουν λόγο για την Τοπική Αυτοδιοίκηση και για τον συνδικαλισμό, για τον οποίο διακηρύττουν όλα ότι πρέπει να είναι ανεξάρτητος και ακηδεμόνευτος.
Θα μπορούσε λοιπόν η ανάμειξη των κομμάτων να περιορίζεται στην αναζήτηση και την ενθάρρυνση ατόμων με ικανότητες, ήθος και αρχές ή στην αποθάρρυνση προώρων φιλοδοξιών ή ακατάλληλων ανθρώπων. Αυτό θα μπορούσε να γίνεται στους μεγάλους δήμους και κυρίως στις περιφέρειες όπου δεν υπάρχει η άμεση επαφή πολιτών και υποψηφίων ούτε, φυσικά, η γνώση προσώπων και καταστάσεων.
Ομως είναι λάθος να δίνονται «χρίσματα» των κομμάτων σε υποψηφίους περιφερειακών δήμων που γνωρίζονται όλοι μεταξύ τους και, φυσικά, δεν έχουν ανάγκη να τους πουν τα κόμματα ποιον να ψηφίσουν, ενώ εξίσου λάθος είναι τα κομματικά χρίσματα σε επιστημονικούς ή άλλους φορείς. Πρέπει εδώ να επισημάνουμε ότι η κομματική στήριξη δεν σημαίνει πάντα ότι είναι ποδηγετούμενος ο στηριχθείς, γιατί υπάρχουν και περιπτώσεις αιρετών που κατήγγειλαν σκάνδαλα κυβερνήσεων του πολιτικού χώρου στον οποίο ανήκουν. Η ανεξαρτησία είναι θέμα ήθους και ηθικού αναστήματος κάθε αιρετού στην Τοπική Αυτοδιοίκηση ή στον συνδικαλισμό.
Εδώ και χρόνια τα κομματικά χρίσματα έχουν σχεδόν εξοβελιστεί από τις εκλογές επιστημονικών συλλόγων κι έτσι π.χ. στις εκλογές των δικηγορικών συλλόγων, αν κάποιος εμφανιστεί με κομματικό χρίσμα, αυτό λειτουργεί εις βάρος του και αποκλείεται κάθε πιθανότητα επιτυχίας του, γιατί και τα μέλη των κομμάτων θέλουν στις διοικήσεις των συλλόγων τους πρόσωπα με αξιοπιστία και ανεξαρτησία.
Ας μου επιτραπεί να αναφέρω ότι ήμουν από τους πρώτους που αγωνίστηκαν για ακηδεμόνευτο συνδικαλισμό και, όταν τον Νοέμβριο του 2001 ίδρυσα την παράταξη της Δικηγορικής Πρωτοπορίας στον ΔΣΘ ως υπερκομματική κίνηση αρχών, με 153 ιδρυτικά μέλη που προέρχονταν από όλο το πολιτικό φάσμα, κάποιοι μου έλεγαν ότι είναι αδύνατη η επιτυχία και όμως συνεργάστηκαν άνθρωποι με διαφορετικές πολιτικές αφετηρίες, αλλά με κοινό όραμα για ανεξαρτησία της Δικαιοσύνης, και κυρίως για ισχυρό παρεμβατικό λόγο και έργο του δικηγορικού συλλόγου σε όλα τα μεγάλα εθνικά και κοινωνικά θέματα, και, φυσικά, η πρωτοποριακή (για τότε) προσπάθεια πέτυχε.
Παρότι είναι δύσκολο ακόμη, ελπίζω ότι το γενικότερο πολιτικό κλίμα θα οδηγήσει μελλοντικά και στην πλήρη απεξάρτηση της Τοπικής Αυτοδιοίκησης από κόμματα με αντιπαράθεση δημοτικών κινήσεων που θα διαφοροποιούνται σε θέματα προγραμματικών θέσεων και αξιοπιστίας για το μέλλον του τόπου τους, με εξοβελισμό της κομματικής εξάρτησης, ενώ το ίδιο πρέπει να γίνει και σε επίπεδο περιφερειών.
Επισημαίνουμε ακόμη ότι σήμερα τα κόμματα στη συνείδηση του μέσου πολίτη έχουν απαξιωθεί για πολλούς λόγους και πρέπει να μας απασχολεί όλους ο τρόπος βελτίωσης της οργάνωσης και της λειτουργίας τους, γιατί μέσω αυτών λειτουργεί το πολίτευμά μας. Και κυρίως πρέπει να απασχολεί τους πολιτικούς ηγέτες, που οφείλουν να παραμερίσουν την κομματική γραφειοκρατία των μετρίων και να ανοιχτούν στην κοινωνία αναζητώντας ανθρώπους ικανούς, με ήθος και άποψη, για να μπορούν να προσφέρουν στη χώρα. Δυστυχώς, δεν βλέπουμε να γίνεται αυτό και, αντίθετα, αυτό που είναι εμφανές είναι ότι (με ευθύνη και της ηγεσίας τους) τα πολιτικά μας κόμματα αναζητούν πρόσωπα μέτριων ικανοτήτων, απόλυτα ελεγχόμενα, χωρίς άποψη, χωρίς επαγγελματική καταξίωση, για να μπορεί να διαιωνίζεται το υπάρχον σύστημα της μετριοκρατίας, που όμως λειτουργεί ως τροχοπέδη για τη χώρα και την εμποδίζει να κάνει άλμα προς τα εμπρός.
Στις προσεχείς αυτοδιοικητικές εκλογές καλό θα είναι οι πολίτες να επιλέξουν πρόσωπα και κινήσεις (ανεξάρτητα αν και από ποιον στηρίζονται) που θα έχουν όραμα για τον τόπο τους, που θα έχουν προγραμματικές θέσεις και αξιοπιστία για υλοποίηση αυτών που θα μπορούν να εμπνεύσουν, να συνθέσουν και να ενεργοποιήσουν την τοπική κοινωνία με πνεύμα συνεργασίας και με άλλες κινήσεις, λειτουργώντας χωρίς εξαρτήσεις από κόμματα ή από την κεντρική εξουσία. Τελειώνοντας, επισημαίνω ότι τα πολιτικά κόμματά μας πρέπει να συνειδητοποιήσουν ότι η εποχή του «δικός μας να ‘ναι κι ό,τι να ‘ναι» πέρασε ανεπιστρεπτί.
*Δικηγόρος, πρώην πρόεδρος του Δικηγορικού Συλλόγου Θεσσαλονίκης
